Πριν από 20 χρόνια…

Εχει ειπωθεί πολλές φορές πως το ποδόσφαιρο αντιγράφει το μπάσκετ. ‘Η αλλιώς παίρνει ιδέες. Αρέσει ή όχι, αυτή είναι η αλήθεια. Σε κανονισμούς. Επιπλέον διαιτητές. Επιρροή της τεχνολογίας. Format των διοργανώσεων. Τώρα, σχεδόν 20 χρόνια μετά είμαστε ενώπιον μιας βαθιάς ποδοσφαιρικής κρίσης, όμοιας με αυτή που γνώρισε το μπάσκετ το 2000. Τι συνέβη τότε; Μπήκαν μπροστά ορισμένες ισχυρές ομάδες, βρήκαν τον Μπερτομέου που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν άγνωστος στον χώρο και απλά εκπροσωπούσε κάποιες εταιρείες και έκαναν την επανάστασή τους! Εφτιαξαν δική τους διοργάνωση, η FIBA αρκέστηκε στην ταυτόχρονη δημιουργία της Σουπρολίγκας και την επόμενη σεζόν η Ευρώπη είχε δύο πρωταθλητές. Τραγελαφικά πράγματα, καθόσον οι μεν κορόιδευαν τους δε και ουδείς αναγνώριζε τον άλλον ως αληθινό πρωταθλητή Ευρώπης. Πώς καταλήξαμε; Στην επανένωση, σε έναν ιστορικό συμβιβασμό, αλλά σταδιακά στη γιγάντωση της Ευρωλίγκας που έχει γίνει μια διοργάνωση χλιδάτη, που όλοι θέλουν να την παρακολουθούν, συνωστίζονται οι καλύτεροι παίκτες και προπονητές, τα πλέον βαριά χαρτιά του μπάσκετ και είναι ένα οικοδόμημα που δύσκολα δέχεται τραντάγματα. Το Τσάμπιονς Λιγκ της FIBA μοιάζει απλά με παρηγοριά στον άρρωστο και αποτελεί σαφώς μια υποδεέστερη διοργάνωση. Χωρίς κέρδη, δίχως λάμψη, με ελάχιστη αίγλη. Αν έχει κι από αυτή…

Μπορεί να συμβεί κάτι αντίστοιχο με το ποδόσφαιρο; Είναι προφανές ότι ακόμη είμαστε στα σπάργανα της δημιουργίας της ευρωπαϊκής Σούπερ Λιγκ. Αρχικά, τον λόγο θα έχουν οι νομικοί όλων των πλευρών. Οπως και τα ταμεία, γιατί ας μην κρύβεται κανείς, όλο αυτό έχει να κάνει με το χρήμα που ελάχιστα ρέει πλέον, καθόσον άπαντες έγραψαν ζημιές τον τελευταίο χρόνο. Ωστόσο, υφίστανται ορισμένες κομβικές διαφορές. Το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ. Αυτό, με απλά λόγια, σημαίνει το εξής: όταν οι 16 ομάδες αρχικά και αργότερα οι 18 συγκρότησαν την Ευρωλίγκα, απέξω έμειναν ορισμένοι που δεν κάνουν μεγάλο γκελ. Στο ποδόσφαιρο, αντίθετα, δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Και με 20 ομάδες να διεξαχθεί η Λίγκα που θα γεννηθεί, δεν θα δώσουν το παρών ομάδες όχι μόνο με ιστορία (ποιος από τους σύγχρονους παράγοντες νοιάζεται γι’ αυτή πλέον;), αλλά με ασήκωτη φανέλα και εκατομμύρια οπαδούς. Μόνο και μόνο την Μπάγερν να συμπεριλάβουμε σε αυτό το γκρουπ και με δεδομένο ότι δεν θα αλλάξει γνώμη, αρκεί. Αφήστε τα πολλά άλλα κλαμπ που είναι στο ίδιο μήκος κύματος. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους ποδοσφαιριστές που έχουν όνομα, υψηλές αμοιβές και δεν γίνεται όλοι να ενταχθούν στην 20άδα. Και τέλος, είναι άλλο να διοργανώσεις εθνική Λίγκα στο μπάσκετ και να μην πηγαίνει ο πρωταθλητής πουθενά με βάση τη διάκρισή του και άλλο να αντιμετωπίζουμε τέτοιο ζήτημα στο ποδόσφαιρο. Εδώ η επιτυχία είναι κάτι σαν νόμος και πρέπει να δίνει το εισιτήριο. Γίνεται, λοιπόν, να έρθουν τα πάνω κάτω; Εν αναμονή και όλα θα φανούν. ‘Η θα δούμε αν μπήκε το νερό στο αυλάκι για κοσμογονικές αλλαγές.