Διχασμός στο κίνημα Black Lives Matter

Ενας περίπατος σχεδόν σε κάθε αστική γειτονιά στις ΗΠΑ είναι αρκετός για να καταλάβει κάποιος την υποστήριξη προς το κίνημα Black Lives Matter (Οι ζωές των μαύρων αξίζουν), την οργάνωση που γεννήθηκε μέσα από τα social media το 2013 μετά την αθώωση του 28χρονου Τζορτζ  Ζίμερμαν ο οποίος πυροβόλησε και σκότωσε τον 17χρονο Αφροαμερικανό Τρέιβον Μάρτιν στο Σάνφορντ της Φλόριντα. Οκτώ χρόνια αργότερα, το κίνημα έχει γίνει γνωστό παγκοσμίως και τα αιτήματά του καθορίζουν τον κοινωνικό διάλογο στις ΗΠΑ.

Οι σημαίες του κινήματος βρίσκονται σε κατώφλια και παράθυρα πολλών σπιτιών και διαμερισμάτων όλων των κοινωνικών τάξεων, όπου συνυπάρχουν με την αμερικανική σημαία. Η οργάνωση, η οποία δέχθηκε δωρεές ύψους 90 εκατ. δολαρίων πέρυσι, φαίνεται να περνά μια σοβαρή κρίση, κυρίως λόγω αμφισβήτησης της όλης διαχείρισης, γράφει η ισπανική εφημερίδα «El Pais».

Η 35χρονη Τόρι Τζόνσον έφυγε από την Ιντιάνα και έφθασε στο Λος Αντζελες το 2012. Εργάστηκε στην κοινότητα του Χάντινγκτον Μπιτς, μια συντηρητική, κυρίως λευκή περιοχή, όπου μόνο το 1,4% του πληθυσμού ήταν Αφροαμερικανοί. «Είμαστε λίγοι. Υπάρχουν περίπου 10.000 επιχειρήσεις στην περιοχή και μόνο σε τρεις-τέσσερις οι ιδιοκτήτες είναι μαύροι» λέει, περιγράφοντας τις προσπάθειές της να προσελκύσει άτομα και από άλλες φυλετικές ομάδες. Ηγήθηκε των διαδηλώσεων του Black Lives Matter τον Μάιο του 2020, όταν χιλιάδες Αμερικανοί κατέβηκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ. Προσπάθησε να συνδεθεί με τα κεντρικά γραφεία του κινήματος, που δημιουργήθηκε από τους καλιφορνέζους ακτιβιστές Πατρίς Καν-Κάλορς και Αλίσια Γκάρζα, όμως δεν πήρε απάντηση.

Κάπως έτσι η Τζόνσον χρησιμοποίησε τον τίτλο του κινήματος ως πολιτική πλατφόρμα, προσπαθώντας να εκλεγεί στο δημοτικό συμβούλιο της περιοχής. «Υπάρχει διχασμός στο εσωτερικό της οργάνωσης» λέει. «Χρειαζόμαστε ηγεσία, κάποιον που να βγει μπροστά και να οργανώσει το κίνημα».  Επικριτικές φωνές όπως της Τζόνσον ακούγονται όλο και περισσότερο στις ΗΠΑ. Οχι μόνο από τοπικά στελέχη αλλά και από τους συγγενείς θυμάτων αστυνομικής βίας που θέτουν ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα του κινήματος. Μια εξ αυτών είναι η Ταμίκα Πάλμερ, μητέρα της 26χρονης Μπριόνα Τέιλορ που δολοφονήθηκε στο Κεντάκι τον Μάρτιο του 2020 από αστυνομικούς που εισέβαλαν στο σπίτι της κατά λάθος.

Η Λίζα Σίμπσον, μητέρα του 18χρονου Ρίτσαρντ Ρίσερ, που δολοφονήθηκε από αστυνομικούς στην Καλιφόρνια το 2016, έχει κατηγορήσει την ηγεσία της οργάνωσης ότι είναι δύσκολα προσβάσιμη. «Λένε ότι μπορεί ο καθένας να τους μιλήσει, αλλά εγώ προσπαθώ πέντε χρόνια και δεν τα έχω καταφέρει» υποστηρίζει. «Δεν τους έχω δει ποτέ στο Λος Αντζελες παρότι γεννήθηκα και μεγάλωσα εδώ» προσθέτει.

Αλλοι ακτιβιστές έχουν εξαπολύσει κατηγορίες για έλλειψη διαφάνειας στην οικονομική διαχείριση. Η Νατζί Αλι τούς ζητά να καλύψουν τα νομικά έξοδα για τις οικογένειες των θυμάτων, με τα εκατομμύρια των δωρεών. Και προχώρησε στην αποκάλυψη ότι η Πατρίς Καν-Κάλορς αγόρασε τρία σπίτια μεταξύ 2016 και 2020, δύο εκ των οποίων στο Λος Αντζελες και ένα στην Ατλάντα, έναντι περισσοτέρων του 1,5 εκατ. δολαρίων. Μια αποκάλυψη που διέλυσε ακόμα περισσότερο τις ήδη περίπλοκες σχέσεις μεταξύ των στελεχών του κινήματος.