Νίκη των ρομαντικών

Ούτε παραγγελία να ερχόταν ο (παραδοσιακός σε εκπλήξεις) τελικός κυπέλλου Αγγλίας σε αυτή την περίοδο όπου είχε απασχολήσει την επικαιρότητα η – σχεδόν πραξικοπηματική – προσπάθεια για τη δημιουργία της ευρωπαϊκής σούπερ λίγκας μέσα σε μια νύχτα από τους ισχυρούς του ισπανικού, ιταλικού και αγγλικού ποδοσφαίρου. Με τη νίκη της Λέστερ επί της Τσέλσι (1-0).  Από τη μία πλευρά ένα από τα υποψήφια μέλη της συγκεκριμένης λίγκας και από την άλλη μια ομάδα (Λέστερ) που έχει κλέψει την παράσταση στην Αγγλία, ιδιαίτερα με την ιστορία της… Σταχτοπούτας. Ή αν θέλετε στο πιο όμορφο παραμύθι των τελευταίων δεκαετιών, μέχρι το 2016 όπου η Λέστερ στέφθηκε πρωταθλήτρια.

Καθώς χρειάστηκε να περάσουν 38 χρόνια από τη Νότιγχαμ του Μπράιαν Κλαφ για να ξαναδούμε στην Αγγλία πρωταθλήτρια μια ομάδα που δεν είχε κερδίσει ποτέ ξανά τον τίτλο.

Στην εποχή του άφθονου χρήματος της καθ’ όλα επαγγελματικής Premier League έμοιαζε απίθανο να συμβεί κάτι τέτοιο. Και όμως η Λέστερ τα κατάφερε. Ανέτρεψε τους «κανόνες» και απέδειξε ότι μια «παρέα», που κοστίζει ελάχιστα μπροστά στα μπάτζετ των παραδοσιακών δυνάμεων, μπορεί να γράψει ιστορία. Οταν μάλιστα έναν χρόνο πριν είχε γλιτώσει στο τσακ τον υποβιβασμό! Ναι, η Λέστερ στη σημερινή αθλητική (και όχι μόνο) πραγματικότητα όπου όλα κινούνται γύρω από το χρήμα αποτελεί την απάντηση, το αντίδοτο. Και πάνω απ’ όλα την απόδειξη ότι ακόμα και σήμερα ο ρομαντισμός, η αυθεντικότητα, η απλή χαρά του παιχνιδιού μπορεί να υπάρξει και να υποστηριχθεί ανάλογα. Η Λέστερ (που φυσικά έχει και αυτή – ως μέλος του πλουσιότερου πρωταθλήματος της Ευρώπης – οικονομική άνεση) συμβολίζει τη διαφορετικότητα και «φτιάχνει» όμορφες ιστορίες, όπως αυτή του τερματοφύλακα Κάσπερ Σμάιχελ, του γιου του μεγάλου Πίτερ Σμάιχελ, που αποτελεί μία από τις πιο εμβληματικές σημαίες του συλλόγου μαζί με τον Τζέιμς Βάρντι. Δύο μεγάλοι παίκτες που δεν μπήκαν καν στη σκέψη να εξαργυρώσουν την εκπληκτική πορεία του 2016 με μια ακριβή μεταγραφή σε έναν από τους μεγάλους. Η αντίπαλός της στον τελικό, η Τσέλσι, της είχε πάρει τότε τρεις, με τον έναν να παίζει και στον τωρινό τελικό (Ν’Γκολό Καντέ), οι άλλοι δύο ήταν ο Ντάνι Ντρινκγουότερ και (πιο πρόσφατα) ο Μπεν Τσίλγουελ. Ενώ η Μάντσεστερ Σίτι τής πήρε τον Ριάντ Μαχρέζ και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον Χάρι Μαγκουάιρ. Δηλαδή τρεις ομάδες της φιλόδοξης ευρωπαϊκής σούπερ λίγκας κόντρα στην ασυμβίβαστη Λέστερ, που όχι μόνο διατηρήθηκε σε ικανοποιητικό επίπεδο, αλλά τώρα πήρε το κύπελλο και διεκδικεί και έξοδο και στο Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι σίγουρο ότι οι οπαδοί της εξακολουθούν να είναι πολύ υπερήφανοι (πανηγύρισαν έξαλλα το Σάββατο) και στην παρούσα φάση μπορεί να τους ζηλεύουν αυτοί των μεγάλων αγγλικών κλαμπ οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό βοήθησαν να γκρεμιστεί (πριν καν χτιστεί) η Σούπερ Λίγκα.