«Ωρα να ανατρέψουμε το παγιωμένο κλίμα εξισωτισμού στον δημόσιο τομέα»

Ο εκσυγχρονισμός του δημόσιου τομέα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα της κυβέρνησης και μια από τις εμβληματικότερες προεκλογικές της δεσμεύσεις. Προς την κατεύθυνση αυτή περιλαμβάνονται – όπως άλλωστε περιγράφονται και στο σχέδιο «Ελλάδα 2.0» του Ταμείου Ανάκαμψης – η διαμόρφωση συστημάτων ανταμοιβών και κινήτρων για τους δημόσιους υπαλλήλους κατ’ αντιστοιχία πρακτικών που χρόνια τώρα ισχύουν στον ιδιωτικό τομέα και στοχεύουν από τη μια στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού και από την άλλη στη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Μέσα από τον σχεδιασμό τέτοιων συστημάτων επιχειρούμε να ανατρέψουμε το διαχρονικά παγιωμένο κλίμα εξισωτισμού που υπάρχει στο Δημόσιο και να χτίσουμε μια κουλτούρα αξιοκρατίας βάσει της οποίας ο εργατικός και παραγωγικός υπάλληλος, ο υπάλληλος που δίνει τον καλύτερό του εαυτό για την εξυπηρέτηση του πολίτη, ο ευσυνείδητος υπάλληλος που αυξάνει την προστιθέμενη αξία της προσφερόμενης υπηρεσίας, να μπορεί τρόπον τινά να επιβραβεύεται. Το αυτό επεκτείνεται εξίσου και στις οργανικές μονάδες που εκπληρώνουν επιτυχώς τους στόχους της διοίκησης και μπορούν να αποτελέσουν ακόμα και παράδειγμα προς μίμηση μέσα από τη διάδοση των καλών πρακτικών βάσει των οποίων λειτουργούν αποτελεσματικά.

Αν επιθυμούμε ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό Δημόσιο, ένα Δημόσιο που να εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τον πολίτη – και πιστεύω πως αυτό είναι κάτι που συνιστά όχι απλά ευχή και επιθυμία, αλλά απαίτηση όλων των Ελλήνων -, δεν μπορούμε να αφήνουμε έξω από την κουβέντα ζητήματα επιβράβευσης και ανταμοιβής των δημόσιων λειτουργών που υπερβάλλουν εαυτόν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.