{T16}Ηλεί{T16}α

Επέλεξε, λένε οι «διαρροές», την Ηλεία ως πρώτο σταθμό των περιοδειών που ξεκινά μετά την άρση του lockdown αναγνωρίζοντας τα μείζονος σημασίας ζητήματα που την απασχολούν. Οπως ότι βρέθηκε «εκτός πανεπιστημιακού χάρτη», είναι «σε τέλμα ο οδικός άξονας Πάτρα – Πύργος – Καλό Νερό», κι έχει «νοσοκομεία με ελλιπές και με μετακινούμενο ιατρικό προσωπικό». Για να το πούμε συντομότερα: ο Αλέξης Τσίπρας τη διάλεξε γιατί γεννήθηκε έτοιμος να ακολουθήσει το τζαβαρικό πολιτικό υπόδειγμα.

Τιμόνι

«Το ζητούμενο» κατά τον Χρήστο Γιαννούλη «είναι πλέον οι εξελίξεις στις ΗΠΑ να λειτουργήσουν ως ντόμινο και να συμπαρασύρουν και την Ευρώπη που σε μεγάλο βαθμό παραμένει αγκιστρωμένη στο ετοιμοθάνατο νεοφιλελεύθερο δόγμα που κυριάρχησε τα τελευταία 40 χρόνια. Είναι στο χέρι των λαών να στρέψουν το τιμόνι». Δεν θέλω να διαλύσω το κόκκινο συννεφάκι του φίλτατου συντρόφου, αλλά τα τελευταία 40 χρόνια οι λαοί δεν εξέλεγαν τις ευρωπαϊκές ηγεσίες;

ΜΜΕ

Για τον Νίκο Φίλη η καταδίκη του καθεστώτος Λουκασένκο είναι εύκολη και ανέξοδη. Το θέμα είναι αντιληφθούμε ότι η ελευθερία του Τύπου βρίσκεται στο στόχαστρο πολλών εξουσιών, και ειδικά στην Ελλάδα. Υπάρχει ομολογουμένως ένα άλμα σκέψης από τη λευκορωσική κρατική αεροπειρατεία στο μόνιμο συριζαϊκό παράπονο πως τα εγχώρια μίντια είναι φιλικά προς την κυβέρνηση. Προφανώς ξεχνάει τους διθυράμβους που έγραφαν για την κυβερνώσα Αριστερά – ό,τι κι αν έκανε – τα αντιπολιτευόμενα σήμερα ΜΜΕ. Ή του λείπουν εκείνες οι εποχές.

Αυτοψυχανάλυση

«Με τους Τούρκους αισθάνομαι αδερφός, με τους Ευρωπαίους συνεταίρος» είπε ο Γιάννης Μπουτάρης. Ως συνήθως ήταν ωμά ειλικρινής. Τόσο ωμά που αντί να διαβάσει κανείς τη δήλωσή του σαν απόπειρα αυτοψυχανάλυσης του συλλογικού μας εαυτού – αφού όλοι βλέπουμε τα κοινά μας με τους γείτονες, αλλά προτιμάμε να μιλάμε για όσα μας έχουν ενώσει με την Ευρώπη -, την απορρίπτει με τη λογική «αφού δεν έχεις πράγματα ευχάριστα να πεις, καλύτερα να μη μας πεις τίποτα».