Kacey Musgraves «Star-Crossed»

Η αμερικανίδα τραγουδοποιός – τραγουδίστρια μας παρουσιάζει το πέμπτο άλμπουμ της πορείας της, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Σεπτεμβρίου από τη MCA Nashville και την Interscope Records. Στα 33 της χρόνια έχει κερδίσει 6 βραβεία Grammy (συμπεριλαμβανομένου του άλμπουμ της χρονιάς το 2018 για το «Golden Hour»), επτά βραβεία Country Music Association και τρία βραβεία Academy of Country Music. Στη νέα της εργασία έχει ως πηγή έμπνευσης το προσωπικό της ταξίδι, όπως αυτό αποτυπώνεται μετά τον χωρισμό της από τον τραγουδιστή – τραγουδοποιό Ruston Kelly. Η ίδια περιγράφει τον δίσκο της ως «σύγχρονη τραγωδία» με επιρροές από τον «Ρωμαίο και την Ιουλιέτα» του Σαίξπηρ, ενώ όσον αφορά τους μουσικούς της δρόμους, αυτοί εντοπίζονται στους Bill Withers, Daft Punk, Sade, Eagles και Weezer. Ετσι, φτάνουμε στο τελικό αποτέλεσμα που δεν είναι άλλο από έναν ποπ δίσκο με φολκ, χορευτικά και ψυχεδελικά στοιχεία, που έχουν φυσικά την ευαισθησία της δημιουργού τους μέσα από ώριμες μπαλάντες και στρωτές αρμονίες.  Ενώ το προηγούμενό της άλμπουμ, το «Golden Hour», ήταν αφιερωμένο στον γάμο της, εδώ είμαστε μπροστά σε «άλμπουμ διαζυγίου». Στα τραγούδια της περιγράφει λεπτομερώς την κατάρρευση αυτής της ένωσης, πώς οδηγήθηκε με τον πρώην σύζυγό της στο διαζύγιο, τι έκανε εκείνη και τι αυτός και εντέλει αντιλαμβάνεται ότι η ζωή δεν έχει να κάνει πάντα με τις ρομαντικές ταινίες της μεγάλης οθόνης. Η τραγουδοποιός υφαίνει μια απαλά λαμπερή ταπισερί μοντέρνας και ρετρό-ποπ χρησιμοποιώντας τη φολκ και την κάντρι. Δημιουργεί λαμπερούς και σαγηνευτικούς ήχους και τα κομμάτια της μεταδίδουν χαλάρωση και οικειότητα. Γι’ αυτό και τα 15 τραγούδια που υπογράφει μπορούν να λειτουργήσουν ως καταπραϋντικό οικιακό σάουντρακ.

Saint Etienne
«I’ ve Been Trying to Tell You»

Αν και γαλλικό το όνομά του, το συγκρότημα, που αποτελείται από τους Sarah Cracknell, Bob Stanley και Pete Wiggs, δημιουργήθηκε το 1990 στο Λονδίνο. Ο Bob Stanley και ο Pete Wiggs ήταν παιδικοί φίλοι και πρώην δημοσιογράφοι μουσικής, οι οποίοι κάποτε είχαν ένα fanzine με το όνομα Caff και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε δισκογραφική εταιρεία το 1989. Κι ενώ αρχικά είχαν αποφασίσει το συγκρότημα να παρουσιάζει διαφορετικούς τραγουδιστές, όταν συνεργάστηκαν με τη Sarah Cracknell στο «Nothing Can Stop Us», αποφάσισαν να την κάνουν μόνιμη τραγουδίστρια. Κάπου εκεί συνδέθηκαν με την indie dance των αρχών της δεκαετίας του ’90. Από την αρχή της πολύχρονης καριέρας τους έχουν διαπρέψει συνδυάζοντας τη νοσταλγία με την κομψότητα και τον φουτουρισμό, παρουσιάζοντας ένα φρέσκο μουσικό πακέτο. Στη διαδρομή τους, αν και οι περισσότερες επιτυχίες τους είναι χορευτικές, εντούτοις ποτέ δεν είπαν «όχι» στις όμορφες μπαλάντες. Φέτος βρισκόμαστε μπροστά σε ένα concept άλμπουμ που φαίνεται να βγάζει τον αισιόδοξο ήχο της mainstream pop των τελών της δεκαετίας του ’90. Σαν σουίτα τραγουδιών με μουσικές εικόνες που κάτι μας θυμίζουν. Το καλό με τους βρετανούς φίλους μας είναι ότι παρουσιάζουν την εργασία τους με φαντασία και διάθεση, κάτι που σπανίζει σε συγκροτήματα πέντε ετών, πολύ περισσότερο που μετρούν τριάντα χρόνια. Η Sarah Cracknel τραγουδά με τρόπο μαγευτικό, ειρηνικό και αναζωογονητικό. Υπάρχουν στιγμές που το συγκρότημα αναμειγνύει ήχους σαν επιστήμονες για να καταλήξει σε κάτι μαγικό.