Ο Πέτρος Μακρής-Στάικος (1949-2021)

Ο Πέτρος Μακρής-Στάικος ήταν σημαντικός ερευνητής της περιόδου του εμφυλίου. Λέω ήταν, επειδή χθες αργά με ειδοποίησαν ότι βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμα όπου ζούσε τους τελευταίους μήνες. Πέθανε μόνος.

Ο Πέτρος Μακρής-Στάικος έχει συζητηθεί ιδιαίτερα για το βιβλίο του «Κίτσος Μαλτέζος: Ο αγαπημένος των θεών» (πρώτη έκδοση Ωκεανίδα, επανέκδοση Εστία) με το οποίο έριξε φως στην προσωπικότητα και το δράμα ενός φερέλπιδα νέου πρώην ΕΠΟΝίτη που δολοφονήθηκε το 1944 από στελέχη του ΕΛΑΣ Σπουδάζουσας που δρούσαν υπό την καθοδήγηση του Αδωνι Κύρου.

Τον γνώρισα τα τελευταία χρόνια. Είχε εγκαταλείψει το δικηγοριλίκι που τον έζησε, ζούσε ως παθιασμένος και ανυστερόβουλος ερευνητής, που στηριζόταν στα ελάχιστα αποθέματα και στη φιλία λίγων ανθρώπων για να συνεχίζει. Παράλληλα, ήταν φτωχός και μόνος. Και ηττημένος, αφού οι ιδέες του και η έρευνά του δεν αξιοποιήθηκαν μέσα στον στερεότυπο προοδευτισμό της μεταπολίτευσης.

Μιλώντας για τον Κίτσο Μαλτέζο, ο Μακρής-Στάικος τον προσδιόριζε ως πυρετώδη προσωπικότητα, από εύπορη οικογένεια του μεσοπολέμου, αστραφτερό ανεξάρτητο διανοούμενο φιλόδοξο που από μια στιγμή και μετά δεν τον κάλυπτε η Αριστερά, ιδεολόγο που δεν έβαλε τα προσωπικά του οφέλη πάνω από το εθνικό συμφέρον. Ο Μαλτέζος ήταν κράμα μεγαλείου και μοναξιάς, έλεγε ο Στάικος που έμοιαζε στον ήρωά του. Κι αυτός ήταν κράμα μεγαλείου και μοναξιάς. Αντίο, Πέτρο.