Κοσμοθεωρίες

Πολύ πριν θιασώτες του εκσυγχρονισμού βρεθούν σε γραφεία του Μαξίμου ή σε υπουργικούς θώκους με εντολή ενός νεοδημοκράτη πρωθυπουργού, η παρακαταθήκη του Κώστα Καραμανλή είχε μεταφερθεί – μαζί με ορισμένους θεματοφύλακές της – στους κόλπους της Πρώτης Φοράς Αριστερά. Πολύ προτού, δηλαδή, ο νυν αρχηγός της Κεντροδεξιάς αναδείξει τόσο ξεκάθαρα τις διαφορές που έχει με το κόμμα του, ο πρώτος αριστερός πρωθυπουργός είχε φροντίσει να υπογραμμίσει τα κοινά στοιχεία του δικού του με την παράταξη που κυριαρχούσαν όσοι όμνυαν σε έναν καραμανλισμό κάπως διαφορετικό από του ιδρυτή της ΝΔ.

Η χθεσινή απάντηση στο σημιτικό άρθρο επιβεβαίωσε και ρητά την ύπαρξη του παραπάνω νοητού διαχωρισμού. Οχι τόσο γιατί αυτός που την έγραψε δήλωσε ότι «έχει διαφορετικές αντιλήψεις με τον κ. Σημίτη και όσους συμμερίζονται τις απόψεις του», όσο επειδή αντέκρουσε την κριτική αφήνοντας υπόνοιες για μειοδοτική διάθεση της απέναντι πλευράς – όπως θα έκανε κάθε γνήσιος συριζαίος ή κάθε πούρος εκπρόσωπος της λαϊκής Δεξιάς που παραγνωρίζει τη συνθετότητα της εξυπηρέτησης των εθνικών συμφερόντων για χάρη της θυμικής ευκολίας των εθνικών δικαίων.