Ψεύτης. Μα, είναι αλήθεια!

Η κάτωθι είδηση δεν πέρασε ακριβώς στα ψιλά, αλλά σίγουρα δεν έκανε και τον ντόρο που αρμόζει σε ανάλογες περιπτώσεις. Ο Φώτης Ψεύτης θα συνεχίσει την καριέρα του στη Μίλαν, καθόσον η ιταλική ομάδα ενεργοποίησε την (υφιστάμενη) οψιόν και αποκτά με κανονική μεταγραφή τον γκολκίπερ του Αστέρα Τρίπολης.

Ενα χρόνο πίσω, οι άνθρωποι των Ροσονέρι αποφάσιζαν να κάνουν πρόταση στην ΠΑΕ της Αρκαδίας προκειμένου να δανειστούν τον Ψεύτη. Ο τερματοφύλακας έπαιξε κοντά στα 10 παιχνίδια με τους μικρούς της Μίλαν, έπεισε για το ταλέντο και τις προοπτικές του, οπότε πριν από λίγα 24ωρα αποφασίστηκε να δοθούν κοντά στα 500 χιλιάρικα και να γίνει η μετακίνηση. Ασφαλώς είναι μια επιτυχία για τον Αστέρα Τρίπολης να συνεργάζεται και να παραχωρεί ποδοσφαιριστή σε ένα όνομα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου όπως είναι η Μίλαν. Ταυτόχρονα επιβεβαιώνεται η καλή δουλειά που γίνεται στην ομάδα, με δεδομένο ότι ο προπονητής των κίπερ στους μικρούς, ο Γιώργος Λαρεντζάκης, δείχνει πως έχει την ικανότητα να εξελίσσει όσους προπονεί. Μάλιστα ο Ψεύτης που είναι αυτές τις ημέρες στην Τρίπολη, ζήτησε να γυμναστεί με τον εν λόγω προπονητή. Ποιος μπορεί άλλωστε να προσπεράσει και τον Τσιφτσή, επίσης νεαρό σε ηλικία «άσο» που μας συστήθηκε με τον καλύτερο τρόπο στο περασμένο πρωτάθλημα;

Ωστόσο, υπάρχουν και αρκετά «αλλά» στην όλη ιστορία. Αρχικά αξίζει να ειπωθεί πως ο Ψεύτης μολονότι θεωρείται ταλέντο, δεν μετρά συμμετοχές στις εθνικές ομάδες. Ερώτηση που έρχεται μονομιάς: άραγε οι Ιταλοί βλέπουν κάτι διαφορετικό σε σύγκριση με τους υπεύθυνους των μικρών στα μέρη μας; Δεν άξιζε κάποια κλήση ο παίκτης; ‘Η μήπως λειτουργούν χωρίς να το πολυσκεφθούν και σκορπούν αλόγιστα τα χρήματά τους; Και βέβαια ένα ακόμη θέμα που χρήζει ανάλυσης έχει να κάνει με το τι ακριβώς κάνουν οι ομάδες στο κομμάτι της εκπαίδευσης των τερματοφυλάκων τους. Αν δεν γίνεται λάθος, από τα ισχυρά χαρτιά του εγχώριου ποδοσφαίρου, μόνον ο Ολυμπιακός πασχίζει να βγάλει ένα δικό του παιδί, τον Τζολάκη. Επαιξε ο πιτσιρικάς ακόμη και σε τελικό Κυπέλλου, παίρνει χρόνο συμμετοχής, οι δυνατότητές του φαίνονται όπως και η προοπτική. Οι άλλοι τι ακριβώς κάνουν; Ποιος ο λόγος να μας βάζουν τα γυαλιά οι ξένοι και να διαλέγουν τα νιάτα των ομάδων μας προτού αυτά κάνουν εδώ τη διαδρομή τους; Αν δοθεί η πρέπουσα σημασία, όχι μόνο δεν θα φεύγουν τα ατόφια ταλέντα, αλλά θα αξιοποιούνται στον απόλυτο βαθμό, αποκτώντας έτσι και την επιθυμητή υπεραξία. Αυτό δεν είναι ένα ζητούμενο στην εποχή μας;