Ραντεβού μόνο με τεστ

«Η μονογαμία είναι προτιμότερη αυτή την περίοδο», έτσι έλεγαν στους κατοίκους του Καναδά οι δημοσιονομικές αρχές την περίοδο του πρώτου κύματος της πανδημίας. Μετάφραση: τα one night stand με αγνώστους, πέραν των όποιων άλλων κινδύνων, έκρυβαν έναν ακόμη – η άλλη πλευρά μπορεί να μην κράτησε τις αποστάσεις που έπρεπε, να μην έπλυνε τα χέρια της πολύ σχολαστικά, όπως της πρότεινε ο Σπύρος Παπαδόπουλος. Στα καλά του καθουμένου, θα βρισκόσουν όχι μόνο να κολλάς Covid, αλλά με τη σειρά σου να τη μεταδίδεις και σε άλλους.

Τα dating apps, που αποθεώνονται και επικρίνονται για την ευκολία με την οποία βρίσκουν ταίρι σε όσους τα χρησιμοποιούν, στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων: το Tinder ενθάρρυνε τα διαδικτυακά ραντεβού και τις ονλάιν επαφές, ενώ όταν τα σελφ τεστ έγιναν κανονικότητα, προέτρεπε τους χρήστες του να κάνουν από ένα πριν βγουν το ραντεβού που έκλεισαν μέσω της πλατφόρμας. Στο εξωτερικό, η ίδια η εφαρμογή έστελνε τα τεστ στις πόρτες των σπιτιών, για σιγουριά.

Πλέον περάσαμε στην επόμενη πίστα – πώς βγαίνει ένας εμβολιασμένος ραντεβού με κάποιον ανεμβόλιαστο; Ποιο είναι το πρωτόκολλο σε αυτές τις περιπτώσεις; Ζητάς ιατρικό ιστορικό, ζητάς πιστοποιητικό ή ρισκάρεις, ποντάροντας στην ανοσία σου; Το καλοκαίρι αυτού του είδους τα ερωτήματα θα αυξηθούν κατακόρυφα. Πόσο σίγουρος μπορείς να είσαι ότι ο έλληνας ιδιοκτήτης μπαρ στο κυκλαδίτικο νησί που θα περάσεις την άδειά σου θα έχει σκανάρει τους κωδικούς QR όλων όσοι μπήκαν στον χώρο; Κι αν το φλερτ σου δεν ομιλεί την ελληνική και κατάγεται από χώρα με έξαρση στην μετάλλαξη Δέλτα; Ρωτάς ή δεν ρωτάς, ρισκάρεις ή το αφήνεις για του χρόνου; Κι αν το αφήσεις, σου εγγυάται κανείς πως το φθινόπωρο η μονογαμία δεν θα είναι και πάλι προτιμότερη;

Η νέα κανονικότητα έχει νέους κανόνες, που στην προηγούμενη ζωή δεν περνούσαν καν από το μυαλό μας. Τα σημάδια της πανδημίας θα μείνουν για καιρό ακόμα στις συνήθειές μας, ειδικά σ’ αυτές που άλλαξαν μέσα στα συνεχόμενα λοκντάουν. Η πιθανότητα στο απέναντι τραπέζι να κάθεται ένας ψεκασμένος, που αρνείται να εμβολιαστεί γιατί πιστεύει πως του βάζουν τσιπάκι 5G, γιατί δεν θέλει «μια κοινωνία δύο ταχυτήτων» με προνόμια και κίνητρα, ή γιατί απλά θύμωσε που δεν δικαιούται το 150άρι, είναι πιο μεγάλη από αυτή που κάποτε υπήρχε να βρεθεί κανείς αντιμέτωπος, πίνοντας ήσυχα το ποτό του, με έναν οπαδό του Αρτέμη Σώρρα.

Και οι αντοχές των εμβολιασμένων, όμως, είναι πια λιγότερες απέναντι στην ανθρώπινη βλακεία και στις θεωρίες συνωμοσίας. Αν ο απέναντι βαλθεί να εξηγεί πώς κατάφερνε να σπάει την καραντίνα για να πίνει καθημερινά «ποτάρες» στο όρθιο, χωρίς αποστάσεις και χωρίς μάσκα, δύσκολα θα πετύχει τον σκοπό του. Οσο θα περνάει  ο καιρός, με όλων των ειδών τα εμβόλια διαθέσιμα για όλους, οι εμβολιασμένοι θα βγαίνουν με εμβολιασμένους και οι ανεμβολίαστοι με ανεμβολίαστους. Κι όσοι άργησαν να αποφασίσουν και περιμένουν να περάσουν οι μέρες θα μένουν κάπου στο μεταίχμιο, δεν θα ανήκουν ούτε στον έναν ούτε στον άλλο κόσμο, μέχρι την ώρα που θα περάσουν την είσοδο ενός εμβολιαστικού κέντρου.

Ακούγεται δυστοπικό – σε λίγα χρόνια από σήμερα θα είναι μάλλον σενάριο ταινίας εποχής, για να θυμίζει στις γενιές που έρχονται πως υπήρξε κάποτε μια διετία που όλος ο πλανήτης διάλεγε παρέα όλων των ειδών μετρώντας αντισώματα.