Τι ψηφίζει ο σεξιστής;

Πώς θα περιέγραφε κανείς έναν χαρακτηριστικό σεξιστή; Η απάντηση είναι εύκολη: ένας boomer κύριος, του οποίου το παχύ μουστάκι αντικαταστάθηκε με τα χρόνια από κόντρα ξύρισμα και γκρίζους κροτάφους. Ντύνεται πάντα με κοστούμι και γραβάτα, έχει διευθυντική θέση στην εταιρεία που εργάζεται και μετράει τις μέρες για να βγει στη σύνταξη, καθώς οι συνάδελφοί του στο γραφείο μοιάζουν πια για παιδιά του και ο κόσμος τρέχει με έναν ρυθμό που ο ίδιος προλαβαίνει μεν, αλλά δεν διαμορφώνει πια. Τι ψηφίζει; Δεξιά, φυσικά – ή ίσως ΠΑΣΟΚ, ποιος ξέρει; Πάντως σίγουρα δεν είναι αριστερός. Ποτέ ο χαρακτηριστικός σεξιστής δεν είναι αριστερός, ποτέ δεν κατέβηκε στον δρόμο για να διαμαρτυρηθεί ή να διεκδικήσει, ποτέ δεν διάβασε Ρίτσο ή Αναγνωστάκη, ποτέ δεν ψήφισε κόμμα του 3%. Το ηθικό πλεονέκτημα, αυτό το άγιο δισκοπότηρο από το οποίο μεταλαμβάνουν γενιές και γενιές για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες τους, προλαμβάνει και από τέτοια φαινόμενα.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο στερεότυπο από τον χαρακτηριστικό σεξιστή. Το φύλο του, η ηλικία του, το μορφωτικό του επίπεδο και η ιδεολογική του τοποθέτηση είναι όλα τόσο έντονα χαραγμένα στη συλλογική συνείδηση που όταν το στερεότυπο ανατρέπεται, σχεδόν ξαφνιαζόμαστε από το πόσα άλλα δείγματα σεξισμού κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Ακόμα κι όταν δεν κρύβονται, πάλι ξαφνιαζόμαστε. Οι εικοσάχρονοι τράπερς γράφουν στίχους για γυναίκες που λειτουργούν ως σέξι αξεσουάρ και τραγουδιούνται από παιδιά του γυμνασίου. Μια υποψήφια βουλευτής της ΝΔ φτιάχνει πολιτική πλατφόρμα σηκώνοντας το λάβαρο της αισθητικής επανάστασης απέναντι στην ευρέως διαδεδομένη κυτταρίτιδα, ενώ ο όρος γυναικοκτονία αμφισβητείται από δικηγόρους με πείρα και πτυχία γιατί δεν έχει νομική ισχύ. Μόνο η ιδεολογία του σεξιστή μένει ανέπαφη – έχει φροντίσει γι’ αυτό το άγιο δισκοπότηρο.

Και να που ξαφνικά μια νεαρή, μορφωμένη, αριστερή γυναίκα στοχοποιεί τη Μαρία Σάκκαρη λόγω του συντρόφου της, όσο εκείνη εκπροσωπεί τη χώρα της στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Κατηγορεί την ΕΡΤ πως της παρέχει προνομιακή κάλυψη γιατί έχει σχέση με τον γιο του Πρωθυπουργού και η ανάρτησή της γίνεται viral μια μέρα πριν από τον αγώνα της Σάκκαρη για πρόκριση στον επόμενο γύρο. Οι υπερασπιστές της Αννας Ελεφάντη σηκώνουν τείχος προστασίας, χρησιμοποιώντας τον χαρακτηριστικό σεξιστή ως ασπίδα -μα, θα μιλήσουν οι δεξιοί για σεξισμό; Αν είναι ποτέ δυνατόν. Κάποιοι σύντροφοί της επιλέγουν να τη θυσιάσουν. Οχι γιατί ο σεξισμός, σαν τη βία, είναι απ’ αυτά που αξίζει να καταδικάζονται απ’ όπου κι αν προέρχονται, ούτε γιατί χαμογελούν χαιρέκακα όσοι πιστεύουν ότι οι γυναίκες είναι αυτές που ξέρουν καλύτερα πώς να μειώνουν άλλες γυναίκες. Τη θυσιάζουν, γιατί δημιούργησε ρωγμές στο ήθος της Αριστεράς. Χωρίς άγιο δισκοπότηρο, οι αποφάσεις τους δεν κρύβουν πίσω τους τίποτα παραπάνω από την προσωπική τους επιλογή.

Ο σεξισμός δεν έχει ιδεολογία και οι γυναίκες που έφαγαν mansplaining με το κουτάλι στην ΚΝΕ και στον Ρήγα μιας άλλης εποχής το γνωρίζουν πολύ καλά. Οι νεότερες το μαθαίνουν ακόμα, κάθε φορά που ένας ψηφοφόρος του Αλέξη Τσίπρα και ένας του Κυριάκου Μητσοτάκη τους φέρεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, κι ας μην έχουν ταυτιστεί ούτε μια φορά στην κάλπη. Ο χαρακτηριστικός σεξιστής δεν είναι μόνο στερεότυπο, αλλά και παρηγοριά. Αν όλοι οι σεξιστές της γης μοιάζουν μεταξύ τους, τότε δεν είναι τόσο επικίνδυνοι. Αν όμως όχι;