Η Μύκονος και τα σπασμένα της πανδημίας

Καλοκαίρι 2019. Ενα μεθυστικό καλοκαίρι. Το ένα ρεκόρ διαδέχεται το άλλο. Ρεκόρ αφίξεων στο νησί, ρεκόρ σε τζίρο, ρεκόρ σε αισιοδοξία. Οκτώβριος 2019, η σεζόν τελειώνει, οι ετοιμασίες ξεκινούν από την επόμενη μέρα. Στη Μύκονο το δύσκολο έργο γίνεται τον χειμώνα, ο σχεδιασμός, οι ανακαινίσει,ς οι αγοραπωλησίες, τα μεγάλα deal. Κανείς δεν φαντάζεται αυτά που θα ακολουθήσουν…

Και έρχεται ο κορωνοϊός και τους βρίσκει όλους με ανοίγματα, επενδύσεις, δάνεια, όνειρα, ελπίδες. Σκέφτονται όλοι «πού θα πάει, θα τελειώσει, θα έχουμε σχεδόν κανονικό καλοκαίρι». Δυστυχώς όμως δεν τελείωσε… Η σεζόν ξεκινάει 1 Ιουλίου 2020 και κρατάει μόλις 40 μέρες για τις περισσότερες επιχειρήσεις. Με μέτρα, με αποστάσεις. Με ασύμφορο τρόπο λειτουργίας. Στις 11 Αυγούστου 2020 το ωράριο περιορίζεται! Τα νυχτερινά καταστήματα διασκέδασης κλείνουν, οι εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους… Απελπισία.

Παράνομα πάρτι. Τα παράνομα πάρτι στις βίλες βρίσκονται στο απυρόβλητο. Τα σωματεία διαμαρτύρονται, οι νόμιμοι επιχειρηματίες φωνάζουν, αλλά επί της ουσίας δεν γίνεται τίποτα. Η Αστυνομία σηκώνει τα χέρια ψηλά. Οι επιχειρηματίες με αγωνία αναρωτιούνται αν θα μπορέσουν να κρατήσουν ζωντανά τα μαγαζιά τους, αν θα μπορούν να πληρώνουν τα ενοίκια τον χειμώνα, αν θα μπορέσουν να ανοίξουν τη σεζόν του 2021, όπου τότε πιστεύαμε ότι ο κορωνοϊός θα έχει οριστικά περάσει…

Και έρχεται ο χειμώνας, ανακοινώνονται οι εμβολιασμοί και ο επιχειρηματικός κόσμος γεμίζει με αισιοδοξία. Οι επιχειρηματίες της εστίασης θα πρέπει να ετοιμάσουν τα μαγαζιά τους, να κλείσουν – προπληρώσουν σπίτια για το προσωπικό, να κλείσουν events με DJs κ.λπ. Κανείς δεν φαντάζεται ότι το αντιεμβολιαστικό κίνημα στην Ελλάδα θα μας οδηγήσει σε ένα δεύτερο καλοκαίρι με περιορισμούς, με απαγορεύσεις, με ανεφάρμοστα μέτρα. Δεν είχε φανταστεί κανένας από εμάς ότι κύριο μέλημα θα ήταν να αστυνομεύουμε τους πελάτες μας, να μην επιτρέπουμε στους επισκέπτες να μπουν στα μαγαζιά, να μην αφήνουμε κόσμο να χορεύει, να μην αφήνουμε κόσμο να διασκεδάζει.

Παρ’ όλα αυτά έχουμε δουλέψει τόσο σωστά τον χειμώνα που το νησί γεμίζει και μάλιστα με τουρίστες υψηλών εισοδημάτων και τρομερή διάθεση να διασκεδάσει ύστερα από τόσο μεγάλο διάστημα εγκλεισμού από τα παγκόσμια lockdown. Ο μόνιμος πληθυσμός, αντιλαμβανόμενος την ανάγκη προστασίας της υγείας του και του τουριστικού προϊόντος, έχει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης σε όλη τη χώρα. Δυστυχώς, για άλλη μία φορά κάναμε λάθος. Ελλιπείς έλεγχοι σε λιμάνια και αεροδρόμια, χαμηλό ποσοστό εμβολιαστικής κάλυψης εργαζομένων, ατελείωτα παράνομα πάρτι σε βίλες και σκάφη αυξάνουν τον αριθμό των κρουσμάτων. Και ποιος την πληρώνει πάλι; Ο γνωστός… ύποπτος, η νόμιμη διασκέδαση. Ξαφνικά με μια ανακοίνωση απαγορεύεται η μουσική καθ’ όλο το 24ωρο και απαγορεύεται η κυκλοφορία μετά τη μία μετά τα μεσάνυχτα. Τότε που ξεκινά η νυχτερινή ζωή στο νησί.

