Λόγια και σιωπές

Στη διαμάχη Κώστα Σημίτη και Κώστα Καραμανλή για το Ελσίνκι, το ΚΙΝΑΛ στήριξε τον δικό του πρώην πρωθυπουργό – κι ας υπάρχει γνωστή ασυμφωνία για την πορεία της παράταξης. Επειδή, δε, η δημόσια «συνομιλία» συνέπεσε με την επέτειο από τις εκλογές του 2000, οι πασόκοι βρήκαν πάτημα εναντίον του Καραμανλή. Στον ΣΥΡΙΖΑ έπεσε βαριά σιωπή (έχει και σημιτικούς και καραμανλικούς το νέο σχήμα, ποιον να πρωτοδιαλέξουν;), το παράδοξο όμως είναι πως ίδια σιωπή έπεσε και στο κυβερνητικό στρατόπεδο: δεν υπήρξε ούτε διαρροή. Εκεί, βέβαια, έχουν σοβαρή δικαιολογία. Εν μέσω διερευνητικών δεν θα μπορούσαν να ανοίξουν τέτοιου είδους μέτωπα για θέματα εξωτερικής πολιτικής. Ακόμα περισσότερο, για θέματα ελληνοτουρκικών.

Ισορροπίες
Η στάση, πάντως, είναι ενδεικτική των ισορροπιών ανάμεσα στους νεοφερμένους πασόκους του σχήματος, πολλοί εκ των οποίων βρίσκονται στο κυβερνητικό επιτελείο, και στο γαλάζιο κόμμα -όπου προφανώς υπάρχουν κάποιοι που απογοητεύονται, ειδικά αυτοί που εισηγήθηκαν να υπάρξει αντίδραση του ίδιου του Καραμανλή. Ο πρώην πρωθυπουργός, πάντως, παρότι σαφής στη δήλωσή του («έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις με τον κ. Σημίτη και όσους συμμερίζονται τις απόψεις του») φρόντισε να κρατήσει τις ίδιες ισορροπίες. Δεν δυσκόλεψε τον Μητσοτάκη, ούτε «χτύπησε» στο εσωτερικό υιοθετώντας τις παρεμβάσεις Τσιτουρίδη.

Δημοψηφίσματα
Το ρετρό παίζει πολύ αυτές τις μέρες – εκτός από το Ελσίνκι, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, ο Μιχάλης Καρχιμάκης και ο Νίκος Παπανδρέου έπιασαν τα εσωκομματικά της τελευταίας κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Ο τελευταίος έκανε λόγο για πέντε γυναίκες που έριξαν τον Γιώργο Παπανδρέου. Μια από αυτές που αναφέρθηκε ονομαστικά, η Μιλένα Αποστολάκη, απάντησε στους δημοσιογράφους λέγοντας ότι αντιτάχθηκε στο «διχαστικό δημοψήφισμα» που είχε επιχειρήσει να κάνει τότε ο πρώην πρωθυπουργός. Και πως η θέση της για τα δημοψηφίσματα έμεινε σταθερή και το 2015, όταν ξανά διαφώνησε (αυτή τη φορά, μαζί με τον Παπανδρέου) με το δημοψήφισμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Περσόνες
Το μισό ελληνικό Facebook θρηνεί τη «Μάνια Τέκου» (ή είναι έξαλλο, γιατί με τον διαδικτυακό της θάνατο μαθεύτηκε ότι δεν ήταν πραγματικό πρόσωπο, όπως πίστευαν πολλοί) και το άλλο μισό δεν έχει ιδέα ποιο ήταν το συγκεκριμένο προφίλ. Τρολ ή όχι, ο άνθρωπος που κρύβεται από πίσω έδωσε σε όλους ένα μάθημα: δεν χρειάζεται να παίρνουμε τις διαδικτυακές περσόνες (ούτε την ψηφιακή μας ύπαρξη) και τόσο στα σοβαρά.