Φίλαθλοι, η πρώτη γραμμή άμυνας

Hταν λάθος να πιστέψει κάποιος ότι η λύση στο ακανθώδες ζήτημα με τις ομάδες που σκοπεύουν ή σκόπευαν να μετακομίσουν στην ESL και το αντίπαλο δέος, δηλαδή την UEFA και τη FIFA, επρόκειται να δινόταν από τα δικαστήρια. Τα όποια δικαστήρια…

Κι αυτό γιατί η υπόθεση έμοιαζε περισσότερο μπλεγμένη σε σχέση με αυτό που φαινόταν. Αν ήταν έτσι, οι πάντες θα ακόνιζαν τα δικονομικά τους όπλα. Το έκαναν, αλλά το ζητούμενο δεν ήταν μόνον αυτό. Γιατί το πρώτιστο αφορούσε στο πώς θα έπειθαν τον κόσμο τους πως δεν σκόπευαν να αλλάξουν σχέση για το χρήμα, αλλά για κάτι που θα είναι καλύτερο. Μπορούν; Ηταν αυτό δυνατόν; Η αδυναμία να επιχειρηματολογήσουν

οι… αποστάτες έπαιξε μεγάλο ρόλο στην πλήρη αντιστροφή της κατάστασης και των δεδομένων.

Ο κόσμος, το κοινό, οι φίλαθλοι, οι οπαδοί, οι πελάτες, όπως κι αν θέλει κάποιος να τους χαρακτηρίζει, δεν έχουν καμιά σχέση με αυτούς του μπάσκετ, οπότε ουδείς συνειρμός μπορεί να γίνει. Στο μπάσκετ ελάχιστος φανατισμός υπάρχει, η νοοτροπία μοιάζει ολότελα διαφορετική, το πνεύμα του αγώνα αρέσκεται στην εμπορευματοποίηση κατά μία έννοια. Το ποδόσφαιρο; Οχι. Εχει μπόλικο συναίσθημα, ιστορικές καταβολές, πολύ μεγαλύτερο αριθμό πρωταγωνιστών και οπαδούς που είτε έχουν διείσδυση στις ομάδες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είτε αποκτούν λόγο στα κέντρα των αποφάσεων. Αρα, μετρούν. Αφήστε που συγκροτούν μια μεγάλη πίτα στην αγορά που προσμένει το απροσδόκητο και θέλει να στηρίζει μια ομάδα που θα κερδίσει κάτι και προσεχώς θα το κεφαλαιοποιήσει. Με είσοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Με συμμετοχή στην Ευρώπη εκεί που εξασφάλισε θέση με το σπαθί της η ομάδα. ‘Η ακόμη ακόμη φτάνοντας σε έναν αθλητικό άθλο που κανείς δεν περίμενε – ναι, στο ποδόσφαιρο αυτή είναι μια χαρά που δικαιούται κάποιος να τη γευτεί.

Οσο, λοιπόν, οι φωνές και οι αντιδράσεις του κόσμου είναι τέτοιας έντασης, τόσο θα τίθεται εν αμφιβόλω το αν προχωρήσει στο μέλλον ένα αντίστοιχο όσο και μεγαλεπήβολο σχέδιο για δημιουργία ευρωπαϊκής Λίγκας πλουσίων. Στη θέα του χρήματος δεν κάνουν όλοι προσευχές. Υπάρχουν κι αυτοί που επιμένουν σε άλλες αξίες. Και πιέζουν ώστε το υφιστάμενο στάτους κβο να μην αλλάξει ακόμη περισσότερο σε βάρος των αδυνάτων. Η μπάλα έχει συναίσθημα. Φωνή. Ψυχή. Ταυτίζεται με τα «θέλω» των φιλάθλων. Που είναι η πρώτη γραμμή άμυνας σε αυτή την επιχείρηση να αλλοτριωθεί το ωραιότερο άθλημα του πλανήτη. Αν πάψουν αυτοί να έχουν αντοχές, τότε όλα θα πάρουν τον δρόμο τον σπαρμένο με χαρτονομίσματα. Οπως αποδείχθηκε, το λέει η καρδιά τους. Ευτυχώς. Ολα πήραν τελικά τον σωστό δρόμο που οδηγεί σε μια λεωφόρο ελπίδας. Γιατί αυτός ο αγώνας των ολίγων 24ώρων, ήταν όχι μόνο αθλητικός, αλλά κοινωνικός, πολιτικός, ηθικός.