Η πλέον κακή διοργάνωση

Εως χθες, ήταν απλά φήμες. Δεν είχε βγει κάποιος επώνυμα να πει το οτιδήποτε. Υπήρχαν ζητήματα και γκρίνιες για το πότε αγωνίζονταν οι τενίστες, το μεσημέρι και όχι το βράδυ, όπως και διάφορα άλλα. Ωστόσο, με «διευθύνεις και ονόματα» για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων αποφάσισε να αναφερθεί μόνον ο γυμναστής του Στέφανου Τσιτσιπά, ο Χρήστος Φιωτάκης. Ιδού λίγα μόνο από όσα είπε, αληθινός καταπέλτης στις καταγγελίες του: «Ιαπωνία, απέτυχες. Η χειρότερη οργάνωση σε Ολυμπιακούς Αγώνες στη σύγχρονη ιστορία», ήταν το πρώτο του story στο Instagram.

Ακολούθως ήταν παραπάνω διαφωτιστικός: «Η διαμονή είναι άθλια και όχι δίκαιη για όλες τις χώρες. Μέναμε τρία άτομα σε 20 τ.μ. σε κρεβάτια φτιαγμένα από χαρτόνι. Δεν είχαμε καν τηλεόραση για να δούμε τους Αγώνες. Την ίδια ώρα ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο και κάνα δυο χώρες ακόμα είχαν PlayStation και μεγάλα διαμερίσματα με μεγάλα παράθυρα, με ιδιωτικά γυμναστήρια, με ηλεκτρικά ποδήλατα και χώρους για καφέ. Το 90% των υπαλλήλων της διοργάνωσης δεν μιλούσαν αγγλικά. Τόσο χάος για να τακτοποιηθούν τα πράγματα. Το φαγητό δεν είναι για ολυμπιονίκες. Το πλυντήριο είναι άθλιο, χάνονται ρούχα, και ξοδεύουμε ώρες στην ουρά για να ξεχωρίσουμε τα ρούχα. Δεν έχουμε είδη πρώτης ανάγκης, όπως σαπούνι για τα χέρια, σαμπουάν, οδοντόκρεμα».

Ακόμη: «Και τώρα θα σας δείξω τι συνέβη τη μέρα που θα παίζαμε στον τρίτο γύρο κόντρα στον Ουμπέρ. Στις 02:00 επικοινώνησαν μαζί μου πως ήμουν στενή επαφή στην πτήση μου από τη Φρανκφούρτη στις 19 Ιουλίου. Υ.Γ.: Στην ίδια πτήση υπήρχαν μέλη της Ιταλίας και της Γερμανίας συν πολύ περισσότεροι αθλητές. Οπότε μου ζητήθηκε να απομονωθώ, αφού βρισκόμουν στην Ιαπωνία εννιά μέρες και είχα 9 αρνητικά τεστ. Εξαναγκάστηκα να κάνω PCR τεστ ώστε να μπορώ να πάω να δω το παιχνίδι του Στέφανου και μου είπαν να του κάνω προθέρμανση μέσω βιντεοκλήσης. Οπότε το PCR μού πήρε πολύ χρόνο και ήταν αρνητικό και τελικά στις 13:00 μου είπαν ότι είμαι εντάξει ώστε να πάω στο στάδιο, αλλά με αυτοκίνητο με συνοδεία και όχι με λεωφορείο».

Κάποιες φορές τα σχόλια περιττεύουν. Αξίζει να αφήνεις να μιλούν όσοι είναι εκεί. Να λένε ιστορίες, ακόμη και αν είναι άθλιες οι συνθήκες γιατί απλά μοιάζουν βιωματικές. Αραγε, σκοπεύει κάποιος να πει το οτιδήποτε, να «απαντήσει» σε όσα ανέλυσε ο γυμναστής; Και στο τέλος, ποιοι έχουν την ευθύνη για όσα τραγικά συμβαίνουν στην Ιαπωνία και λεκιάζουν την εικόνα των αγώνων που δήθεν θέλουν να λέγονται «τόσο καλοί και συναρπαστικοί»;