Η μικρή ξετρέλανε και τη βασίλισσα Ελισάβετ…

Χάρη στην πυροσβεστική παρέμβαση του υπουργού Επικρατείας Γιώργου Γεραπετρίτη, που έπεισε τον πρόεδρο του Αρη Θόδωρο Καρυπίδη πως κάτι θα γίνει με την τιμωρία της ομάδας, ο Πρωθυπουργός και η ακολουθία του πέρασαν ένα μάλλον ήσυχο τριήμερο στη Θεσσαλονίκη: οι οπαδοί του Αρη, μετά το διάγγελμα του Καρυπίδη που τους ζήτησε να δείξουν αυτοσυγκράτηση, δεν προστέθηκαν στους αντιεμβολιαστές και λοιπούς διαμαρτυρόμενους. Μάλιστα οι οπαδοί του Αρη άκουσαν από τον Πρωθυπουργό να λέει στο Βελίδειο πως είναι και ώρα η ομάδα να αποκτήσει το νέο της γήπεδο – ποιος στη χάρη τους!

Αλλά

Ωραία είναι αυτά, πλην όμως εγώ λέω ότι θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος το περίφημο -6 του Αρη να σβήσει «εδώ και τώρα». Διότι η επόμενη ΔΕΘ είναι σε ένα χρόνο. Και αν η υπόθεση πάει στο CAS το πιθανότερο είναι το Διεθνές Αθλητικό Δικαστήριο της Λωζάνης να δηλώσει αναρμόδιο για ένα ζήτημα που έχει να κάνει με πλαστογραφία. Πόσο μάλλον τώρα που η ΕΠΟ θα εκπροσωπηθεί (αφού έφυγε ο Θοδωρής Ζαγοράκης που θεωρούσε σκάνδαλο την απόφαση). Και θα υποστηρίξει και την απόφαση των τακτικών δικαστών της Επιτροπής Εφέσεων με πάθος. Ας το έχουν στα υπόψη τους στον Αρη. Γιατί το γήπεδο της ομάδας μπορεί εύκολα να γίνει κάτι σαν το νέο μετρό της Θεσσαλονίκης και κάθε χρόνο να ακούμε για αυτό. Τους βαθμούς, όμως, η ομάδα τους χρειάζεται τώρα.

Εμα

Μετά την οδύνη της απώλειας του Euro 2020 και μάλιστα στο Γουέμπλεϊ, οι Αγγλοι βρήκαν παρηγοριά στο πρόσωπο της πιο χαρισματικής πιτσιρίκας που έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια στη σκηνή του παγκόσμιου τένις. Η γεννημένη στον Καναδά, αλλά μεγαλωμένη στο Λονδίνο (στη γειτονιά του Ντέιβιντ Μπάουι!) κι ως εκ τούτου Εγγλέζα Εμα Ραντουκάνου κέρδισε το US Open χωρίς να χάσει σετ και μολονότι ξεκίνησε από τα προκριματικά, αφού ήταν στο νούμερο 150 στην παγκόσμια κατάταξη! Στην ιστορία του τένις έχουν κερδίσει Γκραν Σλαμ τουρνουά και κορίτσια μικρότερα από τη σχεδόν 19χρονη Εμα: η Μαρία Σαράποβα ήταν 17 ετών όταν κέρδισε το Γουίμπλεντον, η Στέφι Γκραφ σχεδόν 18 όταν κέρδισε κάποτε τη Ναβρατίλοβα. Αλλά αντίθετα από τη Ραντουκάνου, αυτά τα χαρισματικά κορίτσια ήταν ήδη στη δεκάδα των καλύτερων του κόσμου: ετούτη φαίνεται να έχει έρθει από το πουθενά.

Γουίμπλεντον

Είναι έτσι; Οχι ακριβώς. Πριν από τρεις μήνες η Ραντουκάνου είχε αναστατώσει το τουρνουά του Γουίμπλεντον με τρεις νίκες στη σειρά. Είχε όμως εγκαταλείψει στον τέταρτο γύρο με αντίπαλο την Αυστραλή Τομλιάνοβιτς εξαιτίας μιας κρίσης πανικού επειδή έχασε το πρώτο σετ! Αυτό το δυσάρεστο προηγούμενο έκανε το κατόρθωμά της στη Νέα Υόρκη εντελώς απρόβλεπτο: κανείς δεν πίστευε πως θα βρει το ψυχικό σθένος για να κάνει κάτι μεγαλύτερο στο US Open από τη στιγμή που τρομοκρατήθηκε σπίτι της – δεν είχε άλλωστε κερδίσει κανένα τουρνουά γυναικών στη ζωή της. Για αυτό και οι Αγγλοι δικαίως ξετρελάθηκαν: η μικρή τους πρόσφερε το απόλυτο παραμύθι! Η βασίλισσα Ελισάβετ εξέδωσε προσωπική ανακοίνωση συγχαρητηρίων έπειτα από χρόνια, ο Γκάρι Λίνεκερ «τουιτάρισε» πόσο ευτυχισμένος ήταν τη στιγμή της ολοκλήρωσης του παιχνιδιού τα κι ενώ παρουσίαζε την ποδοσφαιρική εκπομπή του και η επιτυχία της Εμα επισκίασε ακόμα και το τρομερό ντεμπούτο του Κριστιάνο Ρονάλντο που πέτυχε δυο γκολ με τη φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Ολντ Τράφορντ στην επιστροφή του.

