Ηχοδύναμα

Brandenburg Project: Thomas Dausgaard, Σουηδική Ορχήστρα Δωματίου, BIS, 3 SACD

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σχετικά συνήθης τακτική: ερμηνευτές να παραγγέλνουν έργα σύγχρονων συνθετών, με τα οποία πλαισιώνουν πλήρεις εκδόσεις έργων συνθετών του παρελθόντος. Πρόσφατα το έκανε ο Μπουχμπίντερ με τις «Παραλλαγές Ντιαμπέλι» του Μπετόβεν. Πιο πριν το είχε κάνει ο Μάρις Γιάνσονς με τις πλήρεις συμφωνίες επίσης του Μπετόβεν, αλλά και άλλοι, με άλλους συνθέτες – ιδίως στο μπαρόκ που, κατά κάποιον τρόπο, θεωρείται ότι προσφέρεται για τέτοιου είδους «γέφυρες». Το ίδιο έκανε εδώ και ο Thomas Dausgaard με έξι διαφορετικούς σύγχρονους συνθέτες, σε καθέναν από τους οποίους παράγγειλε ένα έργο για τα ισάριθμα Βρανδεμβούργια Κοντσέρτα του Μπαχ. Η διαφορά είναι όμως ότι οι παραγγελίες αυτές έχουν ξεκινήσει πολύ πιο πριν: ήδη από το 2001. Τώρα όμως ήρθε η στιγμή να γίνουν κομμάτι της δισκογραφίας με τον εξαιρετικό αυτόν μαέστρο να διευθύνει την επίσης εξαιρετική Σουηδική Ορχήστρα Δωματίου, της οποίας είναι και ο αρχιμουσικός.

Ο Dausgaard επιστράτευσε για αυτόν τον σκοπό τους συνθέτες Mark-Anthony Turnage, Steven Mackey, Anders Hillborg, Olga Neuwirth, Uri Caine και Brett Dean, με τον προτελευταίο να είναι ίσως και ο πιο γνωστός για τέτοιου είδους δουλειές – έχει εισφέρει ο ίδιος εξαιρετικές δικές του προσεγγίσεις στον Μπαχ, στον Μότσαρτ, στον Μπετόβεν και ιδίως στον Μάλερ, οι οποίες ήταν και οι πρώτες που τον έκαναν διεθνώς γνωστό. Τώρα, τα έργα αυτά πλαισιώνουν μια νέα έκδοση των Βρανδεμβούργιων στην οποία, εκτός από τους παραπάνω, μετέχουν και μία σειρά επιλεγμένοι σολίστ από τους πιο δυνατούς της τρέχουσας διεθνούς μουσικής σκηνής, που ο καθένας τους κάνει τη δική του σπουδαία πορεία τόσο στη σκηνή όσο και στη δισκογραφία. Μεγάλα ονόματα, όπως οι Clare Chase, Mahan Esfahani, Håkan Hardenberger, Pekka Kuusisto και Tabea Zimmermann.

Το σύνολο αυτής της δουλειάς παρουσιάστηκε για πρώτη φορά δημόσια το 2018, στα BBC Proms στο Λονδίνο, ενώ χρειάστηκε ενάμιση χρόνος μέχρι να ολοκληρωθούν οι ηχογραφήσεις που τώρα γίνονται διαθέσιμες – προφανώς λόγω τόσο του σίγουρα γεμάτου προγράμματος των μουσικών όσο ίσως και των πρώτων μηνών της COVID-19 που επηρέασε τα πάντα – ακόμα και τη δισκογραφία. Πλέον, ο ακροατής μπορεί να ακούσει αυτόν τον φανταστικό διάλογο ανάμεσα σε σύγχρονους συνθέτες και στα έργα αυτά του Μπαχ, που περιλαμβάνονται στα πιο αγαπητά στο διεθνές κοινό και στα πιο πολυηχογραφημένα στην ιστορία της δισκογραφίας. Χωρίς αμφιβολία, είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόκληση. Ωστόσο ακόμα και όσοι δεν νιώθουν εξοικειωμένοι με τη νέα μουσική, ή δεν έχουν καν τη διάθεση να το επιχειρήσουν, δεν θέλουν λ.χ. να ακούσουν ηχογραφήσεις που περιλαμβάνουν (και) ήχους γραφομηχανών ή άλλων «οργάνων», δεν πρέπει να ξεχνάνε ότι εδώ υπάρχει πριν απ’ όλα ο ίδιος ο Μπαχ: τα κοντσέρτα της έκδοσης είναι δώδεκα. Και οι μουσικοί αυτοί υπηρετούν τα έργα του εντυπωσιακά καλά. Τα Βρανδεμβούργια, που ηχογραφούνται ήδη από τον Μεσοπόλεμο από ατέλειωτο αριθμό πολύ μεγάλων μουσικών, επίσης κι αυτά δεν τελειώνουν δισκογραφικά ποτέ. Και ευτυχώς…