Πόσο θα αντέξουν;

Ας δούμε την πραγματικότητα. Ακόμη δεν έχει τελειώσει η πρώτη φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και ορισμένοι ποδοσφαιριστές ετοιμάζονται να πουν «καλημέρα» στη νέα σεζόν. Ναι. Συμβαίνει στα μέρη μας. Αλλά και αλλού. Οσονούπω θα μαζευτούν στα προπονητικά κέντρα και, κατά τα ειωθότα, «θα πάρουν τα όρη και τα βουνά» προκειμένου να μην τρέχουν σε υψηλές θερμοκρασίες και να αποκτήσουν αερόβια ικανότητα κάνοντας προπόνηση σε νορμάλ συνθήκες. Σε χαμηλότερες θερμοκρασίες. Η μία διοργάνωση «καταπίνει» την άλλη. Ή, αν προτιμά κάποιος, συμπίπτουν! Το αθλητικό καλαντάρι έχει γιγαντωθεί, έχει… ξεχειλώσει και οι αγώνες είναι συνεχόμενοι. Οι αθλητές τούς δίνουν απνευστί. Κάποτε, ντάλα καλοκαίρι, είχαν μόνο το (άσημο) Κύπελλο Ράπαν. Αργότερα το Ιντερτότο. Ελάχιστοι γνώριζαν τι σήμαιναν οι ονομασίες τους και οι λάτρεις του ποδοσφαίρου έβλεπαν ορισμένες άγνωστες ομάδες του ευρωπαϊκού χάρτη. «Κάτι χωριά», όπως υποστήριζαν χαμογελώντας με νόημα. Τώρα; Το ακριβώς αντίθετο. Ακόμη και νέα διοργάνωση σκαρφίστηκε η UEFA με προφανή σκοπό να μεγαλώσει την πίττα και να δώσει την ευκαιρία σε όσο το δυνατόν περισσότερες ομάδες να δίνουν το «παρών». Μεγαλώνοντας, όμως, τις ανισότητες και εδώ η συμμετοχή είναι απλά ένα… τυράκι.

Προς τι όλα αυτά; Με αφορμή την κατάρρευση του Ερικσεν. Ασφαλώς και δεν μπορεί όλα να αποδίδονται αποκλειστικά στα συνεχή παιχνίδια. Αλλά ας το σκεφτούμε καλύτερα. Νέος άνθρωπος, μόλις 29 ετών, έχοντας θητεία σε τοπ ομάδες (Αγιαξ, Τότεναμ, Ιντερ), λέτε να μην τον είχαν τσεκάρει; Δεν είχε δει κανείς τι μπορούσε να υποβόσκει στον οργανισμό του; Οι αθλητές, μολονότι ώρες ώρες μοιάζουν υπεράνθρωποι και με δυνάμεις αστείρευτες, είναι κι αυτοί γήινοι. Οταν ξεπερνούν τα όρια, το καμπανάκι συναγερμού χτυπά, και μάλιστα πολύ δυνατά. Δεν μετριούνται όλα με τα εκατομμύρια και σίγουρα δεν είναι δίκαιο στη συγκεκριμένη ζυγαριά να μπει από τη μια πλευρά μια μεγάλη σειρά παιχνιδιών που ξεπερνά στις μέρες μας ακόμη και τα 60 ή 70 ματς. Βάλτε και τα ραντεβού μεταξύ εθνικών ομάδων, τα φιλικά ματς, τα ταξίδια και θα διαπιστωθεί πανεύκολα ότι μιλάμε για κάτι εξοντωτικό. Το «κάθε μέρα παιχνίδια» συνεπάγεται συμμετοχή ομάδων και ποδοσφαιριστών σε παντός είδους κέρδη. Είναι ένας μύλος που συνεχώς γυρίζει. Το χρήμα φέρνει χρήμα. Αλυσίδα. Αλλά ο Ερικσεν και ο κάθε Ερικσεν πρέπει να αισθάνεται τυχερός, όχι που κερδίζει εκατομμύρια ευρώ μόνο, αλλά και επειδή ζει και χαίρεται αυτό που αγαπά. Εστω κι αν κάποιες φορές έρχεται μονομιάς στον νου η φράση του Κλεόβουλου «παν μέτρον άριστον».