Η μεγάλη μας αποτυχία {LF}στο Αφγανιστάν

Αξιζε τον κόπο; Αυτό αναρωτιόμαστε τόσοι πολλοί από εμάς που υπηρετήσαμε στο Αφγανιστάν καθώς παρακολουθούμε με δέος και φρίκη τις εκεί εξελίξεις. Τετρακόσιοι πενήντα επτά βρετανοί στρατιώτες, άνδρες και γυναίκες, δεν επέστρεψαν ποτέ από τον πόλεμο. Ανάμεσά τους και ο δεκανέας Κέβιν Μάλιγκαν, ένας ατρόμητος νεαρός Σκωτσέζος μαζί με τον οποίο είχα την τιμή να υπηρετήσω. Ηταν η επιτομή του αλεξιπτωτιστή και ένας από τους καλύτερους και ευφυέστερους διοικητές μας. Οταν σκοτώθηκε, η αρραβωνιαστικιά του κυοφορούσε το αγέννητο παιδί τους. Μία από τις αναρίθμητες τραγωδίες που γεννήθηκαν από αυτή την αιματηρή διαμάχη.

Είναι αδύνατο να αποτιμηθεί το τίμημα που καταβλήθηκε τα τελευταία 20 χρόνια, όποτε σκέπτομαι όμως το Αφγανιστάν, το ανθρώπινο κόστος είναι το πρώτο πράγμα στο μυαλό μου. Ο πόνος που ένιωσαν οι οικείοι του Κεβ. Οι χιλιάδες βετεράνοι που υποφέρουν φριχτά σήμερα από τις σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις της εκστρατείας. Και οι εκατομμύρια Αφγανοί που δεν έχουν γνωρίσει τίποτα άλλο πέρα από τη βία και την αιματοχυσία στη διάρκεια της ζωής τους. Τα καλά νέα στο Αφγανιστάν βρίσκονταν σε έλλειψη εδώ και δεκαετίες, ακόμα όμως και σε σύγκριση με τα ιστορικά δεδομένα, οι μήνες που έχουν ακολουθήσει την ανακοίνωση του Τζο Μπάιντεν περί σταδιακής, οριστικής απόσυρσης των αμερικανικών στρατευμάτων είναι θλιβεροί για το Αφγανιστάν. Οσο για την υπόσχεση του επικεφαλής του ΝΑΤΟ περί μίας «ομαλής, συντονισμένης και ηθελημένης» αποχώρησης, αυτή ακούγεται όλο και πιο ψεύτικη.

Αυτό που κάνει την αποτυχία μας τόσο δυσκολοχώνευτη είναι πως γνωρίζαμε τα ψεγάδια στη στρατηγική μας εξαρχής. Και εντούτοις, επιλέξαμε να μην κάνουμε τίποτα για αυτά. Είχαμε έναν κυρίαρχο στόχο στο Αφγανιστάν: να οικοδομήσουμε μία κυβέρνηση που θα είχε τη νομιμότητα, την ικανότητα και τα μέσα να επιβιώσει χωρίς εμάς. Μία κυβέρνηση ικανή να λειτουργεί ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στις ανταγωνιζόμενες πολιτικές ομάδες με αρκετή επάρκεια ώστε να αποφεύγονται οι μεγάλες συγκρούσεις θα μας είχε εξασφαλίσει μία στρατηγική εξόδου. Αποτύχαμε σε αυτόν τον στόχο διότι δεν τον κυνηγήσαμε ποτέ σοβαρά.

Είναι αδύνατο να επιτευχθεί βιώσιμη σταθερότητα όταν οι δυνάμεις ασφαλείας και οι κυβερνητικοί θεσμοί σου είναι διεφθαρμένοι, οι εκλεγμένοι ηγέτες σου είναι υποτελείς πολεμάρχων και μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού νιώθουν αποκλεισμένα από την εξουσία. Επαναπαυτήκαμε και εμπλακήκαμε σε μία μακροχρόνια συνωμοσία αισιοδοξίας ότι τα πράγματα θα άλλαζαν, αλλά δεν άλλαξαν ποτέ. Κατόπιν, συνειδητοποιώντας τις συνέπειες της στρατηγικής μας, προτιμήσαμε να εγκαταλείψουμε. Και δεν χρειάζεται να θυμίσουμε σε κανέναν τι συμβαίνει όταν το Αφγανιστάν εγκαταλείπεται. Αξιζε λοιπόν τον κόπο; Αν το Αφγανιστάν συνεχίσει στη σημερινή του πορεία, τότε η ειλικρινής αλλά σπαρακτική μου απάντηση είναι όχι.

O Νταν Τζάρβις είναι βουλευτής των βρετανών Εργατικών, δήμαρχος του Νότιου Γιόρκσαϊρ και πρώην ταγματάρχης του βρετανικού στρατού