Επιχειρήσεις. Το σοκ για επιχειρηματίες, εργαζομένους και επισκέπτες είναι τρομακτικό. Οι πελάτες μας απογοητευμένοι νιώθουν ότι τους κοροϊδέψαμε. Αγοράσανε Μύκονο κι εμείς τους παρέχουμε ένα απέραντο σιωπητήριο. Αυτοί που έχουν την οικονομική δυνατότητα αμέσως φεύγουν για άλλους προορισμούς, οι περισσότεροι για Νότια Γαλλία. Οι υπόλοιποι προσπαθούν να βρουν τρόπους να διασκεδάσουν είτε με τα φορητά τους ηχειάκια είτε πηγαίνοντας στα παράνομα πάρτι στις βίλες, που φυσικά συνεχίζουν ασταμάτητα. Το προσωπικό απογοητευμένο πια αναζητεί σε άλλες περιοχές της Ελλάδας να βρει δουλειά, σε περιοχές λιγότερο στοχοποιημένες από τη Μύκονο.

Το μέλλον αβέβαιο, η αγωνία τεράστια. Μήπως παραταθούν τα μέτρα; Τα σωματεία και ο δήμος σε συνεχόμενη επαφή με την πολιτεία προσπαθούν να εξηγήσουν στους αρμόδιους το μέγεθος της καταστροφής. Πρέπει να αντιληφθούν ότι μια επιχείρηση δεν μπορεί να αλλάζει συνθήκες λειτουργίας από τη μια στιγμή στην άλλη, ότι δεν μπορεί να ανοίγει και να κλείνει κατά το δοκούν, ότι δεν μπορεί να μην υπάρχει σχέδιο.

Μας λένε πάλι «υγεία πάνω απ’ όλα», λες κι εμείς δεν επιθυμούμε να είμαστε υγιείς. «Μα γιατί δεν τηρείτε τα μέτρα»; ρωτούν, ενώ γνωρίζουν την απάντηση. Λες και είναι εύκολο να πείσεις έναν εμβολιασμένο 20χρονο από το Λονδίνο να μη χορεύει στο τραπέζι του για να προστατέψει τον ανεμβολίαστο που προτιμάει το ρίσκο του COVID από το εμβόλιο. «Μα γιατί δεν παίρνετε μόνο εμβολιασμένους εργαζομένους;» όταν βρίσκουμε εργαζομένους με το σταγονόμετρο, γιατί η στοχοποίηση του κλάδου της εστίασης (με τα μαγαζιά εστίασης να ανοίγουν τελευταία και να κλείνουν πρώτα) έχουν οδηγήσει χιλιάδες εργαζομένους της εστίασης να αλλάξουν επαγγελματικό προσανατολισμό ή και χώρα για να βρουν πιο ασφαλή δουλειά.

Επίσης, καθημερινό θέμα στα ΜΜΕ είναι αν και πότε θα ξανακλείσει η Μύκονος. Λες και βρισκόμαστε στο γαλατικό χωριό που δεν τα μαθαίνει αμέσως ο υπόλοιπος κόσμος – οι τουρίστες – ότι υπάρχει περίπτωση να ξανακλείσει το νησί. Για μια ακόμη φορά καλούμε την πολιτεία να αναγνωρίσει τις προσπάθειές μας και τη συνεισφορά μας στο ΑΕΠ της χώρας, να μη μας χρησιμοποιεί σαν Ιφιγένεια που θα πρέπει να θυσιαστεί για να συνετιστούν οι υπόλοιποι. Καλούμε τους εργαζομένους μας και όλους τους έλληνες πολίτες να εμβολιαστούν το ταχύτερο δυνατό για να πάρουμε τις ζωές μας πίσω. Και καλούμε την πολιτεία να αντιμετωπίζει τη νόμιμη, υγιή επιχειρηματικότητα ως συνομιλητή – να αναζητεί λύσεις μαζί της – και να μην τη βάζει απέναντί της ως εχθρό και υπαίτιο για όλα τα δεινά της πανδημίας.

Ο Ηρακλής Ζησιμόπουλος είναι καρδιολόγος, πρόεδρος Σωματείου Επιχειρηματιών και Επαγγελματιών Χώρας Μυκόνου, γ.γ. Σωματείου Επιχειρήσεων Διασκέδασης και Εστίασης Μυκόνου