Pause λόγω εκλογών σε Γερμανία – Γαλλία

Σε χαμηλούς ρυθμούς θα κινηθεί η Ευρώπη κατά το προσεχές δωδεκάμηνο, παρά το γεγονός ότι θα ανάψουν σύντομα οι μηχανές του Ταμείου Ανάκαμψης και θα αναθερμάνουν τις γονατισμένες από την πανδημία οικονομίες. Οι μεγάλες αποφάσεις για το μέλλον της Ευρώπης θα μετατεθούν εκ των πραγμάτων για το δεύτερο ήμισυ του 2022, αφού θα έχει συμπληρωθεί πρώτα ο εκλογικός κύκλος στα δύο ισχυρότερα κράτη-μέλη της ΕΕ και αφού ευχηθούμε και υποθέσουμε ότι όλα θα πάνε καλά. Κυρίως όσον αφορά την προβλεπόμενη σκληρή αναμέτρηση για την προεδρία της Γαλλίας, με δεδομένο ότι ένας από τους δύο αντιπάλους του δεύτερου γύρου θα είναι η ακροδεξιά Λεπέν, που αντιμάχεται την ευρωπαϊκή ιδέα. Εως τότε, θα επικρατεί ένα κλίμα αβεβαιότητας, το οποίο θα επηρεάζει τις αντιδράσεις της Ευρώπης στα μεγάλα γεωπολιτικά γεγονότα και την ανάγκη όμως των οικονομιών της να ανταποκριθούν πολύ γρήγορα στις νέες διεθνείς προκλήσεις αναδιάρθρωσης και ανάπτυξης.

Στη Γερμανία οι εκλογές θα διεξαχθούν τον Σεπτέμβριο, αλλά το ζητούμενο είναι πότε ακριβώς θα σχηματιστεί η νέα κυβέρνηση, προκειμένου να αρχίσει να υλοποιεί τη στρατηγική που έχει ήδη εκφράσει η οικονομική και πολιτική γερμανική ελίτ, για την ενίσχυση των διαδικασιών ενοποίησης της Ευρώπης. Να υπενθυμίσουμε ότι πριν από τέσσερα χρόνια η κυβέρνηση του Βερολίνου συγκροτήθηκε μετά από έξι μήνες (!) συζητήσεων των πολιτικών κομμάτων. Στη Γαλλία στο μεταξύ, τα πράγματα θα γίνονται ακόμη πιο ρευστά και δύσκολα μήνα με τον μήνα. Εκτός από τη μακρά προεκλογική περίοδο που έχει ήδη ξεκινήσει, οι εκτιμήσεις με βάση τις δημοσκοπήσεις είναι ιδιαίτερα ασαφείς τούτη την ώρα και απαιτούν μεγάλη προσοχή στην πολιτική σκακιέρα, έως ότου διεξαχθούν οι εκλογές τον Μάιο του 2022. Κανείς δεν θεωρεί ως πιθανότερο το απαισιόδοξο σενάριο, αλλά κανείς δεν υποτιμά παράλληλα και δεν ξεχνά την περίπτωση του Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες και το δημοψήφισμα για την έξοδο της Βρετανίας στην Ευρώπη. Ακόμη και εάν προεξοφλήσουμε το αισιόδοξο σενάριο, δηλαδή για τη Γερμανία την εκλογή πρωτίστως των Πράσινων ή των Χριστιανοδημοκρατών και για τη Γαλλία την επανεκλογή του Μακρόν, θα χρειαστεί να κάνουμε υπομονή.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε ως γεωπολιτική δύναμη (που θέλει να γίνει) αλλά ούτε και ως  οικονομική υπερδύναμη, κατακερματισμένη. Πολύ δε περισσότερο, η Ευρώπη δεν μπορεί να δυναμώνει και να εξελίσσεται, όπως αποδείχτηκε, χωρίς να λειτουργεί και να ανεβάζει ταχύτητες ο γαλλογερμανικός άξονας και αυτό στην προκειμένη περίπτωση είναι το κρίσιμο θέμα. Θα χρειαστεί πράγματι λοιπόν να κάνουμε υπομονή. Αυτό σημαίνει για την ευρωπαϊκή οικονομία, πρώτον ότι θα καθυστερήσει η απαραίτητη αναθεώρηση των αυστηρών δημοσιονομικών κανόνων, ασχέτως εάν και φέτος λόγω της πανδημίας θα παραμείνει η χαλάρωση, δεύτερον σημαίνει ότι δεν πρόκειται να ανοίξει ένας διάλογος για το υπέρογκο χρέος που έχουν επωμιστεί τα ασθενέστερα ειδικότερα κράτη- μέλη και τρίτον, ότι δεν επίκειται να ενισχυθεί κι άλλο το Ταμείο Ανάκαμψης ή να παγιωθεί, από τώρα, ως σταθερός μηχανισμός τροφοδότησης των επενδύσεων και της ανάπτυξης. Εάν υποθετικά θα μπορούσαν να συζητηθούν όλα αυτά, άμεσα, οι οικονομίες της Ευρώπης κυριολεκτικά θα απογειώνονταν!