«Δεν υπάρχουν μαγικές αυξήσεις»

Είπε και ελάλησε δις. Ο Αλέξης Τσίπρας, πριν από την περίφημη δέσμευση ότι όλοι όσοι κατά τη γνώμη του αδικήθηκαν με τον νόμο Κεραμέως θα εισέλθουν στο πανεπιστήμιο της αρεσκείας τους εάν ο ίδιος σχηματίσει κυβέρνηση, είχε προηγηθεί η δέσμευσή του για τον κατώτατο μισθό. Θα αυξηθεί είχε πει στα 800 ευρώ από την πρώτη μέρα, που θα σχηματιστεί προοδευτική κυβέρνηση. Και λίγα είπε. Γιατί 800 ευρώ και όχι 1.300 που ακούγαμε ως το πιο δίκαιο ύψος του στα χρόνια πριν από τη χρεωκοπία. Αλλωστε χωρίς επιστημονικό υπόβαθρο τα 800 ευρώ, σίγουρα χωρίς επιστημονικό υπόβαθρο και τα 1.300 ευρώ.

Αλλωστε πού χρόνος και διάθεση για ανάλυση. Πόσο μάλλον για τον «πνιγμό» που θα προκαλέσει στο ταμείο των επιχειρήσεων, αλλά και στους εργαζόμενους από την αύξηση της ανεργίας. Είναι δίκαιο και πρέπει να γίνει πράξη. Η συζήτηση για τον κατώτατο μισθό στην Ελλάδα, πάντα διολίσθαινε σε χαρακτηριστικά πλειοδοσίας. Οι καθόλα αρμόδιοι για τον καθορισμό του κοινωνικοί φορείς συνήθως βρίσκονταν μεταξύ «πυρών» και κυρίως εξαγγελιών. Ολοι ήθελαν να είναι οι «πατέρες» της αύξησης. Οι μειώσεις ήταν πάντα «ορφανές».

Κι όμως ο καθορισμός του κατώτατου μισθού είναι πολύ σοβαρό πράγμα για να το συζητάμε με όρους πολιτικής πλειοδοσίας. Ο κατώτατος μισθός δημιουργεί την κοινή αντίληψη για το αποδεκτό επίπεδο των μισθών στην οικονομία γενικά. Αν όμως ο κατώτατος μισθός καθοριστεί σε πολύ υψηλό επίπεδο, αυτό μπορεί να αυξήσει την ανεργία, αποκλείοντας από την αγορά εργασίας άτομα με χαμηλές δεξιότητες. Οι άνεργοι είναι οι μεγάλοι χαμένοι σε αυτή την περίπτωση, καθώς οι προοπτικές να βρουν εργασία μειώνονται. Ο κατώτατος μισθός επομένως θα πρέπει να καθορίζεται με οικονομικά ορθολογικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα των εχόντων εργασία αλλά και των ανέργων, έγραφε στις προτάσεις της η Επιτροπή Πισσαρίδη. Πρότεινε μάλιστα να καθορίζεται ο κατώτατος μισθός από ένα Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων με τριετή θητεία ώστε να μη συμπίπτει με τον εκλογικό κύκλο, του οποίου όμως η πρόταση θα είναι δεσμευτική για την κυβέρνηση. Η πρόταση ως προς το δεύτερο σκέλος και από τη σημερινή κυβέρνηση δεν έγινε αποδεκτή. Το ΚΕΠΕ ανέλαβε ως επιτροπή συντονισμού να συγκεντρώσει τις προτάσεις των φορέων και να εισηγηθεί. Αλλά η πρότασή της δεν είναι δεσμευτική. Για την ακρίβεια προεξοφλείται ότι δεν θα ακολουθηθεί κατά τη σημερινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, το οποίο αναμένεται να εγκρίνει την αύξηση του κατώτατου κατά τι. Από τα 650 ευρώ στα 660 και κάτι, έναντι μηδενικής αύξησης για φέτος που πρότεινε το ΚΕΠΕ ως αποτέλεσμα της μεγάλης ύφεσης 8,2% που προκάλεσε η πανδημία.

Η προσωπική μου γνώμη και έχει καταγραφεί από αυτή τη στήλη είναι ότι υπάρχει μεγάλο θέμα με τις χαμηλές αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα. Θεωρώ ωστόσο ότι δεν πρόκειται να αυξηθούν με μονομερείς κυβερνητικές αποφάσεις. Το κράτος μπορεί να βοηθήσει, όπως το κάνει η παρούσα κυβέρνηση, με μείωση των φόρων και εισφορών που επιβαρύνουν την εργασία και βέβαια πολλές μεταρρυθμίσεις που φέρνουν ανάπτυξη. Τα υπόλοιπα είναι θέματα των κοινωνικών εταίρων και της αγοράς.

«Μαγική αύξηση αποδοχών με “ένα νόμο και ένα άρθρο” δεν υπάρχει σε μια μίζερη οικονομία» είχε πει ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης τον Φεβρουάριο του 2019 και δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω…