Ο Ασαντ πανηγυρίζει, αλλά η Συρία υποφέρει

Στην πολιορκημένη επαρχία Ιντλίμπ, το τελευταίο ουσιαστικά προπύργιο της (υποστηριζόμενης από την Αγκυρα και κάποιους τζιχαντιστές) συριακής ένοπλης αντιπολίτευσης, στο οποίο κατοικούν περίπου 3 εκατομμύρια άνθρωποι, εκλογές ουσιαστικά δεν πραγματοποιήθηκαν χθες, καθώς οι εκεί οργανώσεις και πολλοί κάτοικοι κατήγγειλαν «θέατρο» από το καθεστώς του Μπασάρ αλ Ασαντ. Κάτι ανάλογο συνέβη και κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία, όπου η τελευταία έχει αναπτύξει ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις και διατηρεί υπό τον έλεγχό της μια ευρεία λωρίδα γης.

Οσο για τις περιοχές της Βορειοανατολικής Συρίας, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα τρίτο του εδάφους της χώρας και στις οποίες κυριαρχεί το κουρδικό στοιχείο (με τη στήριξη και των ΗΠΑ), οι πληροφορίες αναφέρουν πως οι Αρχές έκλεισαν τις διαβάσεις προς τις ζώνες τις οποίες ελέγχει η κυβέρνηση, προκειμένου οι κάτοικοι να μην προσέλθουν στα εκλογικά τμήματα. Επίσης, σε αρκετές πόλεις στις οποίες οι αντίπαλοι του Ασαντ εξακολουθούν να διαθέτουν επιρροή, όπως είναι η Ντεράα στο νότιο τμήμα της χώρας, η αντιπολίτευση κάλεσε σε μποϊκοτάζ της διαδικασίας, προκηρύσσοντας μάλιστα και απεργία.

Παρ’ όλα αυτά, η Δαμασκός ισχυρίστηκε πως οι εκλογές διεξήχθησαν κανονικά και χωρίς παρατράγουδα και ότι το αποτέλεσμά τους (επισήμως θα ανακοινωθεί μέσα στις επόμενες 48 ώρες, μετά και την παράταση της ψηφοφορίας έως τα μεσάνυχτα) είναι απολύτως νόμιμο – το οποίο, όπως ήταν γνωστό εκ των προτέρων, δεν είναι άλλο από τη θριαμβευτική επανεκλογή του Ασαντ για επτά ακόμα χρόνια. Πρόκειται, όπως είναι γνωστό, για τον μονάρχη ο οποίος πριν από 30 χρόνια κληρονόμησε την εξουσία από τον πατέρα του και ιστορική μορφή του κινήματος Μπάαθ, Χαφέζ αλ Ασαντ, για να βρεθεί αντιμέτωπος με μια ταπεινωτική ήττα και τον αφανισμό εξαιτίας της ένοπλης εξέγερσης που ξέσπασε το 2011 – και να σωθεί μόνο χάρη στη στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας και, δευτερευόντως, του Ιράν.

Το γεγονός ότι εκατομμύρια Σύροι αντιμετώπισαν τη χθεσινή διαδικασία με ανακούφιση, θεωρώντας ότι σηματοδοτεί την ημέρα κατά την οποία γυρίζουν σελίδα και αφήνουν πίσω τους τον πόλεμο, δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Με τη χώρα τους να παραμένει κατακερματισμένη και τις εστίες που μπορούν να πυροδοτήσουν ανά πάσα στιγμή νέα έκρηξη να είναι πολλές, οι εκλογές μπορούν να χαρακτηριστούν παρωδία. Οχι τόσο επειδή η Δύση έκανε λόγο για «σκηνοθετημένη διαδικασία, που δεν είναι ούτε ελεύθερη ούτε δίκαιη», αλλά και εξαιτίας της κατάστασης που επικρατεί.

Επειδή, όπως περιγράφηκε, οι εκλογές (τις οποίες, πάντως, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε παράνομες) δεν αφορούσαν όλη την επικράτεια και το σύνολο του λαού της Συρίας. Διότι, ακόμα και όσοι κατοικούν στις περιοχές στις οποίες στήθηκαν κάλπες δεν διέθεταν, πρακτικά, εναλλακτική επιλογή – παρά την τυπική παρουσία δύο ακόμα υποψηφίων. Και τέλος, εξαιτίας της άθλιας οικονομικής κατάστασης στην οποία ζει το 80% περίπου του πληθυσμού, αλλά και της ύπαρξης εκατομμυρίων προσφύγων οι οποίοι δεν έχουν πού να επιστρέψουν. Σημειώνεται, για του λόγου το αληθές, πως σύμφωνα με έκθεση της ΜΚΟ World Vision, το συνολικό κόστος του δεκαετούς πολέμου φτάνει το 1 τρισ. ευρώ.