Η πολεμική ανταποκρίτρια στην πιο μεγάλη μάχη της

Τη μάχη της με τον καρκίνο των ωοθηκών ανακοίνωσε πριν από λίγες ημέρες η γνωστή δημοσιογράφος του CNN. Ανακοίνωσε ότι υπεβλήθη σε «επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση» για την αφαίρεση του όγκου και τώρα έχει μπροστά της «αρκετούς μήνες χημειοθεραπείας». Η βετεράνος ρεπόρτερ έκανε την ανακοίνωση από το στούντιο στο σπίτι της στο Λονδίνο, έπειτα από έναν μήνα κατά τον οποίο έλειπε από το καθημερινό της ραντεβού με τους τηλεθεατές. Πρόσθεσε ότι μοιράζεται αυτά τα νέα «ως κραυγή υπέρ της έγκαιρης διάγνωσης». Σημειώνοντας ότι «εκατομμύρια γυναίκες» σε όλο τον κόσμο έχουν καρκίνο των ωοθηκών – που είναι ο έβδομος πιο συχνός καρκίνος -, η Αμανπούρ προέτρεψε τις γυναίκες να μαθαίνουν για την ασθένεια, να κάνουν συχνά εξετάσεις και να «εξασφαλίζουν ότι οι ανησυχίες για την υγεία τους δεν υποβαθμίζονται ή απορρίπτονται με ευκολία». Η, γεννημένη στο Λονδίνο, Αμανπούρ είναι ίσως η πιο γνωστή πολεμική ανταποκρίτρια των τελευταίων δεκαετιών. Ο ιρανός πατέρας της, στέλεχος αεροπορικών εταιρειών, μετέφερε την οικογένεια στην Τεχεράνη, λίγο καιρό μετά τη γέννησή της. Η Κριστιάν επέστρεψε στη Βρετανία σε ηλικία 11 ετών για να πάει στο σχολείο. Τον Ιανουάριο του 1979 η ισλαμική επανάσταση στο Ιράν ανέτρεψε τον Σάχη, με αποτέλεσμα πολλοί υποστηρικτές – μεταξύ των οποίων και η οικογένεια Αμανπούρ – να επιλέξουν να εγκαταλείψουν την χώρα. Ο πατέρας της έχασε όλη του την περιουσία. Αργότερα η Κριστιάν απέδωσε την επιθυμία της να γίνει δημοσιογράφος σε εκείνη την εμπειρία.

Αργότερα, η Αμανπούρ μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου σπούδασε δημοσιογραφία στο πανεπιστήμιο του Ροντ Αϊλαντ. Αρχισε να εργάζεται σε τηλεοπτικό σταθμό θυγατρικό του NBC στην περιοχή αυτή, αλλά τον Σεπτέμβριο του 1983 προσλήφθηκε από το CNN ως βοηθός για τα διεθνή θέματα. Μέσα στα επόμενα τρία χρόνια δούλεψε στο γραφείο του καναλιού στην Νέα Υόρκη ως παραγωγός-ανταποκρίτρια.

Η στιγμή που την έκανε γνωστή ήρθε το 1989, όταν έγινε ανταποκρίτρια στη Φρανκφούρτη. Εφθασε στη Γερμανία στην πιο κατάλληλη στιγμή – το δημοκρατικό κίνημα σάρωνε την Ανατολική Ευρώπη και εκείνη κάλυπτε όλες τις εξελίξεις λεπτό προς λεπτό. Είχε αρχίσει να γίνεται διάσημη στην Ευρώπη όμως ήταν η δουλειά της στον Πόλεμο του Κόλπου (1990-1991) που την έκανε γνώριμο πρόσωπο σε όλο τον πλανήτη. Κάλυψε τη σύγκρουση από την εισβολή του Ιράκ έως τη νίκη της διεθνούς δύναμης με επικεφαλής τις ΗΠΑ. Μετά τον πόλεμο ήταν εκεί για να περιγράψει την εξέγερση των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ.

Το 1992 η Κριστιάν Αμανπούρ βρέθηκε στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη για να καλύψει το ξέσπασμα της βίας, που όπως έλεγε θα γινόταν «ο πόλεμος της γενιάς μου». Της αναγνωρίστηκε ότι με τον χαρακτηριστικό τρόπο με τον οποίο έκανε τις μεταδόσεις «άναψε έναν προβολέα» για τη σύγκρουση αυτή και την έφερε στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, αν και δέχθηκε επικρίσεις ότι έκανε πιο πολλά σχόλια παρά μετέδιδε ειδήσεις επειδή ήταν προκατειλημμένη εναντίον των Σέρβων.

Αποστολές σε όλο τον πλανήτη. Συνέχισε να πραγματοποιεί δημοσιογραφικές αποστολές σε όλο τον πλανήτη, ως επικεφαλής των διεθνών ανταποκριτών του CNN, ενώ παράλληλα ενίοτε συμμετείχε, επί μία δεκαετία, στο ειδησεογραφικό πρόγραμμα του CBS «60 Minutes». Υπήρξε για το CNN παραγωγός μιας σειράς προγραμμάτων που εστίαζαν σε θέματα της επικαιρότητας. Μεταξύ των ντοκιμαντέρ της είναι το «Πού έχουν πάει όλοι οι γονείς;» του 2006, με επίκεντρο τα παιδιά στην Κένυα που έμειναν ορφανά επειδή έχασαν τους γονείς τους από AIDS, το «Στα χνάρια του Μπιν Λάντεν» του 2006 και «Ο πόλεμος στο εσωτερικό» το 2007 για τα επεισόδια που προκάλεσαν ισλαμιστές στο Ηνωμένο Βασίλειο. Συνέχισε τις παραγωγές μέχρι πρόσφατα ενώ παράλληλα είχε και τη δική της εκπομπή με συνεντεύξεις με ηγέτες κρατών απ’ όλο τον κόσμο.

Στη διάρκεια της καριέρας της τιμήθηκε με αρκετά διεθνή βραβεία για το δημοσιογραφικό της έργο. Ακόμα και τώρα, μπροστά στη μάχη με τον καρκίνο, δεν θα σταματήσει να εργάζεται, λέει. Θα συνεχίσει την εκπομπή της τρεις φορές την εβδομάδα ενώ θα υποβάλλεται σε πολύμηνη χημειοθεραπεία.