Το αποτύπωμα {LF}της ανατροπής

Το σκηνικό και το κοστούμι, ως αναπόσπαστο μέρος μιας θεατρικής παράστασης, οφείλει να υπηρετεί το όραμα του σκηνοθέτη, να μην ξεχωρίζει, να εντάσσεται στον στόχο, στο τελικό αποτέλεσμα. Την ίδια στιγμή το σκηνικό και το κοστούμι έχει τη δική του προσωπικότητα: Χτίζει κόσμους, ντύνει ανθρώπους-ηθοποιούς-ρόλους. Το θεατρικό περιβάλλον αποκτά θερμοκρασία, φωτίζεται, σκοτεινιάζει, δημιουργεί ένα αίσθημα θαλπωρής ή αποξένωσης, γεννά φόβο ή αγάπη. Εχει μεγάλη δύναμη το σκηνικό και το κοστούμι στη σκηνή. Γι’ αυτό και η συνεργασία σκηνοθέτη και σκηνογράφου-ενδυματολόγου αποτελεί ένα καθοριστικό δίδυμο, ένα ντουέτο διαρκείας.

Κάπως έτσι πορεύθηκε στο θέατρο και η Ελλη Παπαγεωργακοπούλου (1966-2021) που έφυγε από τη ζωή τόσο ξαφνικά και τόσο απότομα πριν από δέκα ημέρες. Κάπως έτσι, μέσα από τις συνεργασίες της κυρίως με τον Θωμά Μοσχόπουλο, τον Γιώργο Λάνθιμο και τον Νίκο Καραθάνο, άφησε το δικό της αποτύπωμα, με μια διαφορά, τη δική της διαφορά: οι κόσμοι που γέννησε και όλοι εκείνοι που φόρεσαν τα κοστούμια της, πλήρως ενταγμένοι στο σκηνοθετικό όραμα, καθόρισαν τον τόπο της θεατρικής πράξης. Η «επανάσταση» που έφερε το «Shopping and fucking» στον Εξώστη, τότε, του Αμόρε πέρασε και από τους δικούς της λονδρέζικους δρόμους. Το ίδιο και η τελευταία παράσταση προτού κλείσει το Θέατρο του Νότου, με τις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου, εκείνα τα γυάλινα κουτιά με την υπογραφή της.

Αλήθεια, οι «Οκτώ γυναίκες» θα ήταν ίδιες χωρίς εκείνο το «βουναλάκι» στη σκηνή από όπου κατρακυλούσαν με τα φορέματά τους; Και φυσικά η «Γκόλφω» θα έγραφε τη δική της ιστορία αν δεν κατέληγε σε εκείνες τις «κουράδες», όπως έλεγε, με τον Καραθάνο να αναρωτιέται στις πρόβες «πότε θα έρθουν τα σκατά;»… Και πόσα ακόμα, περνώντας μέσα από το ασφυκτικό (κινηματογραφικό) περιβάλλον του «Κυνόδοντα» αλλά και το πολύχρωμο, φτιαγμένο για παιδιά (και όχι μόνον), με το «Σκλαβί» της Ξένιας Καλογεροπούλου.

Είναι ισχυρό το αποτύπωμα της Ελλης Παπαγεωργακοπούλου στο θέατρο, πολύ ισχυρό και άρρηκτα συνδεδεμένο με τη θεατρική πράξη που είναι συγχρόνως και θεατρική ανατροπή.