Οι ανεμογεννήτριες του κακού

Ποιοι έκαψαν τα δάση; Την ίδια ώρα που το κράτος αναζητεί άλλοθι σε εμπρηστές, παλαιότερες σχολές ήδη έχουν ηττηθεί. Ο «στρατηγός άνεμος» του αξέχαστου Βύρωνα Πολύδωρα και οι τούρκοι πράκτορες με εμπρηστικούς μηχανισμούς και στουπιά είναι πεπαλαιωμένα άλλοθι. Αλλά ήδη μια νέα σχολή συνωμοσιολόγων βρήκε γιατί μας συμβαίνουν όλα αυτά. Η αιτία είναι, κατά την ανάγνωσή της, το καπιταλιστικό κέρδος. Και πυρπολητές είναι όσοι αντιπροσωπεύουν ανεμογεννήτριες και οραματίζονται αιολικά πάρκα.

Αν έχετε την εντύπωση ότι οι αιολικές μορφές ενέργειας είναι από τις πιο καθαρές, ετοιμαστείτε να χάσετε πολλούς αριστερούς φίλους, εθισμένους να τους δείχνουν το φεγγάρι αλλά αυτοί να κοιτάνε το δάχτυλο. Οι άνθρωποι αυτοί, ασφαλώς πάντα στο όνομα της οικολογίας, θεωρούν ότι τα αιολικά πάρκα είναι η καταστροφή της φύσης. Θεωρούν περίπου φυσικό η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται στην Ελλάδα να προέρχεται κατά το ήμισυ περίπου από λιγνίτη, ετοιμάζονται να αγωνιστούν για τις θέσεις εργασίας που θα χαθούν κατά τη διαδικασία απολιγνιτοποίησης σε Πτολεμαΐδα και Μεγαλόπολη και δρουν συστηματικά εδώ και καιρό για «λεύτερα βουνά (ή νησιά) χωρίς αιολικά».

Ω, η οικολογία που μοιάζει με χιλιαστική αίρεση. Αναπτύσσεται ως μόδα στα απομεινάρια ενός στιβαρού οικολογικού κινήματος, πρώτα στη Γερμανία και σε ορισμένες βορειοευρωπαϊκές χώρες. Αυτό το στιβαρό οικολογικό κίνημα το υπηρέτησαν είδωλα όπως ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίντ. Αλλά συχνότατα τη φήμη της την καρπούνται καιροσκόποι στο όνομα ενός καλύτερου κόσμου. Το brand οικολογία και τα πράσινα (και αριστερά) κόμματα που εμπνέει έχει μεγάλη απήχηση στην Ελλάδα, μεταπολιτευτικά έχουν χτιστεί αρκετές καριέρες. Υποτίθεται ότι οι περισσότερες από τις καριέρες αυτές δομήθηκαν στο όνομα της νεωτερικότητας και του περιβάλλοντος. Ανάμεσα σε αυτούς για τους οποίους η πολιτική οικολογία ήταν υπαρξιακή επιλογή συγκαταλέγεται και ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, αρχηγός αριστερού οικολογικού κόμματος που, μολονότι παραλίγο να πεθάνει από τον κορωνοϊό, επιμένει κατά του εμβολίου διεκδικώντας, όπως λέει, «να αναζητηθούν τα αίτια της πανδημίας». Οι καιροσκόποι τύπου Βεργής, που επίσης διακρίθηκαν ως οικολόγοι, από την ίδια φήμη έχτισαν τη δική τους καριέρα.

Μα δεν είναι Βεργήδες τόσοι μπαρουτοκαπνισμένοι των κινημάτων που δραστηριοποιούνται στο κίνημα για «λεύτερα βουνά». Οχι, άλλες ιδεοληψίες και άλλες ιδιοτέλειες εξυπηρετούν. Αλλά η ουσία παραμένει: ο λόγος τους είναι χιλιαστικός και δεν έχει νόημα χωρίς φτηνό αντικαπιταλισμό και εύκολες θεωρίες συνωμοσίας – που ακόμα μια χρονιά συγκλίνουν στη βεβαιότητα ότι η πυρκαγιά στην Εύβοια μπήκε από εμπρηστές προκειμένου να μπουν στις κορυφογραμμές της καμένης περιοχής πυλώνες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Η θέση αυτή, που την επανοικειοποιήθηκε η υβρίζουσα και οικολογίζουσα Αριστερά από τους θυλάκους της αντινεοδημοκρατικής Δεξιάς (ας τους αποκαλέσουμε: το πολιτικό γραφείο πίσω από τον Αντώναρο, για να συνεννοούμαστε), έχει καταρριφθεί σε ανύποπτο χρόνο από το Συμβούλιο της Επικρατείας (απόφαση Ολομέλειας 2499/2012, πρόεδρος: Κωνσταντίνος Μενουδάκος, εισηγήτρια: Κατερίνα Σακελλαροπούλου). Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, αποσυνδέεται κάθε έννοια καταστροφής με τη δυνατότητα εγκατάστασης ανεμογεννητριών: δεν χρειάζεται να καεί δάσος για να τοποθετηθούν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Ψιλά γράμματα για φανατικούς, για υβριστές και για λογής θορυβοποιούς, η βασική επένδυση των οποίων είναι στο μίσος, στον διχασμό και στην καταστροφή.