Εκεί που τα εμβόλια συναντούν τις αναδασώσεις

Υπάρχει ένα πεδίο στο οποίο συναντιούνται η τρέχουσα συζήτηση για την ασφάλεια των εμβολίων και οι διαφορετικές απόψεις για τις αναδασώσεις κατεστραμμένων δασικών εκτάσεων. Είναι αυτό στο οποίο μπλέκονται γλυκά οι απόψεις για τις συμπεριφορές συγκεκριμένων εταιρειών και η υφέρπουσα αμφισβήτηση της τεχνολογικής και επιστημονικής προόδου. Με μια λέξη το λέμε «συνωμοσιολογία». Η σχετική επιχειρηματολογία για τα εμβόλια είναι πλέον γνωστή. Η επίκληση προβληματικών μονοπωλιακών συμπεριφορών φαρμακευτικών εταιρειών μεταφράζεται σε ευθεία αμφισβήτηση των επιστημόνων που ανακάλυψαν τα προϊόντα τους, οι οποίοι παρουσιάζονται ως ανάξιες εμπιστοσύνης «μαριονέτες συμφερόντων».

Μια γεύση από την αντίστοιχη συζήτηση για τις αναδασώσεις πήραμε στην προχθεσινή συζήτηση των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή, όπου ο Κυριάκος Βελόπουλος και ο Γιάνης Βαρουφάκης, σε μια ενδιαφέρουσα (αλλά όχι περίεργη) σύμπτωση επιχειρηματολογίας, αναφέρθηκαν αμφότεροι σε σενάρια αναδασώσεων με «μεταλλαγμένα δέντρα» και την εταιρεία Monsanto, που λιγότερο έχει απασχολήσει για πραγματικές προβληματικές πρακτικές της από ό,τι για κάτι τερατώδεις θεωρίες συνωμοσίας που έχουν στηθεί γύρω της. Η συζήτηση για τις δυνατότητες που ανοίγει η ανάπτυξη της βιοτεχνολογίας είναι, στην πραγματικότητα, συναρπαστική. Σοβαροί επιστήμονες που ασχολούνται με αυτήν κάνουν λόγο για ανάπτυξη καλλιεργειών που μπορεί κάποτε να σώσουν δισεκατομμύρια ευάλωτους ανθρώπους από την ακραία πείνα, για δέντρα ανθεκτικά στις ακραίες συνθήκες που διαμορφώνονται από την υπερθέρμανση του πλανήτη ή θα έχουν τη μοναδική δυνατότητα να απορροφούν μεγαλύτερο όγκο βλαβερών εκπομπών αερίων. Η εργασία των επιστημόνων αυτών όμως έχει ταυτιστεί με συγκεκριμένες πολυεθνικές και καταστροφολογικές θεωρίες, έχει καλυφθεί πίσω ένα πέπλο new age ελιτίστικου υγιεινισμού, τρομοκρατίας και παραπληροφόρησης υποκινούμενης από κέντρα που επικαλούνται αγνές προθέσεις αλλά συχνά απλώς εκπροσωπούν διαφορετικά συμφέροντα. Και πολλοί ανειδίκευτοι άνθρωποι είναι εύπιστοι απέναντι σε όλα αυτά.

Το αποτέλεσμα πάντως είναι πάντοτε το ίδιο: Η αμφισβήτηση της επιστήμης και των επιτευγμάτων της ανθρώπινης διάνοιας. Αυτά είναι φαινόμενα που κάποτε θεωρούνταν «περιθωριακά» από τις ελίτ που απαξιούσαν να ασχοληθούν. Ομως με τις πολλές αλλαγές που θα φέρει στη ζωή μας η κλιματική αλλαγή τις επόμενες δεκαετίες είναι θέμα χρόνου να τα βρούμε μπροστά μας.