{T16}Χάνοντας τον… χρόν{T16}ο

Δεν πρόκειται για κάποια «νέα» άσκηση για την ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς. Ειδικά εντός Γ. Καραϊσκάκης. Θα υπάρξουν και άλλες νύχτες σαν τη χθεσινή στο πρωτάθλημα που θα πρέπει ο Ολυμπιακός να βρει την απάντηση απέναντι σε έναν αντίπαλο που εν ανάγκη θα ζωστεί με… εκρηκτικά στο αμυντικό του τρίτο, προσπαθώντας να κρατήσει το αποτέλεσμα με κάθε τρόπο. Και κάθε κόστος.

Σε αυτές τις νύχτες λοιπόν το μόνο σίγουρο είναι ότι σπανίως οι Ερυθρόλευκοι θα φεύγουν από το γήπεδο δίχως νίκη με την εικόνα τους να πιάνει το επίπεδο του χθεσινού δευτέρου ημιχρόνου. Από το εξήντα και πέρα είχε κατηφορίσει το γήπεδο προς την εστία του Πίριτς. Το να μη σκοράρεις σε ματς με 18 τελικές στην εστία είναι στα όρια του στατιστικού λάθους. Δεν είναι εύκολο να ξανασυμβεί στην ίδια σεζόν.

Από την άλλη βεβαίως κάποιος εύστοχα θα αναρωτηθεί αν και φέτος – όπως και πέρυσι στην αφετηρία – τα ματς στο Φάληρο θα ξεκινούν απευθείας από το… δεύτερο ημίχρονο και όχι από το πρώτο. Διότι δεν γίνεται να σπαταλάς ένα ολόκληρο 45λεπτο. Και αυτό είναι κάτι που και ο προπονητής και οι ποδοσφαιριστές θα πρέπει να το έχουν κατά νου. Ειδικά σε περιβάλλον Super League. Κάποιοι είναι εδώ πολλά χρόνια. Και ξέρουν. Αρα λοιπόν δεν πρέπει και να ξεχνούν τι έχουν να αντιμετωπίσουν. Χθες κάποια στιγμή ο «νεκρός χρόνος» στο ματς κόντραρε στα ίσα εκείνον που δινόταν η ευκαιρία να παιχτεί ποδόσφαιρο. Δεν συμβαίνει αλλού, σε τέτοιον βαθμό και προφανώς δίχως την ανάλογη διαχείριση της κατάστασης από το τιμ των διαιτητών. Αλλά στη Super League συμβαίνει. Οπως συμβαίνουν και άλλα… Ενίοτε και από την πρεμιέρα.