Θα γίνει η Εμα Ραντουκάνου η επόμενη βασίλισσα του παγκόσμιου τένις, όπως ισχυρίστηκε η Μαρτίνα Ναβρατίλοβα κι όπως ευχήθηκε η μεγάλη Μπίλι Τζιν που παρακολούθησε τον θρίαμβό της δακρυσμένη; Εχει όλα τα προσόντα: το ταλέντο της είναι μοναδικό, το παιχνίδι της γεμάτο ενέργεια. Πλην όμως πρέπει να δούμε αν έχει τη δύναμη ν’ αντέξει το στρες των συνεχόμενων παιχνιδιών σε συνδυασμό με την υποχρέωση να γίνει νούμερο 1 του κόσμου. Στη Νέα Υόρκη της πήγαν όλα καλά: ακόμα και στον τελικό, κόντρα στο άλλο «κορίτσι-θαύμα» του καιρού μας, την επίσης 19χρονη Λέιλα Φερνάντεζ, δεν είχε το παραμικρό πρόβλημα. Αλλά η ερώτηση που τη συνοδεύει έχει να κάνει με την ανθεκτικότητα των νεύρων της.

Μάντι Φις

Επειδή τελευταία μιλάμε στην Ελλάδα πολύ για τένις, όποιος θέλει να καταλάβει το υπέροχο αυτό σπορ, ας δει στο Νetflix ένα θαυμάσιο ντοκιμαντέρ της αμερικανικής σειράς Untold που αναφέρεται σε αθλητικά γεγονότα που κανείς δεν θέλει να συζητάει: λέγεται Break point. Είναι αφιερωμένο στη ζωή του αμερικανού τενίστα Μάντι Φις, που τη δεκαετία του 2000 έφτασε στο νούμερο 7 του κόσμου. Δείτε το και θα καταλάβετε πόσο δύσκολο είναι να μιλάμε για τη Σάκκαρη, τον Τσιτσιπά, τη Ραντουκάνου, τον Τζόκοβιτς κ.λπ…

Δημητρίου

Στα δικά μας, πέρα από την έναρξη του πρωταθλήματος και τις εκλογές της ΕΟΚ, για τα οποία θα γράψω αύριο με την εικόνα ολοκληρωμένη, το σπαρακτικό γεγονός του Σαββατοκύριακου ήταν η δήλωση του Παναγιώτη Δημητρίου, αντιπροέδρου της ΕΠΟ που αποχαιρέτησε τον Θοδωρή Ζαγοράκη πιθανότατα με δάκρυα στα μάτια, πριν καθίσει στη θέση του. «Υστερα από χρόνια στο ποδόσφαιρο και έχοντας πλήρη επίγνωση της θέσης ευθύνης που καλούμαι να αναλάβω, νιώθω την ανάγκη να δηλώσω και δημοσίως ότι λυπάμαι ειλικρινά για την απόφαση που έλαβε ο κ. Θεόδωρος Ζαγοράκης. Προσωπικά, παρά τη μεγάλη μου διαδρομή στον χώρο του ποδοσφαίρου, δεν είχα την τύχη να συνεργαστώ στο παρελθόν μαζί του. Την απέκτησα τους τελευταίους μήνες. Μέσα από τη σχεδόν καθημερινή επαφή μας γνώρισα έναν άνθρωπο με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, τα οποία συνοψίζονται σε δύο λέξεις που αποτυπώνουν την αυθεντικότητά του και που δεν ντρέπομαι να διατυπώσω παρότι δεν είναι πολιτικά ορθές: ντόμπρος και μπεσαλής» λέει ο Δημητρίου. Για να κατανοήσετε το βάρος της δήλωσης πρέπει να τη διαβάσετε φωναχτά και με μουσική υπόκρουση ένα τραγούδι του μακαρίτη του Στράτου Διονυσίου ή έστω ένα ρεμπέτικο βαρύ. Αν το κάνετε θα τρομάξετε. Και θα αναρωτηθείτε πώς μπορεί άνθρωπος να ζει με τέτοια στεναχώρια…

Οικουμενικός

Ευτυχώς διαβάζοντας το φινάλε της δήλωσης ησύχασα: «Ωστόσο» γράφει ο νέος πρόεδρος «η παραίτησή του από τη θέση του προέδρου κατατέθηκε και γραπτώς και δυστυχώς κατέστη αμετάκλητη. Σήμερα επαναλαμβάνω πως ήταν χαρά μου που συνεργάστηκα με τον απελθόντα πρόεδρο, ο οποίος απέδειξε στην πράξη την οικουμενικότητά του. Πρόθεσή μου είναι να εκπληρώσω το καθήκον μου ακολουθώντας την ίδια κατεύθυνση». Οταν διάβασα τη λέξη «οικουμενικότητα» ησύχασα: ο αντιπρόεδρος είναι καλά. Απλά πιστεύει ότι αντί για πρόεδρος της ΕΠΟ θα γίνει κάτι σαν πατριάρχης, αλλά μικρό το κακό…