Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται έναν… Αμορίμ

Μπορείς με λίγα λεφτά να φτιάξεις μια ανταγωνιστική ομάδα; Οσο κι αν στο ποδόσφαιρο «τα λεφτά φέρνουν την ευτυχία», εντούτοις υπάρχουν εκείνες οι περιπτώσεις ομάδων που ξοδεύοντας λίγα, κέρδισαν πολλά. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της φετινής Σπόρτινγκ Λισαβόνας: τρένο στην Πορτογαλία στο μεγαλύτερο διάστημα της σεζόν, έχασε έδαφος στα τελευταία ματς και την απειλεί η Πόρτο. Πλην όμως, παραμένει το φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Με μπάτζετ πολύ χαμηλότερο από Πόρτο και Μπενφίκα. Με πολλά παιδιά από τις ακαδημίες της. Με νέα αρχή πριν από δύο χρόνια, όταν τους… κυνηγούσαν οι οπαδοί στο προπονητικό κέντρο.

Αλλά με κάτι πολύ σημαντικό: τη σωστή επιλογή προπονητή. Η Σπόρτινγκ… έσπασε το κεφάλι της για να βρει τον προπονητή εκείνον που θα την επανέφερε στις επιτυχίες. Στον πρωταθλητισμό. Αποφάσισε να επενδύσει στον άνθρωπο που θα καθίσει στην άκρη του πάγκου. Πήρε από την Μπράγκα τον Ρούμπεν Αμορίμ, πληρώνοντας ρήτρα γι’ αυτό. Του εξήγησε πως έχει να διαχειριστεί λίγα χρήματα, παίκτες που δεν είναι από το πάνω ράφι και μια ομάδα που προσπαθεί να κερδίσει τη χαμένη της αίγλη. Ηξερε πού πόνταρε. Είχε δει τη δουλειά του. Το ποδόσφαιρο που πρέσβευε.

Εναν χρόνο μετά ο Αμορίμ είναι ο προπονητής της χρονιάς στην Πορτογαλία. Και οδηγεί τη Σπόρτινγκ στην κορυφή της βαθμολογίας. Στο πρωτάθλημα που λείπει πάρα πολλά χρόνια. Ανεξάρτητα από το αν θα τα καταφέρει ή όχι, η Σπόρτινγκ βρήκε αυτό ακριβώς που έψαχνε: τη χαμένη της αίγλη. Την αίσθηση της μεγάλης ομάδας. Τον σεβασμό στα μάτια των αντιπάλων. Πολλές φορές και τον… φόβο. Χωρίς λεφτά, αλλά με πίστη σε έναν άνθρωπο νέο, δουλευταρά, με ιδέες. Αυτό ακριβώς χρειάζεται ο Παναθηναϊκός. Εναν δικό του Αμορίμ. Εναν άνθρωπο που πρώτα απ’ όλα θα τον κάνει να παίζει ωραίο ποδόσφαιρο. Που δεν θα χρειάζεται εκατομμύρια για να φτιάξει μια καλή ομάδα. Που η σχέση του με τους ποδοσφαιριστές θα είναι σχέση σεβασμού και εκτίμησης. Ολα όσα δεν έχει καταφέρει ο Λάζλο Μπόλονι δηλαδή…