Φαβορί πλέον και οι δύο

Η Μαρία Σάκκαρη με το χαμόγελο της ευτυχίας στα χείλη μετά τη νίκη της στο ματς με την Πολωνέζα Ιγκα Σφιόντεκ είπε ότι αν κάποιος έλεγε πριν από πέντε χρόνια ότι ένας Ελληνας και μια Ελληνίδα θα βρεθούν ταυτόχρονα στους ημιτελικούς του Ρολάν Γκαρός θα τον περνούσαν για τρελό. Εχει απόλυτο δίκαιο. Προσθέτω απλά ότι το εντυπωσιακό στην ιστορία είναι ότι κι αυτή και ο Στέφανος Τσιτσιπάς στους ημιτελικούς είναι πλέον φαβορί: οι αντίπαλοι που έχουν μπροστά τους σε αυτούς μοιάζουν χειρότεροι από όσους βρήκαν μπροστά τους μέχρι τώρα. Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Κάποτε

Ο πολύς Ντανίλ Μεντβέντεφ, νούμερο 2 στον κόσμο, αποδείχτηκε χαμηλό εμπόδιο για τον Τσιτσιπά: ο έλληνας πρωταθλητής τον απέκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες κάνοντας το καλύτερο εφετινό του παιχνίδι – ο ίδιος βαθμολόγησε τον εαυτό του κοντά στο άριστα. Ο Τσιτσιπάς έπαιξε και πέρυσι στον ημιτελικό του Ρολάν Γκαρός και το κατορθώνει και φέτος ενώ στη Μελβούρνη, στο ΟPEN της Αυστραλίας, έφτασε επίσης στον ημιτελικό τον περασμένο Φεβρουάριο: τα Γκραν Σλαμ τουρνουά, που κάποτε τον γέμιζαν άγχος, αρχίζουν να γίνονται πεδίο δόξης λαμπρόν. Κι έτσι πρέπει.

Παράδοξο

Υπάρχει ένα παράδοξο στην εφετινή πορεία του Τσιτσιπά, αν τη συγκρίνεις με την περσινή στο ίδιο τουρνουά. Μέχρι τώρα ο έλληνας άσος έχει επαναλάβει όσα και πέρυσι και μάλιστα πέρυσι, μετά τον πρώτο γύρο όταν υπέφερε από τον Ισπανό Αντονι Μουνάρ, οι προκρίσεις του ήταν πιο εύκολες: με τον Ρούμπλεφ στα προημιτελικά είχε κάνει περίπατο, ενώ με τον Μεντβέντεφ, παρά το τελικό 3-0, όλα κρίθηκαν σε λεπτομέρειες. Κι όμως παρότι φέτος έχει κουραστεί λίγο πιο πολύ, ο Τσιτσιπάς μοιάζει πολύ καλύτερος! Για δυο λόγους: πρώτον γιατί ανταποκρίνεται στις προσδοκίες – κι αυτό είναι πάντα δύσκολο. Και δεύτερον γιατί κουβαλά έναν αέρα υπέροχης: τον Μεντβέντεφ δεν τον κέρδισε απλά, αλλά τον τρέλανε. Ο Ρώσος δοκίμασε εναντίον του τα πάντα χωρίς να βρει λύση. Στη διάρκεια του ματς, βλέποντας ότι είναι αδύνατο να λυγίσει τον Ελληνα, άρχισε να τσακώνεται με τον διαιτητή, να γκρινιάζει για τον θόρυβο που υπήρχε έξω από το άδειο γήπεδο, να ψάχνει βοήθειες ποντάροντας στο μεταφυσικό: άλλαξε ακόμα και ρούχα φορώντας στο τρίτο σετ μια κατάλευκη εμφάνιση! Στο τέλος χάνοντας εντελώς το μυαλό του προσπάθησε να αιφνιδιάσει τον Τσιτσιπά σερβίροντας χωρίς να υψώσει την μπάλα, αλλά με ένα γρήγορο χτύπημα από χαμηλά σαν να παίζει ρακέτες στη θάλασσα. Ο συγκεντρωμένος Τσιτσιπάς εκμεταλλεύτηκε το δώρο και τελείωσε το ματς.

Εικόνα

Οι «Times» έγραψαν ότι αυτό που είδαμε στο κεντρικό κορτ του Ρολάν Γκαρός την Τρίτη το βράδυ δεν ήταν απλά μια νίκη του Τσιτσιπά, αλλά μια εικόνα από το μέλλον: «ο Τσιτσιπάς», γράφει η αμερικανική εφημερίδα, «πήρε κεφάλι στην κούρσα της διαδοχής των ιερών τεράτων κι ο Μεντβέντεφ κατάλαβε πως, όταν θα φύγουν ο Τζόκοβιτς και ο Ναδάλ, θα έχει ένα σοβαρό συνδιεκδικητή του νούμερο 1 της παγκόσμιας κατάταξης». Η «Εκίπ» γράφει ότι η διαμόρφωση του ταμπλό που ήθελε όλους τους μεγάλους από τη μια πλευρά (Τζόκοβιτς, Ναδάλ, Φέντερερ) κι όλους τους διαδόχους τους από την άλλη (Μεντβέντεφ, Τσιτσιπάς, Ζβέρεφ), βοήθησε ώστε να γίνει αντιληπτό ποιος είναι ο επόμενος βασιλιάς στο χώμα: «ο Τσιτσιπάς» γράφει «έβαλε πλέον σοβαρή υποψηφιότητα». Ο παλιός ιταλός πρωταθλητής Τζιάνι Κλέριτσι, 90 χρόνων σήμερα αλλά με κοφτερό και σπάνιο μυαλό, έγραφε χθες ότι «ο Ελληνας αμύνεται σαν τον Τζόκοβιτς και επιτίθεται σαν το Ναδάλ». «Υπάρχει μια άνοιξη του ιταλικού τένις καθώς για πρώτη φορά έχουμε τόσους καλούς παίκτες στους 50 πρώτους, αλλά σε σύγκριση με τον Ελληνα οι δικοί μας είναι όλοι μονοδιάστατοι. Είναι παιδιά που τρέχουν όσο αντέχουν: αυτός είναι πρωταθλητής» αναφέρει χαρακτηριστικά. Ολα αυτά πέρυσι όταν ο Τσιτσιπάς έφτανε αεράτος και υπέροχος στον πρώτο του ημιτελικό στο Παρίσι δεν τα έλεγε κανείς!

