Επιλογή ενότητας και υπέρβασης

Τα κόμματα που κυριαρχούν στην ελληνική πολιτική σκηνή μεταπολιτευτικά διαθέτουν μεγάλο ιστορικό βάθος και εκφράζουν πειστικά σε μεγάλο εύρος την ανθρωπογεωγραφία της ελληνικής κοινωνίας.

Παράλληλα συναντάμε και κόμματα της πολιτικής συγκυρίας, τα οποία με την ευκολία που γίνονται έτσι και εξαϋλώνονται.

Το ΠΑΣΟΚ, δημιούργημα της μεγάλης κοινωνικής ανάγκης της Μεταπολίτευσης, πρωταγωνίστησε αυτά τα χρόνια. Οι μεγάλες επιλογές και οι εμβληματικές του μεταρρυθμίσεις σφράγισαν την ελληνική κοινωνία. Τη μνημονιακή εποχή βρέθηκε σε πτωτική πορεία και στις εκλογές του 2015 αντιμετώπιζε το φάσμα της εξαφάνισης.

Τα αντανακλαστικά του λειτούργησαν την ύστατη ώρα και με μια σειρά πολιτικών πρωτοβουλιών και κινήσεων ανέκοψε τη μοιραία για πολλούς πολιτική απαξία.

Με τη δημιουργία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και μετά του Κινήματος Αλλαγής, διπλασίασε τις δυνάμεις του και ατενίζει με αισιοδοξία την επερχόμενη εκλογική μάχη, όποτε και εάν γίνει.

Ουσιαστικά και συμπυκνωμένα, κατόρθωσε όλο αυτό το διάστημα να προσθέτει δυνάμεις και να μην αφήνει ζωτικό χώρο σε δυνάμεις που αναπόφευκτα αποχωρούσαν να διαιρέσουν το κόμμα και να απειλήσουν την ενότητά του.

Συναντήθηκε με ένα κομμάτι του ιστορικού ρεύματος της Ανανεωτικής Αριστεράς, με δυνάμεις του μεταρρυθμιστικού Κέντρου, και τελευταία βρίσκεται σε επαφή με πράσινες συλλογικότητες. Η στόχευση είναι προφανής. Προσπαθεί να εκφράσει όλες εκείνες τις δυνάμεις που συγκροτούν τον σοσιαλδημοκρατικό γαλαξία των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας.

Πίσω από αυτή την προσπάθεια υπάρχει πολλή δουλειά και πρόσωπα που στάθηκαν όρθια και δεν ενέδωσαν στα κελεύσματα ένθεν κακείθεν της σημερινής αλλά και της προηγούμενης εξουσίας.

Σε λίγο καιρό το κόμμα θα αναδείξει νέα ηγεσία που καταπώς φαίνεται θα δώσει και την επόμενη εκλογική μάχη.

Εχουν ανακοινωθεί σημαντικές υποψηφιότητες.

Ολοι μιλάνε ότι θα αυξήσουν τα ποσοστά μας και θα καταστήσουν το Κίνημα Αλλαγής πρωταγωνιστή των πολιτικών εξελίξεων. Κάποιοι νιώθουν μάλιστα την ανάγκη να μιλάνε για επιστροφή στα προηγούμενα σύμβολα. Ξεχνούν προφανώς την εντολή των προηγούμενων εσωκομματικών διαδικασιών (εκλογές, συνδιασκέψεις, συνέδρια) αλλά πολύ περισσότερο τη λαϊκή βούληση που εκφράστηκε τις προηγούμενες εθνικές εκλογές.

Είχα την τύχη να συναντηθώ με το ΠΑΣΟΚ σε δύο καθοριστικές στιγμές. Υπήρξα ιδρυτικό μέλος του μεγάλου αυτού λαϊκού κινήματος, και προσωπικά είχα συμβολή στη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τη Δημοκρατική Αριστερά ως γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της το 2015.

Η διαδρομή μου όλα αυτά τα χρόνια στη μεγάλη οικογένεια της Αριστεράς μού έμαθε μία βασική αρχή. Το συλλογικό πάνω από το ατομικό. Τα πρόσωπα παίζουν ξεχωριστό ρόλο, όταν έχουν την ικανότητα να διαβάζουν τις μεγάλες εικόνες και να αντιδρούν δημιουργικά στα αιτούμενα της κοινωνίας. Πάντα όμως με σεβασμό στο ατομικό και συλλογικό υποκείμενο.

Σε αυτή τη δύσκολη πορεία οι εμβληματικές προσωπικότητες του χώρου με μεγάλο ιστορικό αποτύπωμα στηρίζουν την προσπάθεια ανασύνταξης της Δημοκρατικής Παράταξης.

Δεν έχουμε «μηδίσαντες» αυτής της εμβέλειας.

Αυτό που προέχει τώρα και το έχει ανάγκη ο χώρος είναι η μεγάλη υπέρβαση. Αυτή που θα δημιουργήσει ευνοϊκό περιβάλλον για την προοδευτική διακυβέρνηση. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών.

Κατά συνέπεια αυτός που θα πείσει για την ικανότητά του να το πραγματοποιήσει θα κερδίσει την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος. Για να συμβεί αυτό, όρος sine qua non είναι η διατήρηση της ενότητας.

Τα στελέχη του κόμματος οφείλουν να υπηρετήσουν το συλλογικό συμφέρον. Αυτονόητη κατά συνέπεια η δέσμευσή μου ότι θα υπηρετήσω τη νέα ηγεσία από όποια θέση μού ζητηθεί.

Φυσικά αυτό δεν μου αφαιρεί το δικαίωμα να εκφράσω την επιλογή μου.

Είναι η Φώφη Γεννηματά.

Το πολιτικό της αφήγημα είναι αριστερό, έχει αντίπαλο τη συντήρηση και σύμμαχο την κοινωνία.

Πολλαπλασιάζει την πρόσθεση με τρόπο που αποτρέπει τη διαίρεση της αφαίρεσης. Και το σημαντικό:

Η πολιτική μπέσα που τη χαρακτηρίζει την καθιστά προνομιακό συνομιλητή και συγχρόνως πρωταγωνιστή της επόμενης μέρας.

Εργω κ’ουκέτι μύθω (Αισχύλος).

Ο Γιώργος Μπουλμπασάκος είναι μέλος Γραμματείας Ανανεωτικής Αριστεράς, μέλος ΠΣ Κίνημα Αλλαγής