Τα άγνωστα θύματα

Στις 11 Απριλίου έχασε τη ζωή του ο Κροάτης Ντιέγαν Ορσους της Οτοκ. Υπέστη καρδιακή ανακοπή στο ματς με τη Ρεντνίτσκι και κατέληξε αργότερα στο νοσοκομείο. Στις 18 Απριλίου πέθανε ο Τζαμαϊκανός Τρεμέιν Στιούαρτ, επίσης λόγω ανακοπής, κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικού αγώνα. Εμαθε κανείς γι’ αυτούς τους θανάτους; Γράφτηκαν σχόλια, εκτιμήσεις, κατατέθηκαν προτάσεις, κατηγορήθηκε ο αριθμός των αγώνων, η Covid, τα εμβόλια;

Είναι σαν τα θύματα από τις βομβιστικές επιθέσεις. Οταν σκοτώνονται στη Συρία και στο Αφγανιστάν, περνούν στα ψιλά των ειδήσεων αν εκείνη την ημέρα έχει προκύψει κάποιο σοβαρότερο θέμα με τη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας. Οταν όμως οι επιθέσεις έφτασαν στο Παρίσι, κάποιοι έκλαιγαν.

«Μα έχουν άλλη ψυχή τα παιδιά της Συρίας και άλλα της Γαλλίας;» είχε ρωτήσει ο αφελής. Για να πάρει την εξής αποστομωτική απάντηση: «Οι Γάλλοι είναι πιο κοντά σε μας».

Ετσι είναι και ο Κρίστιαν Ερικσεν. Βρίσκεται πιο κοντά μας, είναι «δικός μας» άνθρωπος. Συμμετέχει στο Euro, η κατάρρευσή του έγινε σε ζωντανή μετάδοση. Μόνο κάμερα στο δωμάτιο του νοσοκομείου δεν έχουμε τοποθετήσει ακόμα.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της FIFA, κάθε μήνα πεθαίνει και ένας ποδοσφαιριστής στο γήπεδο λόγω καρδιακής ανακοπής.

Οπουδήποτε, οποτεδήποτε, οποιοσδήποτε παίκτης μπορεί να πέσει θύμα μιας τέτοιας κατάστασης, αναφέρει το πρωτόκολλο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Δυστυχώς κάποιοι προσπέρασαν αυτή τη «λεπτομέρεια» για ιδιοτελείς λόγους. Είτε γιατί ήθελαν να προκαλέσουν ντόρο γύρω από το όνομά τους για να αυξηθούν οι προσκλήσεις από τα τηλεοπτικά δίκτυα και αύριο, μεθαύριο και οι αποδοχές τους ως τηλεσχολιαστών. Είτε για να δικαιολογήσουν μια απρόσμενη ήττα από την πρωτάρα του Euro Φινλανδία, για την οποία φέρουν αποκλειστική ευθύνη, αφού με δική τους απόφαση οι δανοί διεθνείς επέστρεψαν στον αγωνιστικό χώρο, όσο κι αν προσπαθούν να πείσουν για το αντίθετο την κοινή γνώμη.

Η ιστορία του Ερικσεν θα μπορούσε να διδάξει πολλά σε πολλούς. Αλλά εδώ συνέβη ένα trompe l’oeil, μια ψευδαίσθηση του αδύνατου.