Πάλι με τους «ψεκασμένους»

Η Ελλάδα προσπαθεί να αντιμετωπίσει την πανδημία του Covid-19 με τα διαθέσιμα όπλα του δυτικού κόσμου. Καταρχήν με υποχρεωτικά λοκντάουν που έπληξαν την αγορά και την οικονομία. Και, στη συνέχεια, με πρόγραμμα δωρεάν εμβολιασμού.

Στην προσπάθεια αντιμετώπισης του Covid-19, η Ελλάδα δεν αντιμετώπισε μόνο τις αντιξοότητες απέναντι σε έναν ιό που και η συμπεριφορά του και η φαρμακολογική αντιμετώπισή του ήταν άγνωστες. Αντιμετώπισε και ένα αρκετά ογκώδες κίνημα αντιεμβολιαστών. Μεγάλο μέρος του εκφράστηκε με τους τρόπους των συνωμοσιολόγων: ο ιός είναι μια πρόφαση για να μας ελέγξουν και τα εμβόλια είναι ο μηχανισμός ελέγχου. Κάποιοι άγνωστοι και παντοδύναμοι, σύμφωνα με την εκδοχή αυτή, θέλουν να ελέγξουν τον κύριο Μπάμπη και την κυρία Πηνελόπη, αλλά ο κύριος Μπάμπης και η κυρία Πηνελόπη, των οποίων ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει, αρνούνται να εμβολιαστούν επειδή είναι επαναστάτες ανεξέλεγκτοι. Προπαγανδίζοντας μάλιστα την επανάστασή τους, παρασύρουν και άλλους – αφού οι θεωρίες συνωμοσίας διανθίζονται με διάφορες δήθεν αποδείξεις της ύπαρξης και της δράσης των σκοτεινών δυνάμεων. Πριν από μερικές ημέρες, για παράδειγμα, είδα ένα γελοίο βίντεο με έναν βλαμμένο της σκουπιδοτηλεόρασης ο οποίος ισχυριζόταν ότι λόγω του εμβολίου κολλάνε πάνω του ψαλίδια, άρα δηλαδή είχαν βάλει στον οργανισμό του το τσιπάκι (αλλά τι τσιπάκι είναι αυτό που δεν του άλλαξε τα μυαλά;). Ε, συναναστρεφόμενος διαφόρους τις τελευταίες ημέρες, διαπίστωσα ότι η θεωρία του ψαλιδιού έχει γίνει ευρύτατα πιστευτή από πολύ κόσμο. Ετσι κατάλαβα ότι δεν είναι αντίδραση των γραφικών μιας ανορθολογικής σέχτας «ψεκασμένων».

Οι αντιεμβολιαστές δεν είναι οι μόνοι απέναντι στην προσπάθεια θωράκισης της κοινωνίας απέναντι στην πανδημία. Οι ασυνείδητοι, που θεωρούν ότι λόγω ηλικίας και υγείας είναι απρόσβλητοι από τις επιπτώσεις του ιού, είναι εξίσου επικίνδυνοι – διότι αδιαφορούν για τις ευάλωτες ομάδες και για το κοινωνικό κόστος της στάσης τους.

Υπάρχει όμως και μια χειρότερη κατηγορία κοινωνικά ασυνείδητων. Είναι όσοι υπονομεύουν την υγειονομική στρατηγική του κράτους στο όνομα της πολιτικής. Δυστυχώς, η ηγεσία και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν εντάξει την πολιτική τους σε αυτή τη στρατηγική. Συστηματικά και όχι ευκαιριακά.

Θυμηθείτε τη στρατηγική του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε διάφορα στάδια της πανδημίας. Στο πρώτο λοκντάουν, υπερασπιζόταν «το δικαίωμα των νέων» στη διασκέδαση, σε πλατείες, όπου μπορούσε να μεταδοθεί ο ιός. Τον περασμένο χειμώνα επένδυσε στο υγειονομικό σαμποτάζ μέσω αγωνιστικών κινητοποιήσεων, μεταξύ άλλων και για να ζήσει ο Κουφοντίνας, ο οποίος καμία διάθεση δεν είχε να παίξει με τη ζωή του. Προσφάτως, υπερασπίστηκε το χάος στα πανεπιστήμια – μέρος του οποίου ήταν και διάφορα κορωνοπάρτι.

Και χθες, μετά τη στρατηγικού χαρακτήρα διαφαινόμενη κυβερνητική στρατηγική συνέχισης των ελέγχων και απαγορεύσεων για όσους δεν εμβολιάζονται, με κυριότερη την απαγόρευση μετακινήσεων, ο ΣΥΡΙΖΑ επέστρεψε στην γκρίνια. «Επενδύουν στον διχασμό», λέει η ανακοίνωσή του. Το πρόβλημα, δηλαδή, κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ο διχασμός, όχι η ανάγκη προφύλαξης του συνόλου από όσους επιδεικνύουν αντικοινωνική συμπεριφορά. Οχι η ζωή, η υγεία και η οικονομία, που τις υπονομεύουν όσοι αρνούνται να εμβολιαστούν, οχυρωνόμενοι πίσω από όσους έκαναν το καθήκον τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά την αντιμνημονιακή αυταπάτη και την κυβερνητική συμπόρευσή του με την ψεκασμένη Ακροδεξιά, επιλέγει για ακόμα μια φορά τους «ψεκασμένους», το δικό τους υγειονομικό σαμποτάζ. Ανεύθυνοι.