Τι ζώδιο είσαι;

Στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας ξεκινά σήμερα το δικαστικό σκέλος της υπόθεσης που έγινε γνωστή ως η επίθεση με το βιτριόλι. Τα μάτια όλων στραμμένα στην αίθουσα του δικαστηρίου που, σαν σε σκηνή αρχαίας τραγωδίας, θα συναντηθούν για πρώτη φορά, μετά την εφιαλτική συνύπαρξή τους στην Καλλιθέα το πρωινό της 20ής Μαΐου 2020, οι δύο πρωταγωνίστριες ενός δράματος. Από τη μία η γυναίκα – θύτης, η οποία εμφανίζεται, προ της επίθεσης, να έχει κάνει με χαρτορίχτρα τον παρακάτω διάλογο:

«- Μπορείς να μου πεις τι σε φοβίζει πάνω σε αυτόν τον άνθρωπο; (…)

– Οτι είναι άπιστος. Θέλω να δω αν έχει άλλη. (…)

– Εδώ υπάρχουν αμφιβολίες και οι αμφιβολίες είναι δικαιολογημένες.

– Α γεια σου. Αυτό ήθελα να δω».

Και από την άλλη, η γυναίκα – θύμα, η Ιωάννα Παλιοσπύρου, που προσφάτως, αφού δημοσιοποίησε την εικόνα που είχε αμέσως μετά την επίθεση – η οποία θύμιζε περισσότερο ειδικά εφέ ταινίας τρόμου παρά πρόσωπο γυναίκας – προέβη στην παρακάτω δήλωση:

«Η δικαιοσύνη από νομικής πλευράς σε περιπτώσεις όπως η δική μου πρέπει να είναι αμείλικτη. Δεν υπάρχουν αιτίες ούτε ελαφρυντικά ούτε μεταμέλεια. Και εγώ και η κοινωνία μας ζητάμε την παραδειγματική τιμωρία της. Προσωπικά δικαιωμένη δεν βρίσκω με ποιον τρόπο θα μπορούσα να νιώσω. Μόνο αν ο χρόνος γύριζε πίσω. Αλλά αυτό δεν γίνεται. Δεν ξέρω αν η περίοδος των χειρουργείων στο νοσοκομείο ήταν πιο δύσκολη ή η ψυχραιμία που θα πρέπει να επιδείξω στη δικαστική αίθουσα. Στηρίζομαι στην παρουσία των αγαπημένων μου προσώπων και στις αξίες που έχω ως άνθρωπος και ως χαρακτήρας», ανέφερε η Ιωάννα καταλήγοντας: «Περιμένω οι δικαστές και οι ένορκοι να καταλάβουν με βάση τα στοιχεία της δικογραφίας την επικινδυνότητα του χαρακτήρα, την επιμονή, την ψυχραιμία και την οργάνωση με την οποία έδρασε η κατηγορούμενη και να εκδικάσουν τη μέγιστη δυνατή ποινή. Αυτό είναι ένα βασικό βήμα για να σταλεί ένα αυστηρό μήνυμα σε όποιον σκεφτεί ξανά πως μπορεί να αφαιρεί ή να καταστρέφει τη ζωή κάποιου αποφεύγοντας τις συνέπειες των πράξεών του».

Σαν φάρσα, λίγες μόνο ώρες πριν από την έναρξη της δίκης, ένας άνδρας έξω από το Γενικό Κρατικό Νίκαιας εμφανίζεται να ρίχνει καυστικό υγρό στο πρόσωπο μιας 64χρονης συγγενούς του. Μια πρακτική ιδιαίτερα προσφιλής, στα μέσα της δεκαετίας του ’80, στους μουτζαχεντίν, όπως ο νεαρός τότε Αφγανός Γκουλμπουντίν Χεκματιάρ που λέγεται ότι ήταν ο εμπνευστής της τάσης να ρίχνουν οξύ στα πρόσωπα των γυναικών της Καμπούλ που κυκλοφορούσαν με το κεφάλι ακάλυπτο.

Στη δικαστική αίθουσα, σήμερα, στην πραγματικότητα, συγκρούονται δύο κόσμοι: ο ορθολογισμός με το σκοτάδι. Τα τραύματα της Ιωάννας αποκαλύπτουν τον μεσαίωνα που ενυπάρχει στη φαινομενικά αθώα ερώτηση «τι ζώδιο είσαι;». Αλλά και την κουλτούρα όσων προγραμματίζουν τη ζωή τους σύμφωνα με τα άστρα, τους πλανήτες, τα φλιτζάνια του καφέ και τα φύλλα της τράπουλας κι έπειτα φέρνουν στον κόσμο παιδιά για τα οποία καλούνται να πάρουν αποφάσεις ζωής και θανάτου, όπως το αν θα εμβολιαστούν. Κι ενώ αυτή η μάχη εξελίσσεται στο προσκήνιο ή στο περιθώριο της ζωής του καθενός, 160 συνάνθρωποί μας αντιδρούν για τον τρόπο που θα λαμβάνουν τα Ελληνόπουλα, στην προσχολική ηλικία, ενημέρωση για τη σεξουαλική αγωγή αλλά δεν εξεγείρονται που τόσοι τσαρλατάνοι εκμεταλλεύονται καθημερινά – ακόμα και μέσα από την «ασφάλεια» εκπομπών που φιλοξενούν στήλες αστρολογίας – ανθρώπους δυστυχισμένους και ανασφαλείς με σκοπό το κέρδος και με τραγικό επίλογο, όπως στη συγκεκριμένη υπόθεση με το βιτριόλι, την αυτοκαταστροφή και το έγκλημα. Το κίνημα του Διαφωτισμού μας άφησε κληρονομιά, μεταξύ άλλων, την πίστη στις επιστήμες που μας έμαθαν, όπως ακριβώς επισκεπτόμαστε έναν παθολόγο – ελπίζω – όταν έχουμε πονόλαιμο, αντίστοιχα, όταν τα πράγματα ζορίζουν στην ψυχή και το μυαλό, αντί να πετάμε 100 ευρώ στα σκουπίδια του εγκεφάλου ενός μέντιουμ, με τα μισά (ή και καθόλου) χρήματα να αναζητούμε τη βοήθεια των ειδικών ψυχικής υγείας. Αυτοί ξέρουν.