Η αντιπολίτευση ως θόρυβος

Mια αρχαιολόγος, με κομματική ταυτότητα, μεγάλη συνδικαλιστική δραστηριότητα, σημαντικές παρεμβάσεις σε μεγάλο εύρος του δημόσιου βίου, που διακρίθηκε μεταξύ άλλων για την προσπάθειά της να μην αρχίσει η επένδυση στο Ελληνικό το οποίο ισχυριζόταν ότι ήταν αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, πόσταρε χθες στα κοινωνικά δίκτυα (για τους φίλους της) μια χαριτωμένη ανάρτηση. Υποτίθεται ότι στους Ωρεούς της Εύβοιας βρέθηκε ένα όστρακο (ένα θραύσμα δηλαδή από ερυθρόμορφο αγγείο) στο οποίο αναγράφονταν δυο λέξεις: «Μητσοτάκη γ@#$%αι».

Υποτίθεται ότι αυτή την ανάρτησή της, που είναι μεν δημόσια αλλά απευθύνεται σε κλειστό κύκλο φίλων της, την υποκινεί μια αγανάκτηση για την άχρηστη κυβέρνηση που δεν έχει καταφέρει, μέρες τώρα, να αντιμετωπίσει την πύρινη καταστροφή στην Εύβοια. Η κοινοποίησή της προστίθεται σε εκατοντάδες, χιλιάδες ανάλογες αναρτήσεις, όπου οι ίδιες αυτές λέξεις είναι λούμπεν hashtag, παραπέμπουν σε ανάλογα υβριστικά και οργισμένα σχόλια στόχος των οποίων είναι να οδηγήσουν πολλαπλασιάζοντάς τη την ίδια αγανάκτηση. Η αγνή ιδεολόγος της αρχαιολογίας δεν διστάζει να προστεθεί σε αυτόν τον λούμπεν συρμό, επειδή είναι πεισμένη ότι για τις πυρκαγιές φταίει η κυβέρνηση Μητσοτάκη – εκχωρώντας το επιστημονικό και δημόσιο κύρος της στην αγανάκτηση. Θεμιτό. Στη δημοκρατία ο καθένας και η καθεμιά έχει δικαίωμα και να βρίζει, κανένας δεν είναι ιερός, πόσο μάλλον ο Πρωθυπουργός. Αλλά επίσης ο καθένας και η καθεμία έχουν δικαίωμα στην αποτίμηση των ύβρεων και στον χαρακτηρισμό των υβριστών. Τις ημέρες αυτές των μεγάλων πυρκαγιών, το κράτος φάνηκε ανήμπορο να ελέγξει τις περισσότερες απ’ αυτές. Η αδυναμία αναχαίτισης των πύρινων μετώπων, όμως, συνδυάστηκε με μια στρατηγική απομάκρυνσης των περιοίκων από τις επικίνδυνες περιοχές. Η στρατηγική αυτή επέτρεψε να μην προστεθούν και ανθρώπινα θύματα στην υλική καταστροφή. Για τους αγανακτισμένους λούμπεν ιδεολόγους με πολιτικά, η σωτηρία των ανθρώπων ήταν εσκεμμένη πολιτική επένδυση για να μην επιτραπούν συγκρίσεις με το Μάτι. Δήθεν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη στην καταστροφή νοιάστηκε μόνο για την πάρτη της, να μην πουν ότι τα θαλάσσωσε όπως η κυβέρνηση Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ηλιόπουλος όλο αυτό το εξέφρασε με μια φράση: «Είναι προφανές ότι αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα η προστασία της ανθρώπινης ζωής, αλλά…». Τι αλλά;

Αυτό το «αλλά» ενός πρωτοφανούς ιδεολογικού και πολιτικού φανατισμού, που δεν διστάζει να αμφισβητήσει το βασικό δόγμα του πολιτισμού μας, την ανθρώπινη ζωή, δείχνει έναν πολιτικό χώρο ανόητα εμπαθή, που ζει και εργάζεται παντοιοτρόπως μόνο για την εξουσία. Ενα χώρο που δεν μπορεί να σκεφτεί ούτε εθνικά ούτε συλλογικά, επειδή η αντίληψή του για τα πράγματα, δήθεν ταξική, είναι χωριστική. Και επειδή δεν μπορεί ούτε να υποκινήσει ούτε να αντέξει έναν εμφύλιο, φτιάχνει τις συνθήκες για τον συμβολισμό του. Για έναν οιονεί εμφύλιο, που συνεχώς παρατείνεται.

Ο οιονεί εμφύλιος που ξαναζεσταίνει την παλαιά αγανάκτηση της προηγούμενης δεκαετίας σήμερα επιδιώκει να υποκινήσει μια νέα τυφλή αγανάκτηση. Οπως μπορεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ επικρίνει σε υψηλούς τόνους την κυβέρνηση επειδή, λέει, δεν επένδυσε σε πυροσβεστικά αεροπλάνα – για τον ίδιο λόγο που την επέκρινε, καιρό τώρα, διότι δεν γέμισε τα νοσοκομεία ΜΕΘ για την πανδημία. Ιδεολόγοι άλλοτε της χειραφέτησης αναζητούν το λούμπεν κομμάτι της κοινωνίας για να συμπήξουν ακόμα ένα φαιοκόκκινο πολιτικό μέτωπο στο όνομα του θανάτου.

Μπερδεύοντας την αντιπολίτευση με τον θόρυβο.