Η πρώτη φορά του Λίο Μέσι

Ενώ η Ευρώπη περίμενε να μάθει ποιος θα είναι ο νέος κατακτητής του θρόνου της στο Γουέμπλεϊ, οι Αργεντίνοι πανηγύριζαν τον πρώτο τίτλο της εθνικής τους ομάδας από το 1993! Ο Μέσι και η παρέα του κέρδισαν με 1-0 τη Βραζιλία στο Μαρακανά βάζοντας τέλος στην πιο θλιβερή περίοδο του ποδοσφαίρου της χώρας: είκοσι οκτώ ολόκληρα χρόνια η Αργεντινή εμφανιζόταν ως φαβορί σε όλα τα τουρνουά εθνικών ομάδων που έπαιρνε μέρος και γυρνούσε στο Μπουένος Αϊρες με πίκρες. Και το μόνιμο συμπέρασμα ότι ο Λίο Μέσι, ο για πολλούς καλύτερος παίκτης του κόσμου τα τελευταία είκοσι χρόνια, δεν είναι καλύτερος του Ντιέγκο Μαραντόνα γιατί με την εθνική ομάδα δεν κερδίζει ποτέ τίποτα.

Παγερός

«Pecho frio» έφτασαν να αποκαλούν τον Μέσι το 2018 οι εφημερίδες της Αργεντινής, μετά τον αποκλεισμό της ομάδας από τη Γαλλία στο μουντιάλ της Ρωσίας. Σημαίνει «κρύος άνθρωπος» – παγερός. Ετσι έβλεπαν τη σχέση του με την εθνική ομάδα – μια σχέση μεγάλης απόστασης. Πολλοί είχαν αρχίσει να αμφισβητούν ακόμα και το πόσο Αργεντίνος νιώθει θυμίζοντας ότι έφυγε από το Μπουένος Αϊρες πολύ μικρός για τη Βαρκελώνη. Υπό αυτό το πρίσμα για τον Μέσι αυτό το Κόπα Αμέρικα που διοργανώθηκε σε συνθήκες παράξενες και του οποίου τα ματς ήταν μετριότατα είναι κάτι πολύ σημαντικό: θα τον βοηθήσει να αποκαταστήσει τη σχέση του με τη χώρα και τους ανθρώπους της, θα αποτελέσει επιτέλους τον λόγο της καταξίωσής του στην ιστορία της εθνικής ομάδας – μια ιστορία που θα έπρεπε τα τελευταία χρόνια να γράψει ο ίδιος αποκλειστικά.

Στατιστική

Εκανε ένα παράξενο Κόπα Αμέρικα ο Μέσι. Η στατιστική του υπήρξε στο τέλος καταπληκτική, καθώς είναι πρώτος σκόρερ και πρώτος σε ασίστ, αλλά τα παιχνίδια του απέναντι στην Κολομβία στον ημιτελικό και στη Βραζιλία στον τελικό δεν ήταν τα καλύτερά του στη διοργάνωση. Στον ημιτελικό έδωσε την πάσα στον Μαρτίνες για το γκολ της Αργεντινής και στον τελικό, αν και τρόμαξε σε μια-δυο περιπτώσεις τη βραζιλιάνικη άμυνα, χρεώνεται μια τεράστια χαμένη ευκαιρία στο 88′: αν οι Βραζιλιάνοι είχαν ισοφαρίσει (και με κάποιον τρόπο κέρδιζαν το τρόπαιο…) θα τον περίμεναν πάλι επικρίσεις και συγκρίσεις με το Μαραντόνα που δεν υπάρχει πια. Αλλά στο τέλος όλα πήγαν καλά: οι Αργεντίνοι έβαλαν τέλος στον κύκλο των χαμένων τους τουρνουά εκεί που περισσότερο θα το ήθελαν – δηλαδή στο Μαρακανά κερδίζοντας τη Βραζιλία. Οι εφημερίδες τους έγραψαν ότι αυτή η νίκη τους ήταν για τους Βραζιλιάνους «το δεύτερο Μαρακανάτσο», θυμίζοντας τον πόνο των γηπεδούχων στην ιστορική τους ήττα από την Ουρουγουάη στο μουντιάλ του 1950. Προφανώς και πρόκειται για υπερβολή: το Μαρακανά ήταν άδειο και το Κόπα Αμέρικα (και μάλιστα στην εφετινή αποδεκατισμένη εκδοχή του) δεν μπορεί να συγκριθεί με το Παγκόσμιο Κύπελλο. Αλλά η μυθολογία βασίζεται σε υπερβολές – ας μην αφήσουμε τις λεπτομέρειες να χαλάσουν ωραίες ιστορίες: αυτή του Μέσι είναι υπέροχη.

