Μάρκους Ζέντερ: Είμαι έτοιμος να διεκδικήσω την καγκελαρία
O βαυαρός πρωθυπουργός, πρόεδρος του CSU Βαυαρίας Μάρκους Ζέντερ
Οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) έδωσαν προ πολλού στον σημερινό αντικαγκελάριο, υπουργό Οικονομικών, Ολαφ Σολτς το χρίσμα υποψήφιου καγκελάριου του κόμματος. Σε μία εβδομάδα, στις 19 Απριλίου, θα αποφασίσουν και οι Πράσινοι ποιος από τους δύο προέδρους θα είναι επικεφαλής της εκλογικής λίστας, η Αναλένα Μπέρμποκ ή ο Ρόμπερτ Χάμπεκ.
Οσο για τη Χριστιανική Ενωση, εντείνεται η πίεση να αποφασίσει αν θα κατεβεί στις εκλογές με τον νέο πρόεδρο του CDU και πρωθυπουργό της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Αρμιν Λάσετ, ή με τον βαυαρό πρωθυπουργό, πρόεδρο του CSU Βαυαρίας Μάρκους Ζέντερ – ο οποίος χθες, για πρώτη φορά, εμφανίστηκε δημοσίως έτοιμος να είναι υποψήφιος. «Εάν τo CDU θα ήταν πρόθυμο και θα ήθελε να με στηρίξει, τότε είμαι έτοιμος», δήλωσε ο Ζέντερ κατά τη διάρκεια διάσκεψης των επικεφαλής των κοινοβουλευτικών ομάδων CDU και CSU. «Ο Μάρκους Ζέντερ και εγώ είχαμε μια μακρά συζήτηση (…) Εκδηλώσαμε αμφότεροι την πρόθεσή μας να διεκδικήσουμε την καγκελαρία», είπε από την πλευρά του ο Λάσετ.
Το σίγουρο είναι πως την απόφαση θα πάρουν οι πρόεδροι των δύο χριστιανικών κομμάτων. Δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι την Πεντηκοστή, όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός. Η κόντρα μεταξύ των δύο μνηστήρων έχει αρνητικές επιπτώσεις στην εικόνα του κόμματος που εμφανίζει ραγδαία πτώση. Δημοσκόπηση για τη χθεσινή κυριακάτικη «Μπιλντ ΑΜ Ζόνταγκ» δείχνει σταθεροποίηση του CDU/CSU στο 27%. Οι Πράσινοι έχουν 22%, το SPD 15%, το AfD 11%, Φιλελεύθεροι FDP και Αριστερά (Die Linke) 9%. Με αυτά τα ποσοστά, κυβερνητική πλειοψηφία δίνει μόνον ένας «μαυρο-πράσινος» συνασπισμός CDU/CSU και Πρασίνων.
Στο μεταξύ, η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία διολισθαίνει σε πιο ακραίες θέσεις. «Γερμανία, αλλά κανονικά», ήταν το σύνθημα του παγγερμανικού συνεδρίου του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Δρέσδη, ωστόσο, τίποτα δεν ήταν κανονικό για τους 570 συνέδρους του κόμματος που φλερτάρει ανοιχτά με τους αρνητές της πανδημίας και στεγάζει τους πάσης φύσεως συνωμοσιολόγους.
Στόχος του συνεδρίου ήταν να εγκρίνει το εκλογικό πρόγραμμα και να αναδείξει τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου για τις παγγερμανικές εκλογές του ερχόμενου Σεπτεμβρίου.
Η απόφαση για το ηγετικό δίδυμο των εκλογών αναβλήθηκε και θα ληφθεί από τη βάση του κόμματος σε εσωκομματικό δημοψήφισμα. Η Αλις Βάιντελ, κοινοβουλευτική ηγέτις του AfD και από τα πλέον προβεβλημένα στελέχη του κόμματος δεν αποσαφήνισε αν θα είναι εκ νέου υποψήφια.
Ακόμη προβληματικότερο είναι το εκλογικό πρόγραμμα του AfD. Κόντρα στις θέσεις του προεδρείου του κόμματος, στο συνέδριο πέρασε η θέση για έξοδο της Γερμανίας από την ΕΕ και την επιστροφή στο μάρκο. «Θεωρούμε επιβεβλημένη την έξοδο της Γερμανίας από την ΕΕ και την ίδρυση μιας νέας ευρωπαϊκής οικονομικής ένωσης συμφερόντων», αναφέρει η απόφαση του συνεδρίου.
Στη Δρέσδη επικράτησαν και οι νοσταλγοί της μιλιταριστικής Γερμανίας. «Η Μπουντεσβέρ πρέπει να καλλιεργήσει ξανά με ισχυρό μαχητικό πνεύμα τις στρατιωτικές παραδόσεις και τις γερμανικές αξίες», αναφέρεται στο εκλογικό πρόγραμμα. Το AfD ζητεί να αναβιώσουν «οι καλύτερες παραδόσεις της γερμανικής στρατιωτικής ιστορίας» και να «εμπεδωθούν στη δημόσια εικόνα με στρατιωτικά εμβατήρια και τελετές».
Το AfD φάνηκε και στο συνέδριο της Δρέσδης, είναι βαθύτατα διχασμένο ανάμεσα στην πτέρυγα των μετριοπαθών υπό τον πρόεδρο και ευρωβουλευτή του κόμματος Γιεργκ Μόιτεν και τους ακραίους εθνολαϊκιστές υπό τον Μπγιορν Χέκε. Η συμβίωσή τους υπό τη στέγη του AfD είναι καθαρά αποτέλεσμα ψυχρού υπολογισμού για να μην αυτοκτονήσουν πολιτικά πριν από τις εκλογές. Το ξεκαθάρισμα λογαριασμών θα έρθει μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου.
Η γερμανική εθνολαϊκιστική ακροδεξιά – σε αντίθεση με τα αδελφά κόμματα σε Γαλλία και Ολλανδία – ριζοσπαστικοποιείται προς ακόμα πιο ακραίες θέσεις, διαπιστώνει ο πολιτειολόγος, ερευνητής, Αλεξάντερ Χόισλερ. Το AfD υπό τη δαμόκλειο σπάθη της παρακολούθησης από την Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος για αντισυνταγματική δράση θα δει τα μέλη του κόμματος να γίνονται λιγότερα, τις οικονομικές ενισχύσεις να μειώνονται. Με τη δυσανάλογα ισχυρή παρουσία που έχει στην πρώην κομμουνιστική Ανατολική Γερμανία εξελίσσεται στη «Λέγκα-Οστ» της Γερμανίας.














