Εγκλημα

Αν θέλουμε να μιλήσουμε λογικά (όσο χώρο μπορεί να διεκδικεί η λογική σε ένα έγκλημα όπως αυτό στα Γλυκά Νερά), πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τις υστερίες.

Ενα έγκλημα δεν είναι επιχείρημα να το ανεμίζει κάθε σαλταρισμένος υπέρ της μίας ή της άλλης άποψης.

Πάμε λοιπόν από την αρχή.

Πρώτον, το έγκλημα των Γλυκών Νερών είναι αποκρουστικό και η εξιχνίασή του αποτελεί αδιαμφισβήτητη επιτυχία της Αστυνομίας.

Δεύτερον, η επιτυχία είναι ακόμη μεγαλύτερη επειδή τα συμβάντα όχι μόνο δεν ήταν προφανή, αλλά για πολλούς από εμάς κινούνται στον χώρο του αδιανόητου.

Τρίτον, αποτελεί την καλύτερη υπόμνηση ότι το έγκλημα δεν έχει φύλο, χρώμα, οικογένεια, διαβατήριο ή ιδεολογία. Το έγκλημα είναι έγκλημα, όπως έλεγε κι η Μάργκαρετ Θάτσερ. Εχει μόνο θύτη και θύμα.

Αυτά αρκούν επί του παρόντος. Η υπόθεση είναι στα χέρια της Δικαιοσύνης, η οποία θα κάνει τη δουλειά της.

Είναι εύλογο φυσικά μια τέτοια τραγωδία να ταράζει την κοινωνική ηρεμία, να πυροδοτεί κάθε είδους αντιδράσεις, θεωρίες, γενικεύσεις και στερεότυπα.

Αλλά κάθε έγκλημα είναι ένα συγκεκριμένο γεγονός. Η κοινωνία δεν σκοτώνει. Οι εγκληματίες σκοτώνουν.

Αν ένας Ελληνας δολοφόνησε τη γυναίκα του, αυτό δεν σημαίνει οτι μιλιούνια Ελλήνων συνηθίζουν να δολοφονούν τις γυναίκες τους.

Ευτυχώς η χώρα μας κατοικείται από εκατομμυρια αγαπημένα ζευγάρια κι από εκατοντάδες χιλιάδες ισορροπημένες και υγιείς οικογένειες.

Κι αν αυτή τη φορά οι εισαγόμενοι εγκληματίες αποδείχθηκαν μούφα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε εισαγόμενο έγκλημα.

Εχουμε και παραέχουμε. Παρόλο που όλοι οι «εισαγόμενοι» δεν είναι εγκληματίες, ούτε όλοι οι εγκληματίες «εισαγόμενοι».

Οταν λοιπόν διαβάζω πως με τη δολοφονία στα Γλυκά Νερά «κατέρρευσε η ακροδεξιά προπαγάνδα για τους αλλοδαπούς ληστές που διαπράτουν τα ειδεχθή εγκλήματα» («Εφ.Συν», 18/6), υποψιάζομαι πως υπάρχουν ανεγκέφαλοι που θεωρούν ότι τα «ειδεχθή εγκλήματα» από «αλλοδαπούς ληστές» υπάρχουν μόνο σε ακροδεξιά μυαλά.

Ή που υιοθετούν τις αναλύσεις του προέδρου της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων ότι «η εγκληματικότητα έχει τις κύριες αιτίες της στην αδυναμία επίλυσης κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων» (31/5).

Δηλαδή τι κοινωνικοοικονομικά προβλήματα έλυνε ο Μπάμπης;

Επιστρέφω λοιπόν στην αρχή. Το έγκλημα είναι έγκλημα. Δεν είναι επιχείρημα. Και δεν επιδέχεται κανενός είδους γενίκευση ή ιδεολόγημα.

Το ζητούμενο είναι η Αστυνομία και η Δικαιοσύνη να κάνουν κάθε φορά σωστά τη δουλειά τους για να προστατεύσουν την κοινωνία από τους εχθρούς της.

Αν μάλιστα κι οι υπόλοιποι κόψουν τις δασύτριχες μπαρούφες (το λέω ευγενικά…), είμαι βέβαιος ότι η δουλειά αυτή θα γίνει ακόμη καλύτερα.