Ονομα

«Ναι», θέλει ο Χάρης Καστανίδης την «επιστροφή του ιστορικού ακρωνυμίου μας στον τίτλο της δημοκρατικής παράταξης, γιατί αυτό θα προσδώσει στο Κίνημα Αλλαγής το βάρος μιας μεγάλης πολιτικής κληρονομιάς και της πίστης σε μία ανάλογη συνέχεια». Και δεν είναι ο μόνος που έχει εκφράσει την επιθυμία. Ο Ανδρέας Λοβέρδος πολύ νωρίτερα από εκείνον – από τότε που παρουσίασε στα μίντια την υποψηφιότητά του για τη θέση του αρχηγού – είχε αρχίσει να αναφέρει το κόμμα του ως «ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ», όχι ΚΙΝΑΛ σκέτο. Ο δε Παύλος Γερουλάνος όταν αποφασίστηκε η αναστολή λειτουργίας του πάλαι ποτέ κραταιού Κινήματος, κι έγινε το συνέδριο ενοποίησης του Κινήματος Αλλαγής το 2019, είχε κάνει καμπάνια με ένα ηλεκτρονικό ψήφισμα κατά της «ταφής» του ΠΑΣΟΚ – βέβαια, οι παροικούντες τον χώρο θυμίζουν πως είχε μαζέψει γύρω στις 2.000 υπογραφές. Μέχρι κι η ίδια η πρόεδρος επαναλαμβάνει πια συχνά ότι ποτέ δεν έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ για να χρειαστεί να επιστρέψουν σ’ αυτό. Ο πράσινος ήλιος, λοιπόν, έχει ξαναγίνει τρέντι μεταξύ των κεντροαριστερών.

Οφέλη

Τόσο τρέντι ώστε ορισμένοι να διακινδυνεύουν την πρόβλεψη πως στην εσωκομματική προεκλογική περίοδο – που άτυπα ξεκίνησε – θα αναλωθούν σε συζητήσεις για το κατά πόσο πρέπει να ονομαστούν ξανά πασόκοι, να μετονομαστούν σε πασοκοκιναλίτες ή να πορευθούν ως κιναλίτες. Οι κονεσέρ των κεντροαριστερών πραγμάτων, βέβαια, υποστηρίζουν ότι μια τέτοια αντιπαράθεση θα ήταν μάταιη. Για λόγους πρακτικούς, αλλά και ουσίας. Στην περίπτωση που ξαναγυρίσουν στο πρώτο τους όνομα δεν θα μπορούν να πάρουν ούτε σεντ από τις κρατικές επιχορηγήσεις, αφού όλο το ποσό θα πηγαίνει αυτόματα στην αποπληρωμή των δανείων του ΠΑΣΟΚ. Στην άλλη – που θα προσθέσουν το παλιό δίπλα στο νέο τους -, το πιθανότερο είναι να αυξηθούν οι παρακρατήσεις στις ρυθμίσεις που έχουν κάνει προκειμένου να ξεπληρώσουν τα χρέη του παρελθόντος. Και το κυριότερο; Τα οφέλη του brand – στο οποίο ομνύουν – τα καρπώνεται το κόμμα έτσι κι αλλιώς. Κανείς, με άλλα λόγια, δεν αμφιβάλλει πως ψηφίζοντας ΚΙΝΑΛ ψηφίζει ΠΑΣΟΚ. Επομένως, η στρατηγική που εισηγούνται θα κόστιζε κυριολεκτικά πολύ, χωρίς να προσφέρει τίποτα που δεν έχουν ήδη.