Επίδειξη δύναμης του Τραμπ στο Οχάιο

Ο Ντόναλντ Τραμπ παραμένει παρών στην Αμερική – για την ακρίβεια, δεν αποχώρησε ποτέ από τη ζωή της. Το απέδειξε άλλωστε με τη δημόσια συγκέντρωση που πραγματοποίησε προχθές στο Γουέλινγκτον του Οχάιο, την πρώτη μαζική και ανοιχτή μετά την παράδοση του Λευκού Οίκου στους μισητούς εχθρούς του και στον επικεφαλής τους. Ενώπιον χιλιάδων ορκισμένων οπαδών του, που επέμεναν ότι ο Τραμπ δεν ηττήθηκε ποτέ στις εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου, ο τέως πρόεδρος έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα από όλα και όλους: να ρίχνει λάδι στη φωτιά και να πυροδοτεί τον φανατισμό.
«Κερδίσαμε δύο φορές τις εκλογές και πιθανότατα θα χρειαστεί να τις κερδίσουμε και μια τρίτη. Είναι πιθανό» είπε. «Θα πάρουμε πίσω τη Βουλή, θα πάρουμε πίσω τη Γερουσία, θα πάρουμε πίσω την Αμερική, και μάλιστα σύντομα» υποσχέθηκε, την ώρα που ένα αεροπλάνο έκοβε βόλτες μεταφέροντας ένα γιγαντοπανό με το μήνυμα «Το Οχάιο είναι μια χώρα του Τραμπ» (είχε επικρατήσει στη συγκεκριμένη Πολιτεία στις πρόσφατες προεδρικές).
Στη διάρκεια της ομιλίας του, διάρκειας 94 λεπτών, ο Τραμπ επικεντρώθηκε σε όλα αυτά που θεωρεί ότι είναι τα ισχυρά του σημεία και οι δεσμοί του με τη βάση και τους ψηφοφόρους του. Πάνω απ’ όλα, στην αθρόα – όπως ισχυρίστηκε – έλευση μεταναστών στις ΗΠΑ, που τις απειλούν με πολλούς τρόπους. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που μεθαύριο προγραμματίζει να μεταβεί στα σύνορα με το Μεξικό, με φόντο το τείχος του αίσχους που ο ίδιος έχτισε, προκειμένου να καταγγείλει τον Τζο Μπάιντεν.
Η «τριλογία» των δημόσιων εμφανίσεών του θα ολοκληρωθεί το ερχόμενο Σάββατο στη Φλόριντα. Προφανώς δε, ο Τραμπ επιδιώκει να επαναβεβαιώσει ότι, εκτός του Οχάιο, του ανήκει και το κόμμα των Ρεπουμπλικανών και ότι ουδείς είναι σε θέση να τον εκθρονίσει – ούτε καν να αναλάβει σημαντική πρωτοβουλία χωρίς τη δική του έγκριση. Ετσι, εκτός των άλλων, θα συνεχίσει να κρατά ανοιχτή την πόρτα για ενδεχόμενη υποψηφιότητά του το 2024 – υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι η γραμμή του θα δικαιωθεί στις ενδιάμεσες εκλογές του 2022 και θα «εξαφανίσει» τους εσωκομματικούς αντιπάλους του, στους οποίους περιλαμβάνονται όσοι βουλευτές και γερουσιαστές ψήφισαν υπέρ της καθαίρεσής του.













