Πλερέζες για τον Παππά

Η σύλληψη του φυγόποινου χρυσαυγίτη Χρήστου Παππά δεν ήταν απίθανη, όσο κι αν δεν την περιμέναμε. Αλλά γιατί να μην την περιμένουμε; Η Αστυνομία, κατά τα φαινόμενα, έχει στήσει σοβαρό μηχανισμό αναζήτησης εγκληματιών, γι’ αυτό σημειώνει συνέχεια επιτυχίες. Δεν περίμεναν τη σύλληψη μόνο όσοι στηρίζουν τον δημόσιο ρόλο τους αποκλειστικά στη μεμψιμοιρία και στην καταγγελία. Ο ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, βάσισε μεγάλο μέρος της κριτικής του κατά του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, στη διαφυγή του Παππά μετά την καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου για τη Χρυσή Αυγή. Ο Χρυσοχοΐδης, στην κριτική που του ασκούνταν, απαντούσε πάντα επικαλούμενος το γράμμα του νόμου. Δεν ήταν δουλειά της Αστυνομίας, τους έλεγε, να βρίσκεται καθημερινά στο σπίτι του Παππά, δουλειά της ήταν να ελέγχει αν εμφανιζόταν κάθε πρώτη του μηνός στο αστυνομικό τμήμα Παπάγου. Ο υπουργός, δηλαδή, εξηγούσε στον ΣΥΡΙΖΑ ότι σε μια δημοκρατία δεν νοείται κατάχρηση εξουσίας από κανέναν και για κανέναν – αλλά οι πολιτικοί αντίπαλοί του του ζητούσαν να διϋλίζει τον κώνωπα με τον χρυσαυγίτη και να καταπίνει την κάμηλο, π.χ., με διάφορους παραβατικούς ηρωικούς αγωνιστές για τον σοσιαλισμό ή την αναρχία ή γενικώς για κάτι επαναστατικό.
Στις 24 Οκτωβρίου 2020, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης κλήθηκε στη Βουλή για να αντιμετωπίσει τις επικρίσεις της αντιπολίτευσης για τη διαφυγή Παππά. «Τα δίνετε όλα για τον Παππά», απάντησε ο υπουργός, «αλλά όχι γιατί διέφυγε αλλά για να χαρείτε από την γκάφα και το φιάσκο, όπως λέτε. Τα δίνετε όλα για να γαντζωθείτε χαιρέκακα. Οταν όμως τον συλλάβουμε, γιατί θα το κάνουμε, θα είστε τόσο χαρούμενοι;».
Αμ’ έπος, αμ’ έργον. Δεν είναι χαρούμενοι. Πλερέζες φόρεσαν. Στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, η μιζέρια είναι διάχυτη και εμφανής ο σχετικισμός για τη σύλληψη του Παππά. Ακόμα μια φορά ο ΣΥΡΙΖΑ επικρίνει την κυβέρνηση για τη διαφυγή του και όχι για τη σύλληψή του. Επιπλέον, η ανακοίνωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σημειώνει ότι η εξέλιξη αυτή είναι θετική «υπό την πίεση του αντιφασιστικού κινήματος». Καλό αυτό με τα κινήματα, αλλά τη δουλειά την έκαναν άσχετοι με κινήματα αλλά σχετικοί με παρακολουθήσεις, με δίκτυα πληροφοριών, με τον εντοπισμό γενικώς της παρανομίας.
Η αντιπολίτευση κάνει ακόμα μια φορά κάτι που δεν ταιριάζει σε σοβαρά και σε μεγάλα κόμματα. Βάζει μπροστά τις προκαταλήψεις της, χάνοντας έτσι τη δυνατότητα να στοιχηθεί με τη γενική ικανοποίηση για τη σύλληψη του χρυσαυγίτη. Υπάρχουν και χειρότερα, πάντως, και ο ΣΥΡΙΖΑ τα απέφυγε. Δεν είπε, π.χ., ότι ο Παππάς συνελήφθη για να διασκεδαστεί η λαϊκή δυσαρέσκεια από τον πίνακα του Πικάσο που ξέφυγε του αστυνομικού και έπεσε στο πάτωμα.














