Το μέλλον ξεκινά {LF}αύριο το πρωί

Τα βασανιστικά Πάθη, η θανάτωση στον Σταυρό και η Ανάσταση της Ψυχής είναι μηνύματα που αφορούν τους Πάντες. Είτε θρησκεύονται με βεβαιότητες, είτε τους προβληματίζει το αβέβαιο στίγμα της Ζωής. Οι πιο ευαίσθητοι σε παρόμοιους στοχασμούς είναι οι νεότεροι. Για τον απλό λόγο ότι έχουν όλη τους τη ζωή μπροστά.

Από την άλλη, όμως, οι νέοι που ετοιμάζονται να κάνουν το επόμενο μεγάλο βήμα, να δημιουργήσουν μια και δυο νέες υπάρξεις, είναι απογοητευμένοι. Λογικό. Από το 2010, όταν έσκασε η Μεγάλη Κρίση. Από την Περιπέτεια του 2015. Από την πάλη με την Πανδημία. Μια υπερδεκαετία με απαισιόδοξες σκέψεις και προοπτικές. Η απομόνωση και η προοπτική μιας δυσκολότερης ζωής είναι το χειρότερο εμπόδιο στην οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης ανάμεσα στην κοινωνία, εκπροσωπούμενη από την Πολιτεία, και τη φουρνιά που καλείται να περάσει την Ελλάδα μας στην Επόμενη Εποχή.

Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης θα γίνει σε δύο χρόνους. Σε πρώτο χρόνο πρέπει να αλλάξουμε τον ορίζοντα της ζωής της γενιάς των τριών παραπάνω κρίσεων. Σε δεύτερο χρόνο, στον μακρότερο ορίζοντα της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που θα ζούμε στις ηλικίες 65 και μετά.

Ενα παράδειγμα: σε λίγες εβδομάδες θα έρθει προς συζήτηση στη Βουλή ένας νέος μηχανισμός συνταξιοδότησης που αφορά όσους ξεκινούν τη διαδρομή τους στον μακρό ορίζοντα των επόμενων 40 χρόνων. Θα μπορούν να αποταμιεύουν με ασφάλεια, να χτίζουν δηλαδή ένα διαρκώς μεγαλύτερο Επικουρικό Κεφάλαιο «65+», που θα παραμένει άθικτο από τις τρέχουσες και συνεχείς υποχρεώσεις προς τους σημερινούς συνταξιούχους και όσους θα βγουν στη σύνταξη μέχρις ότου έρθει η ώρα να χρησιμοποιηθούν οι επενδύσεις του νέου μηχανισμού. Από πρακτική άποψη μπορούμε να δούμε το νέο σύστημα ως μια άμεση, πρόσθετη και πάγια μείωση της φορολογίας για τα επόμενα 30-40 χρόνια. Η αντιπολίτευση βιάστηκε να απορρίψει αυτή τη σκέψη. Ελπίζω να αλλάξει τη στάση της.

Χρειαζόμαστε όμως κάτι ακόμη, σημαντικό και αποτελεσματικό για την αμέσως επόμενη περίοδο: την τριετία, αρχικώς, την πενταετία, για μεγαλύτερη σιγουριά. Οι προβλέψεις Σταϊκούρα, υπουργού Οικονομικών, όπως παρουσιάστηκαν στο Υπουργικό Συμβούλιο αυτής της εβδομάδας, προσβλέπουν σε ένα Εθνικό Εισόδημα (ΑΕΠ) στο τέλος του 2024 αυξημένου κατά 20% έναντι εκείνου που είχαμε στο κλείσιμο του 2020. Μήπως είναι υπερβολικά αισιόδοξη αυτή η πρόβλεψη;

Αισιόδοξη είναι, υπερβολικά, όμως, όχι! Χρειάζεται όμως κίνητρο και, κυρίως, αλλαγή μοντέλου. Κυρίως στην πλευρά της εργασίας και του κεφαλαίου, το ιδιότυπο αυτό μείγμα οικονομικού καυσίμου που τροφοδοτεί τις προϋποθέσεις κοινωνικής ευμάρειας. Για να το επιτύχουμε χρειάζεται να αυξήσουμε, σήμερα, την πραγματική αμοιβή των νεότερων μισθωτών και να βελτιώσουμε την ανταμοιβή του επιχειρηματικού ρίσκου. Αυτό τον σκοπό έχουν οι προσθήκες και αλλαγές στο εργατικό δίκαιο, που ήδη συζητούνται. Με άλλα λόγια, το μέλλον ξεκινά αύριο το πρωί. Καλή Ανάσταση!

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής