Ατομικά ψέματα, συλλογικές ευθύνες

Το πρωί της Κυριακής 5 Σεπτεμβρίου ένας 20χρονος ισπανός ομοφυλόφιλος δέχθηκε επίθεση από ομάδα οκτώ κουκουλοφόρων έξω από το σπίτι του στη συνοικία Μαλασάνια, στο κέντρο της Μαδρίτης. Τον περιέλουσαν με ομοφοβικές ύβρεις, του πλήγωσαν το κάτω χείλος με ένα μαχαίρι και του χάραξαν με την άκρη του στους γλουτούς τη λέξη «maricón» – δεν χρειάζεται μετάφραση, εύκολα καταλαβαίνει κανείς τι σημαίνει.

Σοκαρισμένος, τραυματισμένος, ο 20χρονος μπήκε σπίτι του. Είπε στον σύντροφό του τι είχε συμβεί. Αυτός ήταν που τον έπεισε, το απόγευμα πια, να πάνε στην αστυνομία. Το επόμενο πρωί, όταν ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος διάβασε την καταγγελία, σκέφτηκε πως «αν υπάρχει μια συμμορία στη γειτονιά που επιτίθεται σε ανθρώπους κατ’ αυτόν τον τρόπο, πρέπει να τη σταματήσουμε όσο το δυνατόν πιο σύντομα και να καθησυχάσουμε τους πολίτες». Αποφάσισε λοιπόν να δώσει στην υπόθεση απόλυτη προτεραιότητα, να την αντιμετωπίσει σαν απόπειρα ανθρωποκτονίας. Οι αστυνομικοί άρχισαν να μελετούν κάμερες, να ρωτούν γείτονες, να μιλούν με φίλους και γνωστούς του καταγγέλλοντος. Επρόκειτο άραγε για πράξη εκδίκησης; Κάποια ανεξέλεγκτη ομάδα ακροδεξιών; Καμιά λατινοαμερικανική συμμορία; Μήπως ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών;

Τα νέα κυκλοφόρησαν ευρύτερα το απόγευμα της Δευτέρας. Και προκάλεσαν, όπως ήταν αναμενόμενο, θύελλα αντιδράσεων. Είναι άλλωστε νωπές ακόμα στην Ισπανία οι μνήμες από εκείνο το βράδυ της 3ης Ιουλίου, όταν ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου στη Λα Κορούνια, έξω από ένα νυχτερινό κέντρο, ένας άλλος νεαρός ομοφυλόφιλος, ο Σαμουέλ Λουίθ, επειδή ακριβώς ήταν ομοφυλόφιλος. Η πρώτη που καταδίκασε τη νέα επίθεση στο Τwitter ήταν η Ινές Αριμάδας, η επικεφαλής των Ciudadanos. Ακολούθησε, στις 8 το βράδυ, ο Σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Ισπανίας, ο Πέδρο Σάντσεθ. Ο δήμαρχος της Μαδρίτης και εκπρόσωπος του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος Χοσέ Λουίς Μαρτίνες-Αλμέιδα αποδoκίμασε το συμβάν, φροντίζοντας παράλληλα να χαρακτηρίσει «υπερβολική» κάθε σύνδεσή του με το ακροδεξιό Vox. «Υπερβολικό ξέπλυμα. Υπερβολική LGTB+φοβία» αντέδρασε στο Τwitter η (προερχόμενη από το Podemos) υπουργός Ισότητας Ιρένε Μοντέρο. Λίγα λεπτά αργότερα ο Χαβιέ Ορτέγκα Σμιθ, ο γενικός γραμματέας του Vox, βγήκε στην τηλεόραση προκειμένου να καταδικάσει την επίθεση και πρωτίστως να διαβεβαιώσει πως «άμεσο αίτιο» αυτής της βίας δεν μπορεί παρά να είναι η «μαζική» εισροή παράτυπων μεταναστών (αλλιώς τους αποκάλεσε, προφανώς). Η υφυπουργός Κοινωνικών Δικαιωμάτων Ιόνε Μπελάρα απάντησε καταγγέλλοντας το Λαϊκό Κόμμα ότι «εξωραΐζει» τη ρητορική μίσους του Vox. Λίγο μετά ο Σάντσεθ συγκάλεσε για την Παρασκευή έκτακτη συνεδρίαση της επιτροπής κατά των εγκλημάτων μίσους.

Η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου. Οργανώσεις για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ διοργάνωσαν μεγάλες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, επισήμαναν την αύξηση που παρουσιάζουν οι ομοφοβικές επιθέσεις στην Ισπανία, την επικινδυνότητα του ομοφοβικού λόγου. Ο 25χρονος Αξελ Σαραγιέ θυμήθηκε τη γροθιά που έφαγε απολύτως ξαφνικά και απρόκλητα τον περασμένο Μάρτιο μέσα στο μετρό της Μαδρίτης. Ο 27χρονος Μαρκ Φερνάντες έζησε ξανά εκείνο το πρωί του περασμένου Μαΐου, όταν του επιτέθηκε στη Βαρκελώνη μια ομάδα εφήβων, ένας από τους οποίους είχε μαζί του ένα ροτβάιλερ. Ενας άλλος 35χρονος ομοφυλόφιλος εκμυστηρεύτηκε στην «El Pais» πως δεν τολμά πλέον να περπατήσει κρατώντας από το χέρι τον σύντροφό του στον δρόμο, πως κάθε φορά που βγαίνει από το σπίτι του νιώθει φόβο, πως σκέφτεται για πρώτη φορά στη ζωή του, όπως και πολλά ακόμα μέλη της γκέι κοινότητας, να αγοράσει ένα σπρέι πιπεριού. Η ισπανική εφημερίδα ανέτρεξε στα αναπόφευκτα στατιστικά στοιχεία, 230 καταγγελίες για εγκλήματα μίσους λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού το 2016, 277 το 2020 – αλλά μόνο ένα στα 10 καταγγέλλεται στην αστυνομία, επισήμανε -, οργανώσεις ΛΟΑΤΚΙ έχουν ήδη καταγράψει 642 επιβεβαιωμένα «συμβάντα» από τις αρχές της χρονιάς.

Η επίθεση στον 20χρονο στη συνοικία Μαλασάνια της Μαδρίτης δεν ήταν, τελικά, ένα από αυτά. Ο φόβος είναι αληθινός. Αλλά η συγκεκριμένη καταγγελία ήταν κατασκευασμένη. Τρεις ημέρες μετά, την Τετάρτη, ο νεαρός ομολόγησε πως είχε πει ψέματα, πως ό,τι είχε γίνει, στο σπίτι κάποιου άλλου ατόμου, ήταν συναινετικό και ο ίδιος είπε ό,τι είπε για να μη χάσει τον σύντροφό του. Το ισπανικό υπουργείο Εσωτερικών ζήτησε να μη χρησιμοποιηθεί αυτό το ψέμα προκειμένου να «υποβαθμιστεί η ομοφοβία», να μην ακουστούν «ανεύθυνες φωνές».

Το Λαϊκό Κόμμα και το Vox απαίτησαν την παραίτηση του υπουργού, κατηγορώντας τον πως έκρυψε στοιχεία της έρευνας και εκμεταλλεύτηκε την υπόθεση πολιτικά παρότι γνώριζε ότι η καταγγελία ήταν ψευδής. Σιγά σιγά η ειδησεογραφία απομακρύνθηκε από τα εγκλήματα μίσους και τις επιθέσεις σε ομοφυλόφιλους. Και είναι δεδομένο πως το συμβάν θα χρησιμοποιηθεί προκειμένου να υποβαθμιστεί ένα υπαρκτό πρόβλημα, γιατί για κάποιον περίεργο λόγο η συγκεκριμένη κοινότητα καλείται να είναι συλλογικά άμεμπτη και το ψέμα του ενός τούς κηλιδώνει όλους.

Κρίμα που οι 160 (συν-πλην, είναι αρκετές οι διαψεύσεις, ημι-διαψεύσεις και ψευδο-διαψεύσεις) «προσωπικότητες» του ελληνικού χώρου, που ένιωσαν προ ημερών την ανάγκη να ταχθούν δημόσια ενάντια στην εξίσωση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, κόπτονται αποκλειστικά για την επιβίωση του Ελληνισμού. Λίγο πιο έξω να κοιτούσαν, θα μπορούσαν να είχαν εμπλουτίσει λίγο τα φτωχά επιχειρήματά τους.