Μόνο

Στο γεγονός υπάρχει και ένας συμβολισμός που οι Αργεντίνοι εξ αρχής επεσήμαναν: ο Μέσι κέρδισε επιτέλους κάτι με την εθνική του ομάδα σε μια στιγμή που μετά από είκοσι χρόνια είναι ελεύθερος από την Μπαρτσελόνα. Το συμβόλαιό του με τους Καταλανούς έληξε στις 30 Ιουνίου και έκτοτε ο Μέσι δεν έχει ομάδα. ‘Η μάλλον έχει: για πρώτη φορά στην ιστορία του η ομάδα του είναι η Εθνική Αργεντινής και καμία άλλη – ούτε καν η Μπαρτσελόνα. Και παίζοντας μόνο για αυτήν ο τρομερός Λίο επιτέλους κάτι κέρδισε…

Συμβόλαιο

Περισσότερο και από μεταγραφές αυτό που ενδιαφέρει τις πιο πολλές από τις ελληνικές ομάδες αυτή τη στιγμή είναι τι θα γίνει με τα τηλεοπτικά συμβόλαιά τους – για τις περισσότερες από τις ομάδες της Σουπερλίγκας μας αυτό το συμβόλαιο αποτελεί και το πιο μεγάλο τους έσοδο. Αυτός ο προβληματισμός δεν είναι καινούργιος: για πολλές από τις ομάδες είναι ετήσιος, επανέρχεται δηλαδή στο τέλος κάθε σεζόν. Γιατί; Κυρίως γιατί γνωρίζουν πως τα χρήματα που τελικά παίρνουν (όσα κι αν είναι αυτά…) είναι πολλά για τη δυναμική τους. Και δεν αναφέρομαι στο ποδόσφαιρο που παίζουν για να μην πικράνω κανέναν καλοκαιριάτικα.

Πακέτο

Φέτος συνέβη κάτι απλό. Οι ομάδες συμφώνησαν να πουλήσουν κεντρικά τα δικαιώματα του πρωταθλήματος, αλλά και του πρωταθλήματος της Σουπερλίγκ 2 και του Κυπέλλου Ελλάδος – μολονότι αυτό το τελευταίο ανήκει στην ΕΠΟ. Κοστολόγησαν το σύνολο του πακέτου 70 εκατ. ευρώ και κάποια στιγμή στο τραπέζι έπεσε ακόμα και η διοργάνωση ενός Λιγκ καπ ή ενός Σούπερ καπ, αν τα κανάλια το επιθυμούν – και οι δύο ιδέες μάλλον εγκαταλείφθηκαν γρήγορα. Στο μεταξύ, εξ όσων γνωρίζω, για το διαμορφωμένο τηλεοπτικό πακέτο δεν υπήρξε ανταπόκριση από κανέναν. Ακούστηκαν μόνο κάποιες υποσχέσεις που, μεταξύ μας, είναι και τζάμπα. Οπως τζάμπα είναι και τα σχέδια για τη δημιουργία μιας τηλεοπτικής ιντερνετικής πλατφόρμας, τύπου ΝETFLIX, στη λογική του πάλαι ποτέ PAOK Tv. Η περίφημη «Λίγκα TV» θα οδηγούσε στη χρεοκοπία έξι – εφτά ομάδες τουλάχιστον.

Φέτος

Τι έχει γίνει στο μεταξύ φέτος το καλοκαίρι; Επί της ουσίας τίποτα το ουσιαστικό. Οι ΠΑΕ συμφώνησαν να πουλήσουν κεντρικά τα τηλεοπτικά τους δικαιώματα, αλλά αγοραστής δεν φαίνεται να υπάρχει στον ορίζοντα. Η ΝΟVA που πέρυσι πλήρωσε πάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ για να πάρει όλες τις ομάδες δεν δείχνει να έχει διάθεση να ξαναδώσει αυτά τα χρήματα. Στο μεταξύ, είναι αλήθεια πως έχει συμφωνίες με δύο ομάδες από πέρυσι: τον Ατρόμητο και τον Αρη. Αν δεν υπάρξει κεντρική διαχείριση, αυτοί οι δύο ένα συμβόλαιο το έχουν. Ψιθυρίζεται πως εν μέσω διαπραγματεύσεων μια τρίτη ομάδα (της οποίας το όνομα δεν αναφέρω διότι οι άνθρωποί της αρνούνται το γεγονός) έχει προχωρήσει σε συμφωνία με την COSMOTE TV παίζοντας τον ρόλο του «λαγού»: μπήκε μπροστά για να ανοίξει τον δρόμο σε άλλες μεγαλύτερες να συμφωνήσουν κι αυτές. Σε αυτή την περίπτωση βέβαια η κεντρική διαχείριση πάει περίπατο.

Αγορά

Κάποιος θα έλεγε ότι η αγορά τηλεοπτικών δικαιωμάτων από την τηλεόραση του ΟΤΕ είναι καλό σημάδι για τις ΠΑΕ: ανοίγει ο ανταγωνισμός. Μόνο που και οι δύο συνδρομητικές πλατφόρμες ενδιαφέρονται για τις ίδιες ομάδες, δηλαδή τις μεγάλες. Οι μικρότεροι μπορεί να φωνάζουν πάλι και να απειλούν με αναβολή της πρεμιέρας. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι οι συμφωνίες και τα κανάλια: είναι η αδυναμία να υπάρξει ένα ελκυστικό τηλεοπτικό προϊόν. Αν δεν το καταλάβουν και δεν φτιάξουν ομάδες που να παίζουν ποδόσφαιρο κάθε χρόνο θα συζητάμε τα ίδια. Οι μεγάλοι ένα συμβόλαιο θα το βρίσκουν. Οι άλλοι θα ψάχνονται…