ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ

Σημαία στον άνεμο

Ωραίο το βοριαδάκι ύστερα από τόσες μέρες ζέστης αλλά έφερε μαζί και τα απρόοπτά του. Γιορτάζοντας την Ημέρα της Ευρώπης, η Κατερίνα Σακελλαροπούλου και ο Μαργαρίτης Σχοινάς βρέθηκαν στον Ιερό Βράχο για την ταυτόχρονη έπαρση της ελληνικής σημαίας και της σημαίας της ΕΕ. Η γαλανόλευκη ήταν μεγάλη και βαριά, ο άνεμος μπόλικος, δεν ήθελε και πολύ -ξέφυγε για λίγο από τον εύζωνα που την κρατούσε και κατευθύνθηκε προς τους επισήμους. Ο Μαργαρίτης έσπευσε να βοηθήσει την Πρόεδρο της Δημοκρατίας (η οποία βέβαια μια χαρά τα κατάφερνε), γρήγορα όμως η κατάσταση διορθώθηκε. Μην ήταν κακός οιωνός μόνο.

Γυρίσματα

Στο Αθλητικό Κέντρο Ζωγράφου βρέθηκε το Σάββατο ο Κυριάκος Πιερρακάκης, μαζί με τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Λεωνίδα Χριστόπουλο, δίνοντας το παρών στα γυρίσματα της ταινίας της Ντίσνεϊ με θέμα τη ζωή του Γιάννη Αντετοκούνμπο – η οποία, μεταξύ άλλων, χρηματοδοτείται από το ΕΚΟΜΕ. Η ταινία θα βγει στη διαδικτυακή πλατφόρμα της εταιρείας (όπως Netflix, δηλαδή) και θα λέγεται «Greek Freak». Τον ρόλο του Γιάννη θα υποδυθεί ο πρωτοεμφανιζόμενος Ούτσε Αγάντα, ο οποίος πριν από λίγες ημέρες πόσταρε φωτογραφίες στο Instagram από την επίσκεψή του στην Ακρόπολη.

«Φρέσκο πρόσωπο»

Δεν το λες και περίεργο που το Μέγαρο Μαξίμου στάθηκε τόσο πολύ στη δήλωση της Εφης Αχτσιόγλου για την κανονικότητα και την ευκαιρία της πανδημίας για την Αριστερά – και άλλα περίεργα έχουν ακουστεί στις διάφορες διαδικτυακές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ξεχνιούνται ύστερα από λίγο. Η Αχτσιόγλου όμως θεωρείται το «φρέσκο πρόσωπο» του ΣΥΡΙΖΑ. Αν και το «φρέσκο πρόσωπο» μιλάει όπως το παλιό, τότε δεν αγχώνει τον αντίπαλο.

Γράμμα απ’ το Λονδίνο

Οι Εργατικοί έχασαν το Χάρτλπουλ και κέρδισαν το Λονδίνο. Κι αν το πρώτο είναι μια ένδειξη πως η μεσαία τάξη του «κόκκινου τείχους» δεν έχει ακόμη πειστεί να επιστρέψει στο πολιτικό της σπίτι, το δεύτερο δείχνει τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην αγγλική περιφέρεια και την πρωτεύουσα: οι νεότερες γενιές των κατοίκων του Λονδίνου είναι πιο ανοιχτές στην πολυπολιτισμικότητα, πιο φιλοευρωπαϊκές και πιο προοδευτικές. Κι όμως – το έδειξε το 2016 -, από μόνες τους δεν φτάνουν.