Ανοίγει ο δρόμος για πιο βαθιά κρατική παρέμβαση στα κόμματα

Με τροπολογία της τελευταίας στιγμής, που κατέθεσε η κυβέρνηση της ΝΔ και ψήφισε μαζί με ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και Ελληνική Λύση, προωθείται – με πρόσχημα τον αποκλεισμό της εγκληματικής ναζιστικής Χρυσής Αυγής και των καταδικασμένων στελεχών της από τις εκλογές – μια γενικότερη, ευθεία κρατική παρέμβαση στα εσωτερικά των κομμάτων, με έλεγχο νομιμότητας των οργάνων και διαδικασιών τους, με απαγορεύσεις και περιορισμούς στη λειτουργία και δράση τους, χρησιμοποιώντας ως εργαλείο την ποινική διαγωγή των στελεχών τους. Στην ίδια αντιδραστική λογική, εξάλλου, του ασφυκτικού ελέγχου του κράτους στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, εντάσσεται και το νομοθετικό τερατούργημα που προωθεί η κυβέρνηση για τα εργασιακά.

Συγκεκριμένα, με τις διατάξεις της τροπολογίας, σε όσους έχουν καταδικαστεί για μια σειρά αδικήματα, ανάμεσα σε αυτά και των άρθρων 187Α και 187Β του Ποινικού Κώδικα (του γνωστού «τρομονόμου» δηλαδή), όπως και για άλλα που αφορούν την προστασία της «δημόσιας τάξης» κ.λπ. (δηλαδή συχνά την ποινικοποίηση εργατικών και λαϊκών αγώνων), τους απαγορεύεται να συμμετέχουν σε «επιτελικές» θέσεις κομμάτων, με συνέπεια αυτά τα κόμματα, να μην έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στις εκλογές, να δέχονται «ιδιωτική χρηματοδότηση» και να προβάλλονται ραδιοτηλεοπτικά, αλλά και υπαίθρια, στους Δήμους.

Οι παραπάνω απαράδεκτες διατάξεις – υποτίθεται – έρχονται προς κάλυψη του νομοθετικού κενού που άφησαν οι αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα επί ΣΥΡΙΖΑ – τις οποίες έχουμε ως Κόμμα καταγγείλει – και οι οποίες κατάργησαν τη δυνατότητα αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων ως παρεπόμενη ποινή από τα δικαστήρια. Ωστόσο, κι αυτές οι διατάξεις της τροπολογίας δεν μπορούν να εμποδίσουν τους καταδικασμένους εγκληματίες ναζιστές να συμμετέχουν στις εκλογές, αφού αυτοί έχουν τη δυνατότητα: α) να συμμετέχουν στις εκλογές ως «μεμονωμένοι υποψήφιοι», δεδομένου ότι ως άτομα δεν μπορούν με βάση το Σύνταγμα να στερηθούν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι αν η απόφαση εις βάρος τους δεν γίνει αμετάκλητη (διαδικασία που αναμένεται να διαρκέσει χρόνια), και β) να συμμετέχουν ως υποψήφιοι κομμάτων/συνδυασμών, χωρίς οι ίδιοι με ευθύνη και των κυβερνήσεων να αναλάβουν φανερά και τυπικά «επιτελικές θέσεις».

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι οι παραπάνω ρυθμίσεις ανοίγουν έναν επικίνδυνο δρόμο στη χώρα μας, πολύ περισσότερο που δεν πρόκειται για μία πρωτοβουλία «εν κενώ», αλλά αντικειμενικά συνδέεται με τη γενική αντιδραστική κατεύθυνση της ΕΕ, στη βάση και της γνωστής απαράδεκτης θεωρίας των «δύο άκρων» (που εξισώνει ανιστόρητα τον φασισμό με τον κομμουνισμό). Οπως επίσης συνδέεται και με την επίσημη αναβάθμιση ως «κινδύνου» για τη «δημόσια τάξη» και «ασφάλεια» των λαϊκών κινητοποιήσεων, αλλά και με την πείρα που υπάρχει από άλλα κράτη – μέλη, όπως η Γερμανία.

Η ανάγκη αποκλεισμού των καταδικασμένων εγκληματιών ναζιστών απ’ την πολιτική ζωή της χώρας μας δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα και να γίνεται με όρους που οδηγούν στην κλιμάκωση της κρατικής καταστολής και τη διαρκή συρρίκνωση των λαϊκών ελευθεριών. Γι’ αυτό τον λόγο χρειάζεται ο λαός και η νεολαία να δυναμώσουν τον αγώνα τους ενάντια σε τέτοιες πρακτικές, στην κατεύθυνση της απαλλαγής τους από τα οικονομικά και πολιτικά δεσμά της δικτατορίας του κεφαλαίου.

Ο Αντώνης Αντανασιώτης είναι υπεύθυνος του Τμήματος Δικαιοσύνης και Λαϊκών Ελευθεριών της ΚΕ του ΚΚΕ, μέλος του ΔΣ του ΔΣΑ, συνήγορος Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής