Η πρώτη μεγάλη κρίση

Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός δοκιμάζονται  και αμφισβητούνται πραγματικά αυτή τη φορά. Μετά την επιτυχή – με πολλές βέβαια διακυμάνσεις – διαχείριση της πανδημικής κρίσης ήρθε η πρώτη μεγάλη αποτυχία. Η χρήση του όρου «αστοχία» είναι πολύ επιεικής και δεν μπορεί να αποδώσει την αίσθηση της κοινής γνώμης πως δεν υπήρξαν αστοχίες αλλά μεγάλα σφάλματα και λάθη στην οργάνωση και τον συντονισμό για τον έλεγχο και τον περιορισμό των πυρκαγιών.

Τα πύρινα μέτωπα του καλοκαιριού έχουν τραυματίσει το σύνολο των ελληνικών κυβερνήσεων τα τελευταία σαράντα χρόνια προκαλώντας πολιτική φθορά, απομείωση του πολιτικού κεφαλαίου και σε κάποιες περιπτώσεις πολύ βαριά πλήγματα με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την προηγούμενη κυβέρνηση η οποία δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει την εθνική τραγωδία στο Μάτι.

Οποιαδήποτε απόπειρα πολιτικής αποτίμησης αυτή τη στιγμή φαντάζει πρόωρη και ως ένα βαθμό ίσως και προσβλητική για τους ανθρώπους που συνεχίζουν να βιώνουν την τραγωδία. Είναι ωστόσο αναπόφευκτη καθώς οι πολίτες ζητούν πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις την άμεση απόδοση και τον καταλογισμό των ευθυνών. Το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από το γεγονός ως τον καταμερισμό των ευθυνών πρέπει να είναι σύντομο καθώς μόνο τότε μπορεί να έχει κάποιο αποτέλεσμα. Το δύσκολο σε αυτή τη διαδικασία είναι αυτή να γίνει με τρόπο ουσιαστικό και αποτελεσματικό και να μη λειτουργεί απλά εκτονωτικά στη λογική των εξιλαστήριων θυμάτων.

Ο Πρωθυπουργός αντιλαμβανόμενος το μέγεθος της καταστροφής επέλεξε να ζητήσει συγγνώμη από τους πολίτες. Παρουσιάζει ένα μεγαλύτερο βαθμό ενσυναίσθησης σε σχέση με τον προκάτοχό του, ο οποίος στην αντίστοιχη περίπτωση είχε προσπαθήσει κατ’ αρχήν να αποκρύψει την πραγματική διάσταση των γεγονότων. Επιλέγει την απευθείας αναμέτρηση με την αληθινή διάσταση της τραγωδίας και επιχειρεί να κατευνάσει την αγανάκτηση των κατοίκων μέσω της αδιαμεσολάβητης επαφής του με αυτούς.

Για κάποιους η στάση του εκλαμβάνεται ως έντιμη και ειλικρινής. Αλλοι υποστηρίζουν ότι στην πολιτική η συγγνώμη έχει αξία μόνο όταν συνοδεύεται από παραιτήσεις.

Από την πλευρά του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης εμφανίζεται συγκρατημένος και κινείται στη λογική της στοχευμένης αντιπολίτευσης που περιλαμβάνει εναλλακτικές προτάσεις, αποφεύγοντας σε αυτή τη φάση την όξυνση της αντιπαράθεσης και προσπαθώντας να περιορίσει μια σειρά μεσαίων στελεχών του κόμματος του που έσπευσαν να υιοθετήσουν μια ρεβανσιστική ρητορική συμψηφισμών η οποία μόνο βλαπτική είναι για το κόμμα του.

Δυστυχώς ή ευτυχώς όλα στην πολιτική λειτουργούν στο πεδίο της σύγκρισης η οποία αργά ή γρήγορα θα τοποθετηθεί στο επίκεντρο της  αντιπαράθεσης. Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να μεταφέρει τη συζήτηση εκεί καθώς τα στελέχη της συνεχίζουν να θεωρούν ότι παρά τη μεγάλη έκταση της τραγωδίας συνεχίζει να διαθέτει έναντι του ΣΥΡΙΖΑ το συγκριτικό πλεονέκτημα στη διαχείριση κρίσεων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλ. Τσίπρας θα επιχειρήσουν να απομονώσουν και να καταδείξουν ως πραγματικό υπεύθυνο της τραγωδίας τον Πρωθυπουργό αντιλαμβανόμενοι ότι αυτός είναι το ισχυρό χαρτί της κυβέρνησης και ότι αυτή είναι η ευκαιρία για να καταφέρουν ένα ισχυρό πλήγμα στο προφίλ του ως ικανού διαχειριστή κρίσεων.

Οι επόμενες δημοσκοπήσεις θα αποτελέσουν ένα σοβαρό crash test για τις κυβερνητικές αντοχές και θα περιγράψουν το πολιτικό πλαίσιο της επόμενης περιόδου.

Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι διευθυντής ερευνών της GPO