Ζβέρεφ

Τώρα μπροστά του ο Ελληνας έχει μια νέα δοκιμασία: στο παιχνίδι με τον φορμαρισμένο Αλεξάντερ Ζβέρεφ την Παρασκευή για πρώτη φορά κατεβαίνει σε ημιτελικό Γκραν Σλαμ τουρνουά ως φαβορί. Σε όλα τα προηγούμενα ανάλογα ματς είχε απέναντί του παίκτες όπως ο Ναδάλ, ο Τζόκοβιτς και ο Μεντβέντεφ που ήταν πιο ψηλά από αυτόν στη βαθμολογία. Ο Ζβέρεφ βέβαια δεν είναι τυχαίος: πριν ο Μεντβέντεφ παρουσιάσει την περσινή μοναδική του σταθερότητα, πριν ο Τιμ φτάσει στον πρώτο του τελικό στο Παρίσι, πριν ο Τσιτσιπάς αρχίσει να κάνει τον κόσμο να αναρωτιέται πώς προέκυψε ένας τέτοιος παίκτης από την Ελλάδα, ο Γερμανός θεωρούνταν από όλους (και σωστά) το επόμενο μεγάλο αστέρι του τένις καθώς το ξεκίνημά του υπήρξε εντυπωσιακό. Ο Ζβέρεφ κέρδισε το Μάστερς του Λονδίνου πριν τον Τσιτσιπά και πριν τον Μεντβέντεφ κι όπως παραδέχεται τα καλά λόγια που τον συνόδευαν τον γέμισαν άγχος. Φέτος παρουσιάστηκε στο Παρίσι καλύτερος από ποτέ, αλλά προσωπικά μου θυμίζει τον περσινό Τσιτσιπά: διαλύει αντιπάλους κατώτερους του – θα δούμε τι θα κάνει απέναντι στον Στέφανο. Που δεν είναι απλά σταθερός, αλλά είναι και πολύ σίγουρος: ο Μέντβέντεφ ακόμα αναρωτιέται τι έπαθε! Με φοβίζει μόνο ότι αντίθετα από το Ρώσο, ο Γερμανός είναι καλός φίλος του Ελληνα. Δεν ξέρω δηλαδή αν θα τον αντιμετωπίσει με το μάτι που γυάλιζε. Αυτό που είδα στο ματς με τον Iceman, που έλιωσε σαν παγάκι…

Δουλειά

Γυαλίζει σίγουρα και το μάτι της Μαρίας Σάκκαρη. Η δική της ιστορία είναι κομμάτι διαφορετική. Η Σάκκαρη καιρό τώρα δούλευε κι αναζητούσε τη μεγάλη ευκαιρία. Ξεκίνησε καλά στο Ρολάν Γκαρός κι άρχισε να κερδίζει αυτοπεποίθηση. Η κάτοχος του τίτλου και χθεσινή της αντίπαλος, η Ιγκα Σφιόντεκ, μετρούσε έντεκα νίκες στη σειρά στο Παρίσι χωρίς να χάσει σετ. Αλλά η Μαρία έχει φλόγα. Και πάθος.

Σκαλάκι

Η Σάκκαρη είπε ότι εφάρμοσε κατά γράμμα τις εντολές του προπονητή της: πάντα το έκανε. Ηταν από μικρή πειθαρχημένη, δοσμένη στο σπορ και στην προπόνηση, εξαιρετική αθλήτρια, πραγματική κόρη μιας άλλης μεγάλης εργάτριας, της Αγγελικής Κανελλοπούλου. Αυτό που κάνει στο Παρίσι είναι απλό: παίζει όπως έπαιζε πάντα αλλά με μεγαλύτερη ένταση – σαν να ανέβηκε ένα σκαλάκι. Και φυσικά βλέπει ως ευκαιρία την ισορροπία που υπάρχει στο γυναικείο τένις: στο ταμπλό σε κάθε τουρνουά υπάρχουν πολλές αθλήτριες ικανές να κερδίσουν. Τώρα όλες θα μετράνε ακόμα πιο πολύ την Ελληνίδα, που στον ημιτελικό με την Κρεϊτσίκοβα θα βρει μια πεισματάρα, πρωτάρα σε ημιτελικούς, αλλά μεγάλη πολεμίστρια – μια Σάκκαρη δηλαδή. Αλλά κάτι μου λέει πως θα αποδειχτεί πως αληθινή Σάκκαρη είναι μόνο μια: η Μαρία η δική μας.