Η φωνή, σαν κομμάτι της ορχήστρας

«Γιατί κάνω ό,τι κάνω; Ποια είναι η σχέση μου με τη μουσική; Τι προσδοκώ από αυτή;». Οταν επιχείρησε να απαντήσει ο Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης σε αυτά τα υπαρξιακά ερωτήματα προέκυψε πριν από λίγο χρόνια ο δίσκος «Tora». Ηταν μια καλή αφορμή για να εντρυφήσει, να εμβαθύνει στην τέχνη του μέσα από τη μελέτη της σύνθεσης. Ο εξαίρετος ντράμερ και βασικός εκφραστής της σκηνής της τζαζ στην Ελλάδα, δημιούργησε το ιδανικό τοπίο όχι μόνο για να παραδώσει έναν ακόμη δίσκο όπως είναι οι «Κύκλοι» – έξι οργανικά κομμάτια και έξι τραγούδια (σε στίχους του ιδίου, της Λήδας Ρουμάνη και της Ελένης Φωτάκη) – αλλά για να αποτυπώσει τις αλλαγές που προέκυψαν και αποτυπώνονται στη δημιουργία του. Η εξελικτική αυτή διαδικασία ακολουθείται και στη μουσική παράσταση όπου θα παρουσιάσει το νέο του υλικό – και όχι μόνο – απόψε στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών με μια ορχήστρα δωματίου και ένα jazz κουαρτέτο υπό την καθοδήγηση του Στάθη Σούλη. Οπως λέει ο καλός μουσικός – σταθερός συνεργάτης και βασικός ενορχηστρωτής της Ελευθερίας Αρβανιτάκη τα τελευταία δέκα χρόνια – η συναυλία έχει πολύ περισσότερο γραμμένο υλικό. Δεν πρόκειται δηλαδή για μία συναυλία jazz ή ελληνικής μουσικής. «Ασχολούμαστε με πολλές, προδιαγεγραμμένες λεπτομέρειες, με τις δυναμικές των μελωδιών. Είναι διαφορετική η φύση της προετοιμασίας. Στην τζαζ για παράδειγμα, υπάρχει πάρα πολύ το κομμάτι του αυτοσχεδιασμού, που σου δίνει μία δυνατότητα να πεις πολύ διαφορετικά κάποια πράγματα. Την ίδια στιγμή προκύπτει και η δυσκολία να βρεις έναν κοινό άξονα να κινηθείς». Το περιεχόμενο της επικείμενης μουσικής παράστασης ο Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης θεωρεί ότι μπορεί να ικανοποιήσει ετερόκλητο κοινό: κι εκείνους που αγαπούν την κλασική μουσική αλλά και εκείνους που παρακολουθούν την τζαζ, το αναπάντεχο που προσφέρει, την ενέργεια που δημιουργείται εκείνη τη στιγμή στη σκηνή.

Στην ουσία, όπως λέει, επαναλαμβάνεται ακριβώς που συμβαίνει στον δίσκο: «Το project αυτό συμπεριλαμβάνει τον στίχο και τη φωνή ως αναπόσπαστο κομμάτι ενός συνολικού αποτελέσματος. Στην παρτιτούρα ένα από τα πεντάγραμμα, είναι το πεντάγραμμο της φωνής. Οι νότες που έχουν γραφτεί για τη φωνή εμπλέκονται με τον ίδιο τρόπο που εμπλέκεται ενδεχομένως ένα κλαρινέτο για παράδειγμα με τα υπόλοιπα όργανα. Θεωρώ ότι μόνο έτσι αναδεικνύεται και ο στίχος. Την αντιμετωπίζω δηλαδή, σαν ένα κομμάτι της ορχήστρας. Φυσικά μέσα από τη φωνή πρέπει να ακουστεί και ο στίχος, Αυτό συνδέεται με την ερμηνευτική ικανότητα των παιδιών, τα οποία είναι όλοι τους εξαιρετικά. Δεν χρειάστηκε να ασχοληθώ καθόλου με τα παιδιά τις πρόβες». Πρόκειται για τους δύο καλούς ερμηνευτές της νέας γενιάς, με τη δική τους διαδρομή στον χώρο, τη Δήμητρα Σελεμίδου και τον Παναγιώτη Λάμπουρα. (Στο CD, αλλά όχι στην ψηφιακή έκδοση του δίσκου, το τραγούδι «Θα ακούσεις Αλογα» ερμηνεύει η Μαρίνα Σάττι).

INFO

Στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, απόψε, στις 21.00