Μερεμέτια

Στην εποχή της εικόνας, μια φάτσα μετράει περισσότερο από χίλιες λέξεις. Και η φάτσα του Ερντογάν στις Βρυξέλλες ήταν όλα τα λεφτά. Σαν να είχε πάει σε κηδεία!

Αυτόπτες μάρτυρες μου λένε ότι βγαίνοντας ήταν λιγότερο πένθιμος αλλά είναι αλήθεια ότι οι διαδοχικές συναντήσεις με Μακρόν, Μητσοτάκη και Μπάιντεν δεν ήταν και ο καλύτερος τρόπος για να του φτιάξει το κέφι.

Αλλωστε, και τους τρεις τούς έχει βρίσει δημόσια και κατ’ επανάληψη. Δεν πιστεύω λοιπόν ότι η φιλοδοξία του ήταν να τους συναντήσει για να τα κουβεντιάσουν στις Βρυξέλλες.

Μόνο με τη Μέρκελ μπορεί να χάρηκε λίγο η ψυχούλα του.

Αλλά «ανάγκα και θεοί πείθονται». Με αυτούς πλέον θα πρέπει να βγάζει το μεροκάματό του ο Ερντογάν – και από τον Σεπτέμβριο μάλιστα χωρίς τη Μέρκελ.

Θέλω να θυμίσω ότι είμαι αρκετά παλιός σε αυτή τη δουλειά για να μη δίνω ιδιαίτερη σημασία στο «έσπασε ο πάγος», στο «πολύ καλό κλίμα» και στη συμφωνία «να αφήσουμε πίσω την ένταση του 2020».

Συγγνώμη, αλλά υπήρχε περίπτωση να συναντηθούν στο ΝΑΤΟ για να συμφωνήσουν μεταξύ τους ότι «θα συνεχίσουμε να κυνηγιόμαστε το καλοκαίρι στο Αιγαίο;».

Είναι προφανές άλλωστε ότι η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί, ιδίως μετά την εκλογή Μπάιντεν αλλά και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Είναι εξίσου προφανές όμως ότι δεν πρόκειται να αλλάξει στρατηγική. Διεκδικεί την κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, ακόμα και στη Βόρεια Αφρική. Και επιδιώκει τη στρατηγική αυτονομία της.

Τώρα απλώς προσπαθεί να προσαρμόσει τα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει πάνω στη βασική επιδίωξή της. Μερεμέτια κάνει. Δεν αλλάζει πολιτική.

Αν κατάλαβα καλά, οι συνομιλητές του Ερντογαν τον άκουσαν καλοπροαίρετα αλλά και με την επιβεβλημένη επιφύλαξη. Χωρίς μεγάλους ενθουσιασμούς.

Ο τούρκος πρόεδρος δεν είναι ακριβώς αυτό που αποκαλείται «αξιόπιστος συνομιλητής». Τώρα είναι στα κάτω του αλλά αργά ή γρήγορα ενδεχομένως θα δοκιμάσει να κάνει ξανά του κεφαλιού του.

Μόλις αισθανθεί κάπως πιο ισχυρός.

Αλλά φυσικά δεν υπάρχει λόγος να προτρέχουμε. Ενα ήσυχο καλοκαίρι είναι ήδη κάποιο κέρδος. Και μια βελτίωση του κλίματος στις αμερικανοτουρκικές ή στις ευρωτουρκικές σχέσεις θα είναι και αυτό κάτι θετικό.

Αλλωστε, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο από το να περιμένουμε.

Αν ο Ερντογάν ψάχνει για συνομιλητές, ξέρει πού θα μας βρει και τι έχουμε να κουβεντιάσουμε.

Αν ψάχνει για κορόιδα, δεν γνωρίζω κανένα στη γειτονιά μας.