Συμφωνία{CR}

Αν κατάλαβα καλά από την τελευταία συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, στο ΚΙΝΑΛ συμφωνούν σε όλα.

Πρώτον, συμφωνούν στην αυτόνομη πορεία. Κανείς δεν είπε, ούτε υπονόησε ούτε πρότεινε κάτι διαφορετικό. Κανείς δεν ζήτησε «να γίνει πολιτικό συμπλήρωμα» κάποιου.

Δεύτερον, η Γεννηματά ξεκαθάρισε πως «όποιος θέτει σε δεύτερη μοίρα την προοπτική της παράταξης και συναρτά τις εξελίξεις μόνο με τον εαυτό του, δεν προσφέρει υπηρεσίες».

Αν το εννοεί, μπράβο της.

Υποθέτω ότι την κατάλληλη στιγμή θα εξετάσει αν ο εαυτός της υπηρετεί την προοπτική της παράταξης και φυσικά δεν θα θέσει την προοπτική της παράταξης σε δεύτερη μοίρα. Είναι γενναία δέσμευση από εκείνον (-η) που έχει την ευθύνη για την προοπτική της παράταξης και αυτός είναι πάντα ο (η) αρχηγός.

Τρίτον, όλοι συμφώνησαν σε ανοιχτές διαδικασίες. Ακριβώς δηλαδή όπως έγιναν οι πέντε τελευταίες εσωκομματικές εκλογές στο ΠΑΣΟΚ. Το 2004, το 2007, το 2012, το 2015 και το 2017.

Τέταρτον, η Γεννηματά αποσαφήνισε ότι «μέχρι τότε (σ.σ. την εκλογή αρχηγού…) δεν πρέπει να ξοδέψουμε χρήσιμο χρόνο και πολιτική ενέργεια σε προσωπικούς διαγκωνισμούς και πασαρέλα προαναγγελίας υποψηφιοτήτων».

Εχει δίκιο. Αυτός ο κίνδυνος υπάρχει.

Αλλά για να μη συμβεί το απευκταίο, που ορθώς ξορκίζει η πρόεδρος, δεν έχουν παρά να επισπευστούν οι διαδικασίες ώστε «να μην ξοδέψουμε χρήσιμο χρόνο και πολύτιμη ενέργεια». Και φυσικά να μην υπάρξει «κλίμα εσωστρέφειας».

Σε ένα πράγμα μόνο θα διαφωνήσω μαζί της. Οταν λέει για «τους πολιτικούς μας αντιπάλους» ότι «μέλημά τους είναι μόνο η διαρκής αναζήτηση κερκόπορτας για να αλώσουν την παράταξή μας».

Αντιλαμβάνομαι την ανησυχία της. Αλλά θέλω να την καθησυχάσω. Ουδείς στην κυβέρνηση ενδιαφέρεται να αλώσει ένα κόμμα του 6%-7%, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ (που προσπάθησε κι έσπασε τα μούτρα του…) ξυπνάει και κοιμάται με την έγνοια.

Ξέρετε γιατί; Επειδή όσο το ΚΙΝΑΛ μένει στο 6%-7% με τις σημερινές προϋποθέσεις, καμία σούπα δεν χαλάει. Το έχουν στο χέρι και συμφέρει. Και γι’ αυτό κανείς δεν ενδιαφέρεται να πολεμήσει πραγματικά το κόμμα ή την αρχηγό του.

Μια χαρά τούς βολεύει η κατάσταση.

Η οποία βεβαίως δεν θα έπρεπε να βολεύει το ΚΙΝΑΛ, τους οπαδούς και τα στελέχη του. Αλλά, αν δεν κάνω λάθος, δεν το συζήτησαν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Δεν συζήτησαν δηλαδή τι φταίει ή ποιος φταίει και το ΚΙΝΑΛ είναι εγκλωβισμένο σε ένα αναιμικό ποσοστό χωρίς κάποια πολιτική δυναμική.

Υποθέτω ότι θα το συζητήσουν την επόμενη φορά. Γιατί αυτό άλλωστε αποτελεί και το κεντρικό ζητούμενο στην αναμέτρηση για την αρχηγία του κόμματος.