Η μετάλλαξη που έφερε τον τίτλο

Στα πρώτα του βήματα ως προπονητή (πλέον) της ανδρικής ομάδας, ο Πάμπλο Γκαρσία αντιδρούσε περισσότερο σαν να είναι ακόμα παίκτης. Παράπονα από βιώματα του παρελθόντος και ατάκες τύπου «Εγώ περπατάω με ψηλά το κεφάλι και όχι σαν κατσαρίδα» ή «Οταν οι άλλοι παίζουν φιλικά, εμείς δίνουμε συνέχεια τελικούς». Μέχρι να βρει τα πατήματά του και να ισορροπήσει πιο σωστά στον νέο του ρόλο, το πρωτάθλημα είχε «πετάξει» πριν καν η ομάδα του ΠΑΟΚ φτάσει στα πλέι οφ. Και σαφώς είχε μεγάλο μερίδιο ευθύνης, έστω και αν δεν ήταν (όσον αφορά τον σχεδιασμό του καλοκαιριού) δική του η ομάδα.
Είχε πολλά δικά του παιδιά σε αυτήν, είτε μεγαλύτερα (όπως ο αρχηγός Αντρέ Βιεϊρίνια, με τον οποίο είχε και έχει ξεχωριστή σχέση αφού είχαν παίξει και συμπαίκτες στον Δικέφαλο) είτε μικρότερα, δικά του «διαμάντια» από την άκρως επιτυχημένη ομάδα της Κ19, μόνιμη πρωταθλήτρια και αήττητη υπό τις οδηγίες του την τελευταία τριετία.
Ομως ξεκίνησε με λάθος τρόπο, μιλώντας περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Πήρε την ομάδα με εννιά βαθμούς, μόλις έναν βαθμό πίσω από τον Ολυμπιακό, και τελείωσε το πρωτάθλημα στο -26 από τους Ερυθρόλευκους! Σαφώς αδίκησε τον εαυτό του και την ομάδα του και αυτό το κατάλαβε πριν καν τελειώσει η κανονική περίοδος και μπαίνοντας στην τελική ευθεία άλλαξε το… τσιπάκι. Επικεντρώθηκε στη δουλειά του με τους συνεργάτες του, μίλησε αρκετά με τον προπονητή εντός γηπέδου (Βιεϊρίνια), άλλαξε και τον σχηματισμό παίζοντας πλέον με τρεις πίσω – κάτι που είχε ταιριάξει στον ΠΑΟΚ επί Φερέιρα – και άρχισαν να έρχονται τα εντυπωσιακά αποτελέσματα στα πλέι οφ που ανέβασαν κατακόρυφα την ψυχολογία της ομάδας. Στον τελικό ο ουρουγουανός τεχνικός έβαλε τις βάσεις από την αρχή όταν δέχτηκε ότι ο Ολυμπιακός είναι πιο ποιοτικός και έχει περισσότερες λύσεις και έπαιξε πολύ έξυπνα με συντηρητικό πλάνο, περιμένοντας πιο πίσω τους Ερυθρόλευκους και κάνοντας η ομάδα του τις ευκαιρίες στο πρώτο μέρος (όπου έλειπε ο Φορτούνης). Αντέχοντας στην πίεση, περίμενε να «χτυπήσει» στο τέλος (βλέποντας τα κενά στην ερυθρόλευκη άμυνα), φρεσκάροντας τόσο τα χαφ (Τσιγγάρας αντί Ουάρντα) όσο και την επίθεση (Κρμέντσικ αντί Σβιντέρσκι) και δικαιώθηκε με τον Τσέχο να βγαίνει τρεις φορές τετ α τετ σε ένα εξάλεπτο, με την τρίτη να είναι και η φαρμακερή. Ομως όλα έγιναν από τη μετάλλαξη (σε σκέψη και κινήσεις) του Πάμπλο Γκαρσία στο φινάλε της περιόδου.













