Εφυγε από τη ζωή ο θεατράνθρωπος Γιώργος Μεσσάλας

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης που αναμετρήθηκε επί 12 συναπτά έτη με τον ίδιο ρόλο στην παράσταση – μονόλογο του Νικολάι Γκόγκολ «Το ημερολόγιο ενός τρελού» κι άφησε το αποτύπωμά του στον χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου, ο Γιώργος Μεσσάλας, έχασε τη μάχη με τον καρκίνο χθες και άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 79 ετών. Ακάματος εργάτης της υποκριτικής τέχνης και ενεργός μέχρι και πριν από τρία χρόνια όταν ανέβασε τον «Επιθεωρητή» του Γκόγκολ και τον «Φιλάργυρο» του Μολιέρου στο Ασυλο Ανιάτων, υπήρξε αφοσιωμένος από νωρίς στον χώρο του θεάτρου και συνεργάστηκε με σπουδαίες προσωπικότητες όπως ο Αλέξης Σολωμός και ο Αλέξης Μινωτής. O τελευταίος μάλιστα του κληροδότησε και ένα μεγάλο μέρος των θεατρικών κοστουμιών του.

Με αγάπη στα έργα του κλασικού κυρίως ρεπερτορίου ο Γιώργος Μεσσάλας δοκιμάστηκε μεταξύ άλλων σε κείμενα όπως «Ο αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου, «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, «Ο Πατέρας» του Αύγουστου Στρίνμπεργκ, ο «Αμπιγέρ» του Ρόναλντ Χάργουντ, κατά τη διάρκεια της καριέρας του που άγγιξε τον μισό αιώνα.

Το 1973 ίδρυσε τη δική του θεατρική σκηνή, το «Μοντέρνο Θέατρο», όπου ανέβασε ως σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής πολλές παραστάσεις, αρχής γενομένης με τη σάτιρα του Α. Ουέσκερ «Τα πατατάκια». Παράλληλα, συνεργασίες του με δημοφιλείς πρωταγωνιστές παρουσιάστηκαν στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, στο θέατρο Λυκαβηττού, όσο και σε σκηνές του εξωτερικού – ενδεικτικά οι «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη με τον Κώστα Βουτσά στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, με μουσική του Θάνου Μικρούτσικου, και οι «Ορνιθες» με τους Βουτσά και Ηλία Λογοθέτη στην Επίδαυρο το 1991. Η σχέση του με τον Θ. Μικρούτσικο ήταν στενή. Οι δυο τους συναντήθηκαν το 1977 και για τις ανάγκες της επετειακής παράστασης του Εθνικού Θεάτρου «Η μεγάλη ώρα / 28 Οκτωβρίου 1940», βασισμένη σε έργα του Οδυσσέα Ελύτη («Αξιον Εστί», «Ασμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας» κ.ά.), χωρίς το έργο να περάσει στη δισκογραφία. Την παράσταση σκηνοθέτησε ο Γιώργος Μεσσάλας, ενώ τους ρόλους ενσάρκωσαν οι Νικήτας Τσακίρογλου, Γιώργος Παρτσαλάκης, Λυδία Κονιόρδου, Φάνης Χηνάς, Ελένη Χατζηαργύρη, Μαρία Σκούντζου, Αννυ Πασπάτη, Κάκια Παναγιώτου, Τζέση Παπουτσή κ.ά. Το 1992 ξεκίνησε ένα ακόμη εγχείρημα, το θέατρο Αλκυονίδα που αποτέλεσε τη θεατρική του στέγη έως και το 2012.

ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ. Αισθητή ήταν η παρουσία του και στη μεγάλη οθόνη κατά τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς εμφανίστηκε σε αρκετές παραγωγές της εποχής, όπως «Αχ αυτή η γυναίκα μου», «Διπλοπενιές», «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια» στις οποίες πρωταγωνιστούσαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, με τους οποίους συνδεόταν με βαθιά φιλία, αλλά και στην «Ωραία του κουρέα», τον «Καπετάν φάντη μπαστούνι», τον «Ατσίδα» κ.ά. Ο Γιώργος Μεσσάλας υπήρξε ενεργός και ως πολίτης. Το 2009 έθεσε υποψηφιότητα για βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στη Β’ Περιφέρεια Αθηνών, χωρίς να εκλεγεί, ενώ το 2011 ήταν παρών, κατά δήλωσή του, στις συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων στην πλατεία Συντάγματος. Η συνέπεια του παθιασμένου με την τέχνη του θεατρανθρώπου καταγράφηκε και στο ντοκιμαντέρ «Πνοή ζωής» σε σκηνοθεσία του Χρήστου Καρακάση, το οποίο κυκλοφόρησε το